To κλίμα στο Μέγαρο Μαξίμου την περασμένη Τετάρτη το πρωί ήταν περιέργως ήσυχο. Οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα στο Παρίσι βρίσκονταν σε εξέλιξη και το προσωπικό τηλέφωνο του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά -αυτό που κάποτε ονομάζαμε πορτοκαλί, αλλά σήμερα είναι μαύρο, με ένα πράσινο φωτάκι να αναβοσβήνει προειδοποιώντας για τον φόβο των υποκλοπών- κουδούνιζε συνεχώς. Ο πρωθυπουργός ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τους Γκίκα Χαρδούβελη και Χρύσανθο Λαζαρίδη και μπαινόβγαινε στο γραφείο δίδοντας εντολές στις πιστές του γραμματείς Κατερίνα Σινάνογλου και Γεωργία Γκίκα. «Δεν ξέρετε τι έχω τραβήξει τις τελευταίες μέρες!» εξομολογούνταν στους συνομιλητές του εκείνης της ημέρας. Ο συσχετισμός δυνάμεων πάνω στον οποίο είχε χαράξει τον σχεδιασμό του για τη νέα συμφωνία άλλαξε ύστερα από την «εξουδετέρωση» του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ μετά μια επιχείρηση δυνάμεων από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία κατά τρόπο παρόμοιο (όχι ακριβώς ίδιο) με τον οποίο βγήκε από το παιχνίδι το 2010 ο φιλικά διακείμενος για την Ελλάδα Ντομινίκ Στρος Καν. Ο Γάλλος επίτροπος Οικονομικών Μοσκοβισί δεν έχει αρκετά περιθώρια χειρισμών τού γιατί η χώρα του βρίσκεται περίπου στον «ημιυπόνομο» λόγω των άσχημων δημόσιων οικονομικών της. Ο δε Ιταλός διοικητής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, ο οποίος απειλήθηκε με «παραίτηση» από το Βερολίνο, βρίσκεται στην απόλυτη επιρροή του υπουργού Οικονομίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Κανένα, όμως, από όλα αυτά τα δεδομένα δεν τον προβλημάτιζε όσο η στάση του ΔΝΤ, το οποίο έχοντας λεφτά στην τσέπη και αισθανόμενο ισχυρό σε αυτή τη φάση αποφάσισε, με αφορμή την Ελλάδα αλλά κατά βάση με στόχο την Ιταλία και τη Γαλλία, να πατήσει πόδι. Ο κύριος Σαμαράς έδινε εκείνη την Τετάρτη στους συνομιλητές του την εντύπωση ότι η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν από τη ρήξη με την τρόικα. Το υπαινίχθηκε στις μυστικές επικοινωνίες του με τους ξένους ηγέτες, επισημαίνοντας τις πολλαπλές συνέπειες. Το Παρίσι, ως φαίνεται, πραγματοποιήθηκε κατόπιν δικών του ενεργειών προς τις Μεγάλες Δυνάμεις για να μην τιναχτούν τα πάντα στον αέρα, με μεγάλο κόστος για όλους, όχι μόνο για την Ελλάδα. Εκτός από τα ελληνικα επιτόκια, υπάρχουν και τα γαλλικά – ιταλικά που μαζί με τα δικά μας τραβούν την ανηφόρα. Η γραμμή που έδωσε στους Χαρδούβελη και Λαζαρίδη πριν φύγουν για το αεροδρόμιο ήταν σαφής και συγκεκριμένη: «Συζητάμε, δεν φεύγουμε από το τραπέζι, αλλά δεν συναινούμε επ’ ουδενί σε αυξήσεις φόρων, μειώσεις μισθών και συντάξεων». Οι συνομιλητές του τον ρώτησαν ποιος είναι ο τελικός στόχος και τι θα συμβεί αν έχουμε μεγάλο ναυάγιο στις συνομιλίες με την τρόικα:
