Η θρυλική δασκάλα Εφη του «Μεθοριακού σταθμού», της μακροβιότερης ασπρόμαυρης ελληνικής σειράς της ΥΕΝΕΔ, έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 78 χρόνων. Η Ελένη Θεοφίλου άφησε την τελευταία της πνοή στο δημόσιο θεραπευτήριο «Αμαλία Φλέμινγκ», όπου είχε μεταφερθεί πριν από τρεις ημέρες, αντιμετωπίζοντας αναπνευστικά προβλήματα. Η ηθοποιός, που την εποχή της δόξας της έγινε ακόμη και ηρωίδα των φωτορομάντσων λαϊκών περιοδικών που την αποθέωναν, ενώ παράλληλα κοσμούσε και τα εξώφυλλά τους, το τελευταίο διάστημα φιλοξενείτο σε δημόσιο ίδρυμα. Ανέβαινε σιωπηλά τον δικό της γολγοθά, δίνοντας μάχη με τη γεροντική άνοια, η οποία πολλές φορές της στερούσε τις ένδοξες αναμνήσεις της καριέρας της στην τηλεόραση, στο θέατρο και το σινεμά.
Η Ελένη Θεοφίλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, από την οποία αποφοίτησε το 1962. Διακριτική παρουσία και χωρίς τη γνώριμη ανταγωνιστική διάθεση των ανθρώπων του καλλιτεχνικού στερεώματος, κατάφερε να κερδίσει με το σπαθί της -όπως υποστηρίζουν άτομα που τη γνώριζαν καλά- τη δική της θέση στον χώρο.
«Ηταν ένας γλυκός άνθρωπος. Ποτέ δεν έλεγε κακή κουβέντα για συνάδελφό της. Ηταν άψογη επαγγελματίας και τακτική στη δουλειά της, διάβαζε πολύ τους ρόλους της και έφτανε από τους πρώτους στο στούντιο» θυμάται για εκείνη ο παλιός καλλιτεχνικός συντάκτης Νότης Κύταρης, ο οποίος συνεργάστηκε με την ηθοποιό στο κρατικό ραδιόφωνο για τις εκπομπές «Ενα τραγούδι, ένα όνειρο» και «Μουσική γεωγραφία».
«Η Ελένη ήταν πρωταγωνίστρια σε παραστάσεις μου, που έκαναν περιοδεία στην Αμερική και την Αυστραλία, και τη γνώρισα καλά. Εκτός από πολύ καλή ηθοποιός ήταν ένα καλόκαρδο κορίτσι, καλοπροαίρετη, χαμογελαστή, και στη δουλειά δεν την ενδιέφεραν οι ταμπέλες και οι ίντριγκες για να φανεί. Αυτό που την ένοιαζε ήταν το να υπάρχει στο επάγγελμα για να ξεφεύγει από την καθημερινότητα. Επίσης, δεν την ενδιέφεραν τα χρήματα, ενώ για το γεγονός ότι δεν παντρεύτηκε έλεγε ότι ”δεν κάνω εγώ για γάμο”» αναφέρει στη δημοκρατία ο συνάδελφός της Γιάννης Τζουανόπουλος, που έπαιξε μαζί της στον «Μεθοριακό σταθμό» της Σούλας Πιερράκου και συνεργάστηκε με την ηθοποιό στις ραδιοφωνικές εκπομπές της ΕΡΤ «Ενα αστέρι» και «Στης νύχτας τα καμώματα».
Στη θρυλική σειρά «Μεθοριακός σταθμός», που προβαλλόταν από το 1974 έως το 1981 στην ΥΕΝΕΔ, ενσάρκωνε τη δασκάλα Εφη με μεγάλη επιτυχία. Η τεράστια απήχηση αυτής της τηλεοπτικής παραγωγής φάνηκε όταν η πρωταγωνίστρια μαζί με τους συνεργάτες της, Βάσο Αδριανό και Ρένα Βουτσινά, έκαναν θεατρική περιοδεία ανά την Ελλάδα, γνωρίζοντας την αποθέωση του κόσμου.
Εκτός από τον ρόλο που την καθιέρωσε, το κορίτσι με τα μελαγχολικά μάτια συμμετείχε σε πολλά ακόμη δημοφιλή σίριαλ, όπως ο «Ανθρωπάκος», η «Λέσχη μυστηρίου», οι «Υποψίες», ο «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης», ο «Εφιάλτης» και οι «Φάκελοι δικογραφίας».
Η κηδεία της ηθοποιού θα γίνει το Σάββατο, στις 11 το πρωί, από το Γ’ Νεκροταφείο.
Κινηματογραφικές και θεατρικές επιτυχίες
Ο κινηματογράφος δεν έλειψε από τα ενδιαφέροντά της, καθώς πήρε μέρος σε αρκετές παραγωγές του εμπορικού σινεμά, κρατώντας πρωταγωνιστικούς ρόλους. Στις ταινίες όπου ξεχώρισε συγκαταλέγονται οι «Γκαρσονιέρα για δέκα», «Οι βάσεις και η Βασούλα», «Εσμέ, η Τουρκοπούλα», «Παύλος Μελάς», «Κατηγορώ τη ζωή», «Μάρα, η τσιγγάνα», «Μια γυναίκα φεύγει», «Η τύχη μου τρελάθηκε», ενώ δοκίμασε τις δυνάμεις της με επιτυχία και στον λεγόμενο «ψαγμένο» κινηματογράφο, συμμετέχοντας στις ταινίες «Ανοιχτή επιστολή» του Γιώργου Σταμπουλόπουλου και στο φιλμ «Μέχρι το πλοίο» του Αλέξη Δαμιανού.
Στο θέατρο διακρίθηκε στην κωμωδία και την πρόζα, παίρνοντας μέρος σε διάφορους θιάσους, με τον Ντίνο Ηλιόπουλο να είναι ένας από τους σπουδαίους κωμικούς με τους οποίους συνεργάστηκε στο σανίδι αρκετές φορές.
