To υπόγειο στην πλατεία Ναυαρίνου της Θεσσαλονίκης όπου μπορεί ο καθένας να βρει (αλλά και να πουλήσει) από δίσκους γραμμοφώνου, βιβλία και περιοδικά έως κόμικς και σπάνια βινίλια
{Από το περιοδικό «δ» που κυκλοφορεί με την «κυριακάτικη δημοκρατία»}
Βρίσκεται σε ένα υπόγειο στην πλατεία Ναυαρίνου, λίγα μέτρα πάνω από την Τσιμισκή. Η ταμπέλα σε χρώματα γαλάζιο και μοβ, γραμμένη στο χέρι. Στη μικρή βιτρίνα, λίγοι δίσκοι βινυλίου, κάποια βιβλία των εκδόσεων Μπελ. Το «Πάρε – δώσε» αποτελεί έναν ιδιαίτερο μικρόκοσμο. Ενα ταξίδι νοσταλγίας και αναμνήσεων, όπου μπορεί ο καθένας να βρει από δίσκους γραμμοφώνου, βιβλία και περιοδικά έως κόμικς και σπάνιους δίσκους βινιλίου.
Ο Παναγιώτης Τελλίδης και η Νέλλη Σκαρογιάννη είναι σύζυγοι και ιδιοκτήτες του μικρού θησαυροφυλακίου. «Ο Παναγιώτης σπούδασε οικονομικά και δούλευε σε μεγάλη χρηματιστηριακή εταιρία. Κάπου στις αρχές του 1990 αποφάσισε να παρατήσει τη δουλειά του. Δεν τον ικανοποιούσε, είχε βαθιά αγάπη για τη μουσική κι αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι σχετικό. Ταξιδέψαμε στο εξωτερικό κι εκεί είδαμε τα μαγαζιά με μεταχειρισμένα είδη. Ετσι, το 1994 ξεκίνησε η διαδρομή του «Πάρε – Δώσε» εξηγεί στη «δημοκρατία» η κυρία Σκαρογιάννη.
Οι δίσκοι γραμμοφώνου και πικάπ βρίσκονται διάσπαρτοι στον χώρο. Από Ντέμη Ρούσο και Μπρους Σπρίνγκστιν έως Λευτέρη Πανταζή, Τζένη Βάνου και… Metallica ο πελάτης μπορεί να βρει σίγουρα αυτό που αναζητά. Σε στοίβες στο πάτωμα, παλιά Μίκυ Μάους, Αστερίξ, Λούκυ Λουκ αλλά και κόμικς του Κόναν και του Σούπερμαν. Σε ειδικές προθήκες στους τοίχους δεσπόζουν χιλιάδες μεταχειρισμένα CD, ενώ σε όλο το μαγαζί διάσπαρτα υπάρχουν βιβλία και περιοδικά. «Προσπαθούμε στον χώρο να… χωρέσουμε όσο περισσότερα αντικείμενα μπορούμε. Δεν θεωρούμε ότι διαθέτουμε συλλεκτικά πράγματα, δεν είναι αυτός ο σκοπός μας.
Μεγάλης αξίας
Βέβαια, ανά καιρούς διάφοροι πελάτες μάς έχουν πει ότι κάποια αντικείμενα έχουν μεγάλη αξία, όπως σπάνιοι δίσκοι, πρώτες εκδόσεις βιβλίων κ.λπ. Ακόμη κι έτσι, αυτό δεν αλλάζει την τιμή πώλησης» περιγράφει η κυρία Σκαρογιάννη.
Η πελατεία είναι ετερόκλητοι άνθρωποι, κάθε ηλικίας, οικονομικής τάξης και μόρφωσης. Στο μικρό υπόγειο βρίσκουν τον χώρο για να αποχωριστούν αντικείμενα που δεν επιθυμούν πλέον, και να αποκτήσουν από δεύτερο χέρι άλλα που πωλούνται στο μαγαζί. «Εδώ μέσα γίνεται ουσιαστικά μια ανακύκλωση πολιτισμού. Μας επισκέπτονται από ηλικιωμένες κυρίες, που απεβίωσε ο σύζυγος και θέλουν να πουλήσουν βιβλία και δίσκους του, έως φοιτητές. Στενοχωριόμαστε ωστόσο πολύ, καθώς τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα νέα παιδιά μάς πούλησαν τις συλλογές τους για να φύγουν για δουλειά στο εξωτερικό» σημειώνει η κυρία Σκαρογιάννη. Στην περιοχή της Ναυαρίνου, εκτός από το «Πάρε – Δώσε», υπάρχουν κι άλλα καταστήματα που εμπορεύονται μεταχειρισμένα αντικείμενα.
Οι επισκέπτες σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αυξηθεί σημαντικά, ωστόσο οι έμποροι ακόμη παρατηρούν τον δισταγμό τους. «Το πράγμα από δεύτερο χέρι δεν ήταν μέχρι πρότινος στη νοοτροπία του Ελληνα. Τα τελευταία χρόνια, λόγω κρίσης, εξοικειώθηκαν οι Θεσσαλονικείς περισσότερο, ωστόσο και πάλι υπάρχει επιφύλαξη. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν τεράστιες αγορές με μεταχειρισμένα» εξηγεί ο μικροπωλητής Πάνος Παπαδημητρίου.
