Ο αγώνας των συγγενών,η εμπλοκή του Προκόπη Παυλόπουλου και η έρευνα για σχέση με το σκάνδαλο των εξοπλιστικών
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας συζητείται σήμερα η τραγωδία της πτώσης του Σινούκ, το 2004, στα αίτια της οποίας δεν έχει ριχτεί ακόμη φως (μολονότι έχουν περάσει σχεδόν 11 χρόνια). Τότε είχαν βρει τον θάνατο 17 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος Ζ’. Οπως αποκάλυψε μάλιστα χθες η «κυριακάτικη δημοκρατία», ένας εκ των συνηγόρων συγγενών των θυμάτων που έχουν στραφεί κατά του Ελληνικού Δημοσίου είναι και ο Προκόπης Παυλόπουλος.
Ο κ. Παυλόπουλος είχε αναμειχθεί ως νομικός στην υπόθεση μερικούς μήνες πριν από την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα, ενώ παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι προτάσεις που διατυπώνει, επικαλούμενος το άρθρο 4 του Συντάγματος, για να θεμελιώσει την αστική ευθύνη του Δημοσίου.
Στις πρώτες φάσεις του δικαστικού αγώνα τους, οι οικογένειες των θυμάτων προσπάθησαν να αποδείξουν την υπαιτιότητα των αρμόδιων κρατικών οργάνων, αλλά και τις πιθανές ευθύνες της κατασκευάστριας εταιρίας. Μάλιστα, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της οικογένειας του Πατριάρχη Στέλιος Γρηγορίου κατέθεσε αγωγή στα αμερικανικά δικαστήρια εναντίον και της Μπόινγκ, που παράγει τα Σινούκ. Πάντως το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι δεν εντοπίστηκε παράνομη πράξη ή παράλειψη των οργάνων του Δημοσίου και ότι οι συγγενείς των θυμάτων δεν δικαιούνται αποζημίωση.
Για την υπόθεση υπάρχει και πόρισμα του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 2008, το οποίο όμως, με διαταγή του τότε υπουργού Εθνικής Αμυνας Ευάγγελου Μεϊμαράκη, παραμένει απόρρητο, εμποδίζοντας την πλήρη διαλεύκανση της τραγωδίας. Υστερα από όλα αυτά, περίπου 30 συγγενείς των θυμάτων προσέφυγαν στο ΣτΕ ζητώντας αποζημιώσεις λόγω ψυχικής οδύνης. Οι πρώτες υποθέσεις συζητήθηκαν στις 20 Οκτωβρίου 2014, οπότε και παρέστη ο κ. Παυλόπουλος, ενώ σήμερα θα συζητηθούν και οι υπόλοιπες προσφυγές, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση, που θα είναι κοινή για όλες τις περιπτώσεις.
Η συνήγορος
Η συνήγορος του Δημοσίου υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει «αιτιώδης σύνδεση» του ατυχήματος με το άρθρο 105 του εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα για λάθη και παραλείψεις των κρατικών οργάνων, αλλά ούτε με το άρθρο 4 του Συντάγματος, που προβλέπει «ευθύνη από διακινδύνευση». Αντιθέτως, ο κ. Παυλόπουλος στο υπόμνημά του τονίζει ότι «η κινδυνώδης αυτή δράση συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ιπτάμενου μέσου, η πτήση του οποίου εξ ορισμού συνεπάγεται κίνδυνο, όπως αποδεικνύεται και από το αντίστοιχο διεθνές νομικό καθεστώς». Και, όπως προσθέτει, «από τη στιγμή που επήλθε ο κίνδυνος -πτώση του Σινούκ- συντρέχει, εκ μόνον του λόγου τούτου, το “παράνομο” των διατάξεων του άρθρου 105».
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει τεθεί υπό δικαστική έρευνα η πιθανή σχέση της προμήθειας των ελικοπτέρων Σινούκ με τις μίζες των εξοπλιστικών από την περίοδο Τσοχατζόπουλου. Η προμήθεια είχε γίνει απευθείας από την Μπόινγκ με υπογραφή του κ. Τσοχατζόπουλου και ως αντιπρόσωπος της στην Ελλάδα ενεργούσε η εταιρία ΑΧΟΝ. Η υπόθεση ερευνάται εκ νέου από τον αρμόδιο ανακριτή ύστερα από υπομνήματα του κ. Γρηγορίου, ο οποίος επισημαίνει ότι οι γνωστές δικαστικές εξελίξεις (καταδίκες, προφυλακίσεις κ.λπ.) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι «η εκάστοτε προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού και πολεμικού υλικού για τις ανάγκες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων συνοδεύετο αφεύκτως από την καταβολή παράνομης αντιπαροχής από άγνωστη πηγή προέλευσης προς εξωχώριες εταιρίες, υπό τις οποίες υποκρύπτονται ορισμένα εκ των καταδικασθέντων πρωτοδίκως, πολιτικών και μη, προσώπων».