«Εγώ, αγαπητέ, δεν πρόκειται να κατεβάσω τα παντελόνια. Αυτή τη στιγμή αγωνίζομαι για τον κάβο Ελλάδα. Θέλω και επιδιώκω μια συμφωνία που να εξασφαλίζει τα περισσότερα χρήματα ως δίκτυ ασφαλείας για την ημέρα που θα βγούμε στις αγορές. Θέλω συμφωνία με νέο σχήμα και το ΔΝΤ στο πίσω κάθισμα. Μέχρι τον Μάρτιο εκεί είναι ο νους μου. Οποιος από την αντιπολίτευση θέτει θέμα εκλογών τώρα, τώρα που δίνω τη μεγάλη μάχη είναι προδότης». Περιέργως το πρόσωπό του δεν έκανε καμία απολύτως σύσπαση, όπως αυτή που συνήθως κάνει όταν είναι εξοργισμένος. Μίλησε με ψυχρό αίμα. Του ετέθη το ερώτημα γιατί αρνείται να δει τον Τσίπρα: «Μα είναι δυνατόν; Χωρίς καν να τον έχω καλέσει, απαντά πως αν τυχόν τον καλέσω, θα έρθει να μου ζητήσει… εκλογές. Είναι δυνατόν;» Και όταν του ζητήθηκε η γνώμη για την εισήγηση που του έχει υποβληθεί να ζητήσει κύρωση της συμφωνίας με 180 ψήφους από το Κοινοβούλιο, ήταν ξεκάθαρος: «Τόσα χρόνια είμαι στον δημόσιο βίο και δεν με έχετε καταλάβει; Είμαι πάντοτε της ευθείας γραμμής: Ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα, έναρξη της συζήτησης για το χρέος, αναθεώρηση Συντάγματος, εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας με βάση τα χρονοδιαγράμματα. Αυτό είναι το δρομολόγιο. Μετά βλέπουμε». Στη δε παρατήρηση ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης άρχισε να βλέπει ανεξάρτητους βουλευτές για να αποτρέψει την εκλογή Προέδρου και μήπως πρέπει να… φοβάται ο πρωθυπουργός, χαμογέλασε με νόημα:
«Τώρα έχω ως μοναδικό χρέος την Ελλάδα και τη νέα συμφωνία που θα διασφαλίζει το μέλλον. Οταν κλείσει αυτό το κεφάλαιο, θα ασχοληθώ με τον Πρόεδρο και το Σύνταγμα προσωπικά. Και τότε θα δούμε ποιος πρέπει να φοβάται και ποιος όχι».
Οσο για την πρόταση που έχει πέσει στο τραπέζι από βουλευτές της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο «συμφωνία με την αντιπολίτευση για Πρόεδρο και ταυτόχρονος προσδιορισμός εκλογών», ο πρωθυπουργός έδειχνε ότι δεν το συζητά σε αυτή τη φάση. Μέχρι την εκλογή Προέδρου δεν δείχνει διατεθειμένος να ανοίξει τέτοια συζήτηση. «Στόχος μου είναι άλλωστε να φθάσω το 2016 για να έχω χρόνο να ρίξω την ανεργία των νέων» είπε στους επισκέπτες του. Μετά την εκλογή Προέδρου, τη διασφάλιση της χώρας με κεφάλαια, όταν θα έχει κάνει πλήρως το χρέος του και ανάλογα με την κατάσταση που θα επικρατεί στον κυβερνητικό συνασπισμό όλα, εκτιμάται, θα αξιολογηθούν εκ νέου. Κατά συνέπεια το αίτημα με τον τρόπο που υποβάλλεται από την αντιπολίτευση, ως πολιτική συναλλαγή του τύπου «δώσε μου εκλογές να σου δώσω Πρόεδρο», με τη συμφωνία αιωρούμενη και τα επιτόκια να φθάνουν στον ουρανό με την υποψία των πρόωρων εκλογών, απορρίπτεται ξεκάθαρα. «Ξέρω, ως γνωρίζετε, σκάκι, καλό σκάκι και στο τέλος θα το γυρίσω το παιχνίδι» είπε στους επισκέπτες του ξεπροβοδίζοντάς τους έως το ασανσέρ, όπως συνηθίζει… Εδινε την εικόνα ανθρώπου που παρά το γεγονός ότι είναι στριμωγμένος κρατά ένα δυνατό γεωπολιτικό χαρτί για να αλλάξει τη στάση του ΔΝΤ. Να κρύβεται, άραγε, το μυστικό της πορείας των διαπραγματεύσεων με το ΔΝΤ στην ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής για την ενέργεια στην Αθήνα το άλλο Σάββατο; Ιδωμεν.
Μανώλης Κοττάκης
