Μέσα σε μία νύχτα, ίσως και μέρα, ανάλογα με τα κέφια του εκάστοτε αφεντικού, ένας παίκτης «βαφτίζεται» προπονητής. Οχι βέβαια χωρίς να έχει γεμίσει προηγουμένως το βιογραφικό του με κάτι σημαντικό, πάντα με την ίδια ομάδα. Κι έτσι πετάει, φυσικά με τη θέλησή του, τη φόρμα του αθλητή ή τη σκέψη της ενεργούς δράσης και αφοσιώνεται -προσπαθεί τουλάχιστον στην αρχή- στην ιδέα της φόρμας του τεχνικού. Ή του κουστουμιού, ανάλογα με τα κέφια του και την περίσταση.
Συμβιβάζεται με μια διαφορετική αποστολή που έχει μπροστά του, μια πρόκληση από την οποία μπορεί να βγει εξίσου κερδισμένος. Σε κάθε άθλημα η λογική του παίκτη που μπορεί με την εμπειρία του να εμπνεύσει και να δώσει άλλον αέρα και όραμα εξισορροπείται από το προφίλ του επόμενου επιτυχημένου προπονητή. Τα συστήματα ενίοτε πάνε στην άκρη, αφού μπαίνουν πιο πάνω το συναίσθημα, το πάθος για διάκριση και γρήγορο αποτέλεσμα. Κάτι που ορισμένες φορές αποδεικνύεται καθοριστικό για την πορεία των ομάδων και δικαιώνει το βιαστικό κριτήριο της επιλογής.
Ο ΓΚΙΓΚΣ: Οπως και να το δει κανείς, άλλο είναι να βλέπεις τον 41χρονο Ράιαν Γκιγκς αγωνιζόμενο (ακόμη) στη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ, όπου εντάχθηκε το 1990, και άλλο να αντικρίζεις τον Ουαλό με επίσημη περιβολή στην άκρη του πάγκου. Ναι, ο διάσημος άσος ανέλαβε πριν από λίγες μέρες, ως αντί-Μόγες, να ολοκληρώσει τη σεζόν στην τεχνική ηγεσία των «κόκκινων διαβόλων», προφανώς με καθολική στήριξη. Το αν θα είναι και κατόπιν ο προπονητής που θα δημιουργήσει νέα «χρυσά» κεφάλαια, όπως αντίστοιχα έκανε παλιότερα ο αξεπέραστος σερ Αλεξ Φέργκιουσον, αυτό μένει να φανεί στην πράξη.
ΣΙΜΕΟΝΕ ΚΑΙ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ: Στην αγαπημένη του Μίλαν κάνει τα πρώτα προπονητικά του βήματα ο Ολλανδός Κλάρενς Ζέεντορφ, ενώ το 1996 ο συμπατριώτης του Ρουντ Γκούλιτ αποτέλεσε παίκτη-προπονητή στην Τσέλσι. Στους Λονδρέζους έπειτα, τον ίδιο διπλό ρόλο κατείχε ο Ιταλός Τζανλούκα Βιάλι. Αν και δεν τερμάτισε την πορεία του ως παίκτης στην Μπαρτσελόνα (αλλά στο Μεξικό), ο Πεπ Γκουαρντιόλα γύρισε για να αποδείξει ότι μπορεί αν προσφέρει και ως κόουτς των Καταλανών, προτού τον κάνει δικό της η Μπάγερν. Στη Γιουβέντους διέπρεψε ως παίκτης, το ίδιο κάνει και ως προπονητής (αν και πέρασε από άλλες ομάδες πρώτα) ο Αντόνιο Κόντε. Δέκα χρόνια πριν, ο Γεωργιανός Τιμούρ Κετσπάγια αποτελούσε παίκτη-προπονητή στην κυπριακή Ανόρθωση, αρχίζοντας να εμφανίζει και τις τεχνικές του γνώσεις, πέραν της δεξιοτεχνίας με την μπάλα στα πόδια. Προ οκταετίας ο νυν τεχνικός της Ατλέτικο Ντιέγκο Σιμεόνε σταματούσε το ποδόσφαιρο με τη φανέλα της Ράσινγκ Κλουμπ και αμέσως γινόταν ο επόμενος τεχνικός της. Οσον αφορά την Ελλάδα, ο Γιώργος Γεωργιάδης, που έπαιξε στον ΠΑΟΚ, κοουτσάρει τον «Δικέφαλο», ενώ με τις «ασπρόμαυρες» ακαδημίες ασχολείται ο Βλάνταν Ιβιτς. Ή, για παράδειγμα, ο Ακης Μάντζιος, που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, τον οποίο καθοδήγησε τεχνικά, ενώ θητεία (ως παίκτης και ως προπονητής) είχε ο Γιώργος Δώνης στην ΑΕΚ. Και ο Κριστόφ Βαζέχα κάθισε στον πάγκο του Παναθηναϊκού την ώρα που ο Γιάννης Αναστασίου (ως πρώην φορ του Αγιαξ) είχε τη δική του συνεισφορά στα τμήματα υποδομής του Αίαντα. Για λίγο, άλλωστε, έκατσε στον πάγκο του Ολυμπιακού και ο θρυλικός του γκολκίπερ Αντώνης Νικοπολίδης, τη στιγμή που ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος έκανε το ίδιο με τον Πανιώνιο. Και ο Μπόζινταρ Μπάντοβιτς έκατσε στον πάγκο του Ολυμπιακού, έχοντας αγωνιστεί πρωτύτερα στο Λιμάνι (αλλά ολοκληρώνοντας την καριέρα του στον Εθνικό Αστέρα Καισαριανής).
