Μόνο terra incognita (άγνωστο μέρος) δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το υπουργείο Οικονομικών για τη διάδοχο του Χάρη Θεοχάρη στο τιμόνι της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Πέρα από τις επαφές που είχε η Κατερίνα Σαββαΐδου με στελέχη του οικονομικού επιτελείου ως εξειδικευμένη στα φορολογικά θέματα νομικός, είχε διατελέσει νομική σύμβουλος του Αντώνη Μπέζα, όταν αυτός ήταν υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, ενώ είχε ενεργή παρουσία την τελευταία διετία αφενός ως μέλος της επιτροπής που ασχολήθηκε με τον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών αφετέρου ως μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, που έχει ως αρμοδιότητα τη σύνταξη ετήσιας αναφοράς για τις επιδόσεις της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, αλλά και την παροχή συμβουλών σε θέματα στρατηγικής της φορολογικής και της τελωνειακής διοίκησης.
Παράλληλα με τη λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα της, η… πολιτική καριέρα της ξεκίνησε δίπλα στον πρώην υπουργό Μιχάλη Λιάπη. Τη θητεία της ως σύμβουλος του πρώην υπουργού η ίδια μάλλον προσπαθεί να την ξεχάσει, καθώς δεν αναφέρεται πουθενά στο βιογραφικό της.
Το παρελθόν σχετίζεται άμεσα με τις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, αφού συνέδεσε το όνομά της τόσο με το Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης όσο -κυρίως- με το υπουργείο Οικονομικών. Στο Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης -που υπαγόταν τότε στον Προκόπη Παυλόπουλο, υπουργό Εσωτερικών- υπηρέτησε από το 2005 έως το 2006.
Κομβική ήταν η παρουσία της στο πλευρό του Γιώργου Αλογοσκούφη. Ανθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις της περιόδου αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι κανένα νομοσχέδιο δεν έφτανε για ψήφιση στη Βουλή και τις επιτροπές, αν δεν το είχε κοιτάξει η κυρία Σαββαΐδου.
Η νέα γενική γραμματέας στον σύντομο αγώνα της υποψηφιότητάς της υπερσκέλισε υποψηφιότητες κομματικών υποψηφίων, όπως π.χ. του Παναγιώτη Κοκκόρη, γενικού γραμματέα Κοινωνικής Ασφάλισης, και άλλων ονομάτων που σχετίζονταν με τον κρατικό μηχανισμό. Φαίνεται ότι τελικά «πέρασε της τρόικας», η οποία είχε καταστήσει σαφές ότι ήθελε για τη συγκεκριμένη θέση πρόσωπο με ισχυρό τεχνοκρατικό προφίλ και απόλυτη ανεξαρτησία από κόμματα και Δημόσια Διοίκηση.
Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, καθοριστικός παράγων στην επιλογή της ήταν ο ρόλος του Γάλλου Πιέρ Λεπετί, γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Οικονομικών της Γαλλίας και συνεργάτη της ομάδας Ράιχενμπαχ, ο οποίος συμμετείχε στην πενταμελή επιτροπή αξιολόγησης.
