ΠΑΣΟΚ: Καταλαμβάνει χώρο, καταναλώνει πόρους, αφαιμάσσει όλα τα διαθέσιμα, μεταλλάσσεται και μολύνει το σύμπαν με την παρουσία του
Το 1982 προβλήθηκε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ η ταινία «The thing». Ο τίτλος στα ελληνικά έγινε «Η απειλή», ενώ η αυτολεξεί μετάφρασή του είναι «Το πράγμα», που ταιριάζει απόλυτα στην απέθαντη πασοκάρα. Σ’ αυτή την ταινία, που σκηνοθέτησε ο Τζον Κάρπεντερ και εξελίσσεται σεναριακά σε μια επιστημονική ερευνητική βάση στην Ανταρκτική, μια εξωγήινη παρασιτική μορφή ζωής εισχωρεί σε οργανισμούς (ανθρώπων και ζώων), τους καταλαμβάνει απολύτως κι έπειτα τους… μιμείται! Για να πάει από το ένα σώμα στο άλλο κι από τη μία κατάληψη και μίμηση οργανισμού στην επόμενη, τούτο το αλλόκοσμο παράσιτο έχει την ακόρεστη ανάγκη να σκορπίζει γύρω του πτώματα. Αμέσως μόλις καταλάβει κάποιον οργανισμό, ουσιαστικά τον θανατώνει. Εξαπλώνεται τόσο γρήγορα, που οι ερευνητές υπολογίζουν ότι, αν αφεθεί να περάσει τα παγωμένα σύνορα της Ανταρκτικής και φτάσει σε οποιαδήποτε ανθρώπινη πόλη, μέσα σε πολύ λίγο χρόνο θα είχε καταλάβει (και θανατώσει) τα πάντα πάνω στη Γη*. Αυτή την ταινία ένιωσα την ανάγκη να ξαναδώ μόλις αντίκρισα τηχειραψία Τσίπρα – Βενιζέλου, μια και ήταν γεγονός εύγλωττο σε συγκυρίες μάλλον κραυγαλέες.
Ούφο
Η πασοκάρα δεν πεθαίνει διότι καταναλώνει τη ζωή που βρίσκεται γύρω της. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας παρασιτικός οργανισμός. Αν είναι και εξωγήινο γέννημα; Ισως. Είχε αρκετά UFO στα υψηλότατα δώματά του. Οταν έχει μεγάλα ποσοστά, το θύμα του είναι η μάζα. Οταν έχει χαμηλά ποσοστά, το θύμα του είναι πάλι η μάζα. Απλά στη δεύτερη περίπτωση χρειάζεται τη συναίνεση και άλλων κομματικών μηχανισμών για να δέσει η σάλτσα της καταστροφής. Η πασοκάρα πλησιάζει το κόμμα που θέλει να αφομοιώσει με μια τεχνική που φαίνεται να έχει αντιγράψει από θηρευτές που δεν έχουν καταγραφεί ακόμα από την επιστήμη της ζωολογίας. Κυλιέται πάνω στη συγκυρία και μεταμορφώνεται σαν μια ανεπιθύμητη, πλην υπαρκτή ανάγκη. Σαν το μουρουνόλαδο. Κάνει καλό αλλά δεν είναι εύγεστο. Το ΠΑΣΟΚ κάνει κακό, είναι απεχθές, αλλά υποδύεται το αναγκαίο!
Οσοι πέφτουν υπό την επιρροή του κατευθύνονται από αυτό μέχρι να μείνει ένα άδειο κέλυφος, χωρίς σάρκα, αίμα, συνείδηση και ίχνη ζωής από μέσα. Η αντιμετώπιση τούτης της πολύχρονης κατάρας είναι πιο δύσκολη απ’ όσο φάνταζε.
*Στην ταινία το φινάλε έχει ένα μεγάλο μπουμ. Ετσι λύνεται το εξωγήινο ξόρκι…
Παναγιώτης Λιάκος