Αφησαν τα τρίποντα και πήραν τον πίνακα με τα συστήματα
ΑΛΒΕΡΤΗΣ ΚΑΙ «ΣΑΡΑΣ»: Η εικόνα ενός πιο ροκ προπονητή, με πιο wild κι extreme στιλ, όπως αυτή του Φραγκίσκου Αλβέρτη στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, αναμφίβολα αποτελεί (φετινό) σημείο αναφοράς. Ο «Φράγκι», που πέρασε (όπως και ο Γκιγκς) μια αθλητική ζωή εναρμονισμένη με την ιδέα μιας ομάδας, πήρε την κρυάδα του πάγκου. Σαφώς έδειξε ότι το περίμενε καιρό, αν και ποτέ δεν είχε εκδηλώσει τέτοια επιθυμία, όταν το 2009 σταμάτησε το μπάσκετ και έκτοτε ασχολήθηκε ως μάνατζερ στο «τριφύλλι». Να σημειωθεί εδώ πάντως ότι οι «πράσινοι» πέρσι (και ίσως το ξανασκεφτούν φέτος) εξέτασαν την περίπτωση να «ντύσουν» προπονητή τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Ο Λιθουανός έπαιξε στη Ζαλγκίρις, αλλά σαν να το μελετάει πιο ζεστά το ενδεχόμενο ανάμιξής του σε άλλο κλάδο.
ΤΟΜΙΤΣ ΚΑΙ ΣΚΑΪΛΣ: Αν κάποιος εστιάσει στο μπάσκετ και σε ανάλογες περιπτώσεις, δεν μπορεί παρά να σταθεί στον Μίλαν Τόμιτς. Αθλητής-σύμβολο στον Ολυμπιακό, ανέλαβε παίκτης-προπονητής σε δύσκολη περίοδο (προ 11ετίας), όταν μάλιστα η ομάδα έπαιζε στον Κορυδαλλό. Και στη συνέχεια από ρόλο μάνατζερ ή άμεσου συνεργάτη του βασικού κόουτς (τώρα του Μπαρτζώκα) εξακολουθεί να είναι δίπλα στους Πειραιώτες. Πριν από 14 χρόνια ο Αμερικανός Σκοτ Σκάιλς από πλέι μέικερ του ΠΑΟΚ έγινε προπονητής του «Δικεφάλου» και αυτό σήμανε την αρχή μιας νέας καριέρας για τον ίδιο στους πάγκους του ΝΒΑ. Κατευθείαν στην προπονητική, έστω και ως συνεργάτης (του Μπλατ), μπήκε και η «σημαία» της Μακάμπι, ο Ντέρικ Σαρπ, ενώ ο Τζέισον Κιντ από θρυλικός πλέι μέικερ στο ΝΒΑ εξελίχθηκε άμεσα σε προπονητή των Νετς.
Έξω από τις πισίνες και δίπλα στα φιλέ
Προπονητής στην ομάδα πόλο της Βουλιαγμένης είναι ο πρώην αρχηγός της ο Τεό Λοράντος, ενώ ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου από παίκτης έγινε προπονητής στον Νηρέα Λαμίας. Σε ό,τι αφορά τα φιλέ, από τον Ηρακλή ξεκίνησε η προπονητική θητεία του παλαίμαχου «κυανόλευκου» άσου Αντρέι Κράβαρικ. Από τον «Γηραιό», που μεταξύ άλλων αγωνίστηκε, άρχισε και η προπονητική σταδιοδρομία (ως βοηθός) του Γιάννη Καλμαζίδη. Τεχνικός στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης είναι ο πρώην διεθνής άσος των εβριτών (και του Ολυμπιακού) Θανάσης Μουστακίδης, ενώ από τον Παναθηναϊκό (παίκτης) άρχισε την προπονητική και ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος (νυν του Φοίνικα Σύρου).
Θοδωρής Λινάρδος
