Αρχικά ο Άρειος Πάγος αναφέρει ότι από την ασφαλιστική κάλυψη εξαιρούνται οι οδηγοί που τελούν υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών.
Παράλληλα, αναφέρεται στη δικαστική απόφαση ότι η μη ασφαλιστική κάλυψη του οδηγού λόγω μέθης, δεν απαλλάσσει την ασφαλτική εταιρεία από την υποχρέωση να αποζημιώσει τους ζημιωθέντες τρίτους (συγγενείς, κ.λπ.) και να αξιώσει στη συνέχεια το ποσό που θα καταβάλει από τον οδηγό.
Ειδικότερα, παρέα τεσσάρων ατόμων μετά από φαγητό και την κατανάλωση οινοπνεύματος (κρασί) μπήκαν σε αυτοκίνητο για να μεταβούν στη Σητεία της Κρήτης. Όμως στο 16ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αγίου Νικολάου-Σητείας, λίγο πριν από τη γέφυρα Φρουζή, ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και εισήλθε στο αυλάκι των ομβρίων υδάτων. Το όχημα, αφού προσέκρουσε με δύναμη στο σιδερένιο προστατευτικό κιγκλίδωμα, έκανε πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονα του και κατέληξε στο οδόστρωμα με το εμπρόσθιο τμήμα αυτού προς Σητεία. Πλέον των υλικών ζημιών, υπήρξε και τραυματισμός του συνοδηγού, ο οποίος υπέστη κακώσεις στον θώρακα και την κοιλιά. Οι κακώσεις προκάλεσαν εσωτερική αιμορραγία και εξαιτίας αυτής επήλθε ο θάνατός του.
Η δικαστική απόφαση αναφέρει ότι από τα πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι «ο θανών γνώριζε ότι ο οδηγός είχε καταναλώσει οινόπνευμα, ενώ επίσης μπορούσε να γνωρίζει ότι εξ αυτού του λόγου είχε πλέον μειωμένη ικανότητα για οδήγηση». Το γεγονός ότι παρά ταύτα ο συνοδηγός δέχθηκε να επιβιβαστεί στο αυτοκίνητο και να μεταφερθεί από τον οδηγό, «θεμελιώνει συντρέχον πταίσμα», προσθέτουν οι αρεοπαγίτες.
Σύμφωνα με την απόφαση του Αρείου Πάγου, «το ποσοστό συνυπαιτιότητας του θανόντος συνοδηγού στη ζημία που υπέστη εξαιτίας του ατυχήματος λόγω αυτοδιακινδυνεύσεως, πρέπει να προσδιορισθεί σε 30%».
Δικαστικά οι συγγενείς του συνοδηγού διεκδίκησαν την καταβολή αποζημίωσης για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν και τα έξοδα κηδείας του συνοδηγού.
Τελικά, κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο ότι η αποζημίωση που θα δοθεί στους συγγενείς πρέπει είναι μειωμένη κατά 30%, λόγω της συνυπαίτιοτας του συνοδηγού.