Τον Ιούλιο του 2013, η “οικογένεια” του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου μεγάλωσε, με την προσθήκη, στα “προστατευόμενα” μέλη της, δέκα νεοσσών πελαργών, που γεννήθηκαν στις Φέρες. Το επιστημονικό προσωπικό του Φορέα προχώρησε, αμέσως, στη δακτυλίωσή τους, προκειμένου να μπορούν να παρακολουθούν τις διαδρομές τους και να συγκεντρώσουν πολύτιμα στοιχεία για την οικολογία των πελαργών, τη διάρκεια ζωής τους, καθώς και τον έλεγχο του παράνομου κυνηγιού.
Ωστόσο, πολύ σύντομα, οι πομποί προσδιορισμού θέσης των εννέα εκ των δέκα νεοσσών σταμάτησαν να εκπέμπουν και οι περισσότεροι εξ αυτών περισυλλέγησαν νεκροί από ηλεκτροπληξία, κάτω από ηλεκτροφόρα καλώδια.
Η “Σύλβια” -ο μόνος εκ των δέκα πελαργών που επέζησε- σταμάτησε να στέλνει σήμα από τις 8 Φεβρουαρίου 2015, στοιχείο που, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συντονίστρια του Φορέα Ελένη Μακρυγιάννη, αποτελεί αρνητική ένδειξη για την τύχη του πουλιού. Ωστόσο, στις 26 Απριλίου, η “Σύλβια” έδωσε και πάλι σημεία ζωής!
“Σύμφωνα με τα στοιχεία του πομπού της, η ‘Σύλβια’, τους τελευταίους μήνες, ταξίδευε μέσα στην Αφρική: από το νότιο Σουδάν πέταξε, τον Ιανουάριο, προς την Αιθιοπία και μετά προς την Κένυα, όπου και περιπλανήθηκε για περίπου έναν μήνα. Έπειτα πέταξε ξανά στο νότιο Σουδάν και κάπου εκεί σταμάτησε. Μετά λοιπόν από ένα μεγάλο διάστημα αβεβαιότητας, στις 26 Απριλίου 2015, ο πομπός του πελαργού έδωσε σήμα ξανά. Έτσι γνωρίζουμε ότι το πουλί ζει, πιθανώς σε καλή κατάσταση, αφού μετακινείται και παρακολουθώντας την πορεία του στο χάρτη είδαμε ότι πέρασε και πάλι το νότιο Σουδάν και βρίσκεται κοντά στο Χαρτούμ” εξήγησε η κ. Μαγκρυγιάννη.
Ως προς τις πιθανότητες επιστροφής της “Σύλβια” στη Β. Ελλάδα και ειδικότερα στις Φέρες, η κ. Μακρυγιάννη σημείωσε: “αν και είναι ακόμα αρκετά νεαρή για να κάνει οικογένεια, ωστόσο δεν μπορούμε να αποκλείσουμε, ότι θα έρθει και φέτος στην Ελλάδα μαζί με μια ομάδα επίσης μη αναπαραγωγικών πουλιών”.
Οι πελαργοί, διευκρίνισε η συντονίστρια του Φορέα, δεν επιστρέφουν τον πρώτο χρόνο, μπορεί να ξανάρθουν τον τέταρτο χρόνο της ζωής τους, κυρίως όταν είναι να αναπαραχθούν.
Σύμφωνα με την κ. Μακρυγιάννη, ο πληθυσμός των πελαργών έχει μειωθεί πολύ στην Ευρώπη και ως αριθμός και ως κατανομή κι ενώ παλαιότερα συναντούσαμε πελαργούς και στη νότια Ελλάδα, σήμερα απαντώνται κυρίως στη Β. Ελλάδα (Κερκίνη, Ροδόπη, Ξάνθη, Έβρο) σε περιοχές, όπου υπάρχουν υγρότοποι.
Τις μετακινήσεις του πελαργού μπορεί να παρακολουθήσει κάποιος στον χάρτη του Φ.Δ. Δέλτα Έβρου, όπου (κάνοντας κλικ στην γραμμή του πουλιού) φαίνονται οι τελευταίες 200 θέσεις του με την ημερομηνία και ώρα: http://www.evros-delta.gr/map.html .
