Οταν πριν από μερικές εβδομάδες ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, σε συνέντευξη που έδωσε, ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο Ι. Πρετεντέρη εάν γνωρίζει τον Γιάννη Στουρνάρα, έβαλε τα γέλια και δήλωσε: «Φυσικά ξέρω τον Γιάννη, με τον οποίο είναι ευχάριστο να μιλάς αφού έχει και χιούμορ».
Δεν ξέρω εάν το χαμόγελο, που έχει ως έμφυτο χάρισμα ο ήπιου χαρακτήρας υπουργός Οικονομικών, το διατηρήσει όταν μάθει ότι ο χιουμορίστας Γιάννης Στουρνάρας δεν είναι ευχαριστημένος από το έργο του. Αυτό τουλάχιστον μεταφέρουν συνομιλητές του Ι. Στουρνάρα, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να μεταβαίνει στο εξωτερικό, αφήνοντας για τους άλλους την κακομοιριά και την γκρίνια της φτωχής Ελλάδας. Οπως περιγράφει συνομιλητής του Ι. Στουρνάρα, όταν ερωτάται για τις ημέρες του Γκίκα Χαρδούβελη στο υπουργείο Οικονομικών, σφίγγει τα χείλη του κουνώντας ταυτόχρονα το κεφάλι του… δείχνοντας απογοήτευση. Για τις καθυστερήσεις, τις δηλώσεις, τις άτολμες πρωτοβουλίες κ.λπ.
Δεν ξέρουμε εάν αυτή η απογοήτευση προκύπτει από τη διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων και τη διαφωνία που παραδέχτηκαν δημοσίως οι δύο άνδρες. Ο μεν Στουρνάρας, όταν ρωτήθηκε εάν οι Ελληνες υπερφορολογούνται, είχε απαντήσει ότι «οι Ελληνες δεν υπερφορολογούνται», ο δε Χαρδούβελης θεώρησε αυτονόητη την απάντηση στην ίδια ερώτηση, λέγοντας «μα φυσικά υπερφορολογούνται».
Ούτε βεβαίως γνωρίζουμε εάν ο τέως υπουργός έχει ίχνος αυτογνωσίας για να μπορεί να κατανοήσει αυτά που τραβάει τώρα ο Χαρδούβελης και να αναζητήσει την αιτία, η οποία δεν είναι άλλη από την πολιτική που εφάρμοσε ο ίδιος.
Από πού να ξεκινήσουμε και πού να φθάσουμε; Από τον φόρο ακινήτων (ΕΝΦΙΑ), από τις ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών στην Εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία (που δεν μπορούσαν να ενταχθούν οι πολλοί, παρά ελάχιστοι, με αποτέλεσμα να φουσκώνουν τα ληξιπρόθεσμα), από τη φανταστική φορολογητέα ύλη που δημιούργησε με τα τεκμήρια, τις έκτακτες εισφορές, τις προκαταβολές φόρου και τους φόρους πολυτελείας; Από το ότι δημιούργησε στρατιές φτωχών οικογενειών, που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους; Από τι;
