Κόλαφο για τη συγκυβέρνηση αποτελεί η μαύρη βίβλος των Μνημονίων που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο ΣΥΡΙΖΑ και παρουσίασε η βουλευτής του κόμματος Ζωή Κωνσταντοπούλου. Στις 146 σελίδες του βιβλίου «Η Μαύρη Βίβλος της ντροπής» οι επιτελείς της Κουμουνδούρου παρουσιάζουν αναλυτικά τα -κατά τους ίδιους- «σκάνδαλα» που έλαβαν χώρα τα τέσσερα χρόνια από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε το Μνημόνιο και μαζί το ΔΝΤ στην Ελλάδα. Με αιχμή του δόρατος τα σκάνδαλα της Siemens, των εξοπλιστικών προγραμμάτων αλλά και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που φέρουν φαρδιά πλατιά την… πράσινη υπογραφή, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καρφώνει κυρίως την κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και τους κ. Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου, και δευτερευόντως τον Αντώνη Σαμαρά.
Συμβιβασμός
«Το σκάνδαλο της Siemens, η οποία αποκαλύφθηκε ότι τροφοδοτούσε επί χρόνια με μαύρο χρήμα τα ταμεία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., συντάραξε την κοινή γνώμη της χώρας. Σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου οι κυβερνήσεις διεκδίκησαν και πήραν αποζημιώσεις από την εταιρία-διαφθορέα, στην Ελλάδα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., την άνοιξη του 2012, με διαδικασία-σούπα σε νόμο-σκούπα, επιχειρήθηκε από τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα να νομιμοποιηθεί η υπογραφή εξώδικου συμβιβασμού παραίτησης από τις αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου, υπολογιζόμενου ύψους 2 δισ. ευρώ» αναφέρει αρχικά.
Για τις πράξεις του Ευάγγελου Βενιζέλου αναφέρεται στο βιβλίο: «Μία πρωτοφανής πατέντα εφαρμόζεται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης καθ’ όλη τη διάρκεια της διετίας Σαμαρά: η πατέντα νομοθέτησης της μη ύπαρξης ποινικών ευθυνών – και μάλιστα σε υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η πατέντα αυτή φαίνεται να έχει πνευματικό πατέρα τον κ. Βενιζέλο».
Μεταξύ άλλων, στις 146 σελίδες, ως μνημονιακές παρενέργειες ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει τις εξής:
*Πώληση μετοχών ΤΧΣ σε τιμές χαμηλότερες των τιμών κτήσης και ασυλία μελών ΤΧΣ (Μάρτιος – Απρίλιος 2014) Το ΤΧΣ τοποθέτησε ζεστό κρατικό (δανεικό) χρήμα
στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, την ίδια στιγμή που οι κατά σειρά διατελέσαντες υπουργοί Οικονομικών (Γ. Παπακωνσταντίνου, Ε. Βενιζέλος, Φ. Σαχινίδης, Ι. Στουρνάρας) προσπαθούσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι «έτσι προστατεύονται οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών».
* Στο ίδιο έργο τηλεθεατές, κάθε Δεκέμβριο: Το σίριαλ των παρατάσεων της αναστολής υποχρέωσης καταβολής φόρου 20% για καναλάρχες (Δεκέμβριος 2010, 2011, 2012, 2013). Με το άρθρο 5 του Ν. 3845/2010 επιβλήθηκε «ειδικός φόρος στις διαφημίσεις που προβάλλονται από την τηλεόραση. Ο συντελεστής του φόρου ορίζεται σε ποσοστό 20% επί της αξίας της διαφήμισης». Αυτή θα ήταν η συνεισφορά των μεγαλοκαναλαρχών στην «εθνική» προσπάθεια για τη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας. Εντούτοις η επιβληθείσα φορολογική υποχρέωση μετατέθηκε ξανά και ξανά, με κατεπείγουσες ρυθμίσεις, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
*Ελεγχόμενοι καταθέτες της «λίστας Λαγκάρντ»: «Ελέησον και σώσον ημάς». Στην Ελλάδα του Μνημονίου οι κυβερνήσεις εξαντλούν την επιείκειά τους σε αυτές τις περιπτώσεις.
*Και, τέλος, από τις συνολικά 89 δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τη Δικαιοσύνη, κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, από τον Ιούνιο του 2012 έως και τις 28 Μαρτίου 2014, μόνον οι τρεις, που αφορούν τη «λίστα Λαγκάρντ», έχουν εξεταστεί.
Αλέξανδρος Διαμάντης
