Η ζωγραφική… πρώτη ύλη του ήταν οι παλιές ατμομηχανές, τα φορτηγά βαγόνια και οι αμαξοστοιχίες, που έβλεπε όταν ήταν μικρός στο πατρικό του στα Καμίνια. Αυτές οι μνήμες των παιδικών του χρόνων «γέννησαν» μια σειρά εικαστικών δημιουργιών που μυρίζουν «νοσταλγία». Ο διακεκριμένος εικαστικός και μαθητής του Παναγιώτη Τέτση, Φραγκίσκος Δουκάκης, από σήμερα έως και τις 18 Μαΐου παρουσιάζει τη νέα του ατομική δουλειά στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη», η οποία είναι αφιερωμένη στα… τρένα. Τίτλος αυτής είναι «Το τοπίο της ΣΕΚ – Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους», με υπότιτλο «Η πύλη των τρένων», και αποτελεί κατά τον ίδιο μια ξενάγηση σε έναν προσφιλή τόπο μνήμης.
Συνολικά 30 έργα που φιλοτεχνήθηκαν το 2012, δημιουργίες σε λάδι επάνω σε μουσαμά, μικρών και μεγάλων διαστάσεων, εκτίθενται στο αγαπημένο πολιτιστικό στέκι του Θησείου. Οπως εξηγεί και ο ίδιος ο εικαστικός στη «δημοκρατία», η πηγή έμπνευσης για την εν λόγω σειρά έργων αποτέλεσε μια παλιά αποθήκη στρατού, που βρισκόταν στα Καμίνια, σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι του.
Σε αυτήν περίπου για μία τριακονταετία -αφού πλέον δεν χρησιμοποιείται- έρχονταν τα τρένα με φορτηγά βαγόνια για να παραλάβουν ή να ξεφορτώσουν εμπορεύματα. «Η ιδέα να καταγράψω στον καμβά τις εικόνες αυτές γεννήθηκε σιγά σιγά και κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μου στο πατρικό μου σπίτι» εξηγεί ο κ. Δουκάκης. «Το μέρος φυσικά σήμερα έχει χάσει την παλαιότερη υπόστασή του. Τώρα έχει μείνει το παλιό κτίριο, που παραμένει κλειστό. Ωστόσο με τη φαντασία μου αποφάσισα να ζωγραφίσω όλα εκείνα τα τρένα που τόσες φορές άκουγα από την αυλή του σπιτιού μου, όταν ήμουν μικρότερος. Δεν με ενδιέφερε η ρεαλιστική απεικόνιση του χώρου, αφού θέλησα να τους δώσω μια πιο εξπρεσιονιστική φόρμα».
Από τις δημιουργίες του «ξεπηδούν» βιαστικά βαγόνια, αυτοκίνητα ακόμη και ανθρώπινες φιγούρες (όπως για παράδειγμα ο πατέρας και ο αδελφός του καλλιτέχνη), που απαθανατίζονται να κοιτούν εκστατικά τις πολύβουες αμαξοστοιχίες. Το ενδιαφέρον στοιχείο που διακρίνει τα ζωγραφικά του έργα είναι ότι όλα είναι «λουσμένα» από το νυχτερινό φως.
Σύμφωνα με τον διαπρεπή εικαστικό, το επόμενο καλλιτεχνικό του βήμα είναι σχεδόν έτοιμο. Πρόκειται για μια νέα σειρά πινάκων -περίπου είκοσι τον αριθμό- που έχει φιλοτεχνήσει. Σε αυτά πρωταγωνιστής είναι ένα άλλο τοπόσημο της γειτονιάς του, ένας παλιός εγκαταλελειμμένος συνοικιακός κινηματογράφος του Πειραιά.
Γιώτα Βαζούρα
