Ο κ. Γεωργιάδης υπάρχει μέσα από τα ΜΜΕ. Δίχως την προβολή τους, νιώθει σαν απουσία! Κοντεύει να λησμονήσει κι ο ίδιος πώς ήταν να ζει κανονικά…
Επειδή ως Ελληνες τυγχάνουμε φιλομαθείς, είμεθα όλοι αυτιά, άρα θα μπορούσαμε να ακούσουμε τα πάντα. Φευ, το 99% του οργανικού ηχοσυστήματος εκάστου πολίτου-τηλεθεατού της χώρας βομβαρδίζεται με τσιρίδες του Αδώνιδος Γεωργιάδη. Η Αυτού Υστερικότης πρέπει να έχει κλωνοποιηθεί και έτσι να βρίσκεται σε θέση να ικανοποιεί ταυτοχρόνως κανάλια, ραδιόφωνα, περιοδικά, εφημερίδες, twitter, facebook και δεν συμμαζεύεται.
Πρέπει να υπάρχουν στρατιές κυβερνοοργανισμών σαν τη βουβουζέλα του Μνημονίου (όπως έχει χαρακτηριστεί από τη γειτονική στήλη «Μπα?») και να έχουν ξαμοληθεί σαν επιδημία σε οτιδήποτε μπορεί να έχει έστω έναν ακροατή, αναγνώστη, τηλεθεατή. Από εκεί εκτοξεύουν τσιρίδες προς πάσα κατεύθυνση, με στόχο την πρόκληση αισθήματος απορίας και έκπληξης: «Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος; Κι αν υπάρχει, είναι δυνατό να τον ψηφίζουν; Κι αν τον ψηφίζουν, να γίνεται υπουργός; Κι αν γίνεται υπουργός, να τον καλούν στα ΜΜΕ να λέει τέτοια; Κι αν λέει τέτοια, να παραμένει πολιτικός; Κι αν παραμένει πολιτικός, παραμένει άνθρωπος;» Μέχρι να τα σκεφτούν όλα τούτα οι τηλεθεατές, παραμένουν αποσβολωμένοι, έρχονται οι επόμενες εκλογές και ο Αδωνις παραμένει πολιτικός!
Λεμούριος
Προχθές η Χάρις Αλεξίου έδωσε συναυλία στην πλατεία Συντάγματος για να στηρίξει τον αγώνα των καθαριστριών που απέλυσε το υπουργείο Οικονομικών. Ο Αδωνις Γεωργιάδης αποδοκίμασε την καλλιτέχνιδα και την κατηγόρησε -εμμέσως πλην σαφώς- για λαϊκισμό… Ποιος κατηγόρησε για λαϊκισμό την κυρία Αλεξίου; Ο άνθρωπος που κατακτούσε άπαξ την εβδομάδα την Αγια-Σοφιά και που χοροπηδούσε σαν μαύρος λεμούριος πίθηκος (Eulemur macaco) όποτε μιλούσε για εθνικοαπελευθερωτικά πακέτα βιβλίων, που κόστιζαν λίγο και φώτιζαν πολύ.
Λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος τρέσαρε ένα επιτίμιον στην κυρία Αλεξίου, αφότου απόλαυσε όπερα Βάγκνερ στο Μπαϊρόιτ της Γερμανίας μετά της συζύγου του κυρίας Μανωλίδου. Μη νομίζετε ότι έγραψε για τον Αδωνη καμιά από τις διάφορες Τσάιτουνγκ. Μόνος του τα δημοσιοποίησε στο twitter. Η βίος και η πολιτεία του δεν δείχνουν τίποτε άλλο τόσο έντονα όσο το ακόλουθο: οι εμπειρίες του τού αρέσουν, τις απολαμβάνει, ενθουσιάζεται με αυτές, μόνο αν τις βλέπουν οι άλλοι! Αν δεν ανεβάσει ένα ταξίδι του στο εξωτερικό στο twitter, μπορεί να του φαντάζει πιο μονότονο κι από διαδρομή με τρόλεϊ στην Πατησίων. Αξιοθρήνητο τω όντι. Θα είχε όλη τη συμπάθειά μας η περίπτωσή του – αν δεν επηρέαζε τον δημόσιο βίο…
Παναγιώτης Λιάκος
