Και μετά την έξοδο στις αγορές τι; Αυτό ρωτούν όσοι δεν ρωτούν με απορία -όπως η πλειονότητα του κόσμου- «τι ακριβώς έγινε τώρα που βγήκαμε στις αγορές;» Διότι πράγματι η έξοδος, έτσι όπως έγινε τώρα, δεν αγγίζει κανέναν εκτός από τις επενδυτικές τράπεζες, που παίρνουν την προμήθεια (έστω και αν αυτήν τη φορά είναι πολύ μικρή, 0,08% επί της ονομαστικής αξίας των 3 δισ. ευρώ), και τους επενδυτές, που θα πάρουν μια πολύ καλή απόδοση 4,95%, κάτι το οποίο θα στοιχίσει στο Δημόσιο 742.000.000 ευρώ τα επόμενα πέντε χρόνια.
Οι πανηγυρισμοί είναι πρώιμοι γιατί:
1. Το γεγονός ότι η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου του Ελληνικού Δημοσίου επανήλθε την Παρασκευή (11/4/2014) σε επίπεδα άνω του 6%, μετά την πρόσκαιρη πτώση κάτω από 6% την παραμονή της εξόδου της χώρας στις αγορές, επιβεβαιώνει ότι η έκδοση του νέου ομολόγου ήταν συμβολική, έγινε ελεγχόμενα για να ενισχυθεί το κύρος της χώρας και να προβληθεί ως «αξίωμα» της κυβέρνησης ότι η Ελλάδα μπορεί να δανείζεται ξανά λόγω της επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος.
2. Η έκδοση του πενταετούς ομολόγου ουσιαστικά δίνει διέξοδο στα κερδοσκοπικά funds που αγόρασαν μετά το PSI ομόλογα με κουπόνι 2% να τα πουλήσουν και να μειώσουν το ρίσκο τους από τα 10-20 χρόνια στα πέντε με κουπόνι 4,75%. Εχοντας τις εκλογές μπροστά τους, οι ξένοι θα προτιμήσουν να βγουν με κέρδη και γι’ αυτό ανεβαίνει η απόδοση του δεκαετούς.
3. Οι αγορές δεν είναι παρθένες. Θυμίζουμε πώς ακριβώς έγινε η τελευταία έξοδος της Ελλάδας τον Απρίλιο του 2010. Η κυβέρνηση ήθελε να δείξει ότι είχε την εμπιστοσύνη των αγορών, όπως σήμερα. Επειδή όμως δεν ήταν σίγουρη ότι θα υπήρχε ζήτηση, δεν ακολούθησε τη διαδικασία της δημοπρασίας αλλά της απευθείας ανάθεσης σε επενδυτικές τράπεζες. Οπως έγινε και τώρα. Ανακοινώθηκε ότι για τα 5 δισ. υπήρχε ζήτηση 25 δισ. (τώρα ανακοινώθηκε ότι υπήρξε ζήτηση άνω των 20 δισ. ευρώ και γι’ αυτό το Δημόσιο αύξησε την έκδοση από 2,5 δισ. ευρώ στα 3 δισ. ευρώ). Η τιμή του ομολόγου τότε άρχισε να πέφτει, η απόδοση να ανεβαίνει και οι επενδυτές να χάνουν χρήματα από την πρώτη κιόλας μέρα.
4. Το σήμερα δεν προεξοφλεί το αύριο, το οποίο θα παραμείνει δύσκολο για την πλειονότητα του κόσμου, αφού το δημόσιο χρέος είναι τεράστιο και φυσικά δεν μπορεί να εξυπηρετείται με δανεισμό σαν τον προχθεσινό με επιτόκιο 4,75%. Ακόμη και αν η αποπληρωμή του χρέους παραταθεί στα επόμενα 100 χρόνια με μηδενικό επιτόκιο και καταστεί έτσι «βιώσιμο», κατά τον ΟΔΔΗΧ (Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους) δεν θα παύει η εξυπηρέτησή του να κόβει πόρους από την ανάπτυξη την οποία έχει τόσο πολύ ανάγκη ο τόπος (ο ΟΔΔΗΧ εξήγησε με επιστολή του στη Βουλή ότι η βιωσιμότητα ενός χρέους δεν εξαρτάται μόνο από το ύψος του αλλά από το εάν μπορεί να εξυπηρετηθεί σε βάθος χρόνου, δηλαδή είναι μία συνάρτηση κυρίως κόστους χρήματος και χρόνου αποπληρωμής).
Χρήστος Ιωάννου
