Φωτιές ανάβουν τα ψιλά γράμματα της έκθεσης του πρώην διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, που καταρρίπτουν τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της κυβέρνησης για επιστροφή στην ανάπτυξη και για μείωση του δημόσιου χρέους!
Οι αναλυτές της ΤτΕ, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ελληνική πραγματικότητα, εκτίμησαν ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα είναι πολύ χαμηλότεροι. Τα σενάρια για τη δυναμική του ΑΕΠ έως το 2030 και τη βιωσιμότητα του χρέους είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά και ενδέχεται να ανατρέψουν τις προσδοκίες που τρέφει η κυβέρνηση για την επικείμενη διαπραγμάτευση σχετικά με το χρέος. Οντας… κρυμμένη στο εσωτερικό της τελευταίας έκθεσης που υπογράφει ο Γιώργος Προβόπουλος, η ειδική μελέτη αναπτύσσει τρία σενάρια για τη δυναμική του ΑΕΠ των επόμενων 15 ετών.
Σύμφωνα με το απαισιόδοξο σενάριο, το ΑΕΠ θα «τρέχει» με ρυθμούς μόλις 1,4%, σύμφωνα με το αισιόδοξο με ρυθμούς 2,9% και σύμφωνα με το κεντρικό σενάριο με 2,1%. Την ίδια ώρα, τα αντίστοιχα στοιχεία του ΔΝΤ (τα οποία ενστερνίζεται η κυβέρνηση) προβλέπουν ρυθμούς ανάπτυξης 2,9% το 2015, 3,7% το 2016, 3,5% το 2017, 3,3% το 2018, 3,6% το 2019, 2,6% το 2020. Δηλαδή σαφώς υψηλότερους ρυθμούς ακόμα και από το αισιόδοξο σενάριο της ΤτΕ!
Εάν τελικά δικαιωθεί η Κεντρική Τράπεζα και η ανάπτυξη «τρέξει» με χαμηλότερους ρυθμούς από τους φιλόδοξους που διατυμπανίζει -ως εκτίμηση- η κυβέρνηση, τότε αυτό θα έχει αρνητικές συνέπειες για τα δημόσια οικονομικά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του ΔΝΤ, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρέους έως και 10 μονάδες το 2020, δηλαδή στο 137% του ΑΕΠ, ανατρέποντας πλήρως τους σχεδιασμούς και της Αθήνας και των δανειστών…
Και τα τρία σενάρια βασίζονται στις υποθέσεις ότι η δημόσια κατανάλωση παραμένει σταθερή σε πραγματικούς όρους, ενώ η ιδιωτική κατανάλωση αυξάνεται με ρυθμό 1% κατ’ έτος, δηλαδή με ρυθμούς χαμηλότερους από το μισό των ρυθμών ανόδου της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά την περίοδο 1980-2000, η οποία θεωρείται αντιπροσωπευτική επειδή δεν περιλαμβάνει την 8ετία 2001-2008, όπου το ΑΕΠ «πετούσε».
Τα σενάρια διαφέρουν μόνο ως προς τις υποθέσεις σχετικά με τη δυναμική των εξαγωγών και των επενδύσεων και είναι ενδεικτικό ότι, ενώ στο απαισιόδοξο σενάριο οι εξαγωγές προβλέπεται να αυξάνονται κατά μέσο όρο με ρυθμό 3%, στο αισιόδοξο ο πήχης ανεβαίνει στο 8%.
