Ο αντιπτέραρχος ε.α. Γ. Νταβρής, εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του ήρωα σμηναγού Κ. Ηλιάκη, ζητά να δοθούν στη Δικαιοσύνη όλα τα στοιχεία που θάφτηκαν
Εννέα χρόνια συμπληρώθηκαν από τη δολοφονία του σμηναγού Κώστα Ηλιάκη ανοιχτά της Καρπάθου, όταν στη διάρκεια αποστολής αναγνώρισης τουρκικού σχηματισμού, που είχε εισέλθει παράνομα στο FIR Αθηνών και κινούνταν προς την Κρήτη, το F-16 που χειριζόταν εμβολίστηκε από μαχητικό της Αγκυρας. Το περιστατικό λίγο έλειψε να οδηγήσει σε ελληνοτουρκική σύρραξη, αφού μέσα σε λίγα λεπτά δεκάδες αεροσκάφη βρέθηκαν στον αέρα και από τις δύο χώρες.
Εννέα χρόνια μετά, ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα για το τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μεσημέρι της 23ης Μαΐου 2006. Ο φάκελος παραμένει κλειστός και μαζί του «θαμμένα» κρίσιμα ζητήματα, τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν επιχειρησιακά ή και εθνικά.
«Τιμώντας τη μνήμη του Κώστα Ηλιάκη, η Πολεμική Αεροπορία οφείλει να απαντήσει σε καίρια ερωτήματα, που δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν, και να δώσει στη Δικαιοσύνη όλα τα στοιχεία του τραγικού συμβάντος» αναφέρει, μιλώντας στη «δημοκρατία», ο αντιπτέραρχος ε.α. (Ι) Γεώργιος Νταβρής, ο οποίος από το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας έζησε μια κατάσταση που έφτασε στα πρόθυρα της ελληνοτουρκικής κρίσης. Ο κ. Νταβρής αφήνει αιχμές εναντίον της τότε στρατιωτικής ηγεσίας για το γεγονός ότι δόθηκε εντολή στον σμηναγό Κώστα Ηλιάκη να πλησιάσει σε πολύ μικρή απόσταση από τον τουρκικό σχηματισμό, με αποτέλεσμα τον εμβολισμό του F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας, τη στιγμή μάλιστα που υπήρχαν στοιχεία ότι η Αγκυρα επεδίωκε μια κρίση στο Αιγαίο, έχοντας προβεί σε ανάλογες επιθετικές ενέργειες.
Ενα παρόμοιο περιστατικό με αυτό που οδήγησε στη μοιραία σύγκρουση της Καρπάθου, όπως αποκάλυψε ο επίτιμος υπαρχηγός ΑΤΑ Γεώργιος Νταβρής με αναφορά του προς τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας Βαγγέλη Μεϊμαράκη, είχε συμβεί λίγες μόνο ημέρες πριν, αλλά «δεν αξιολογήθηκε δεόντως από την ηγεσία».
Επιθετικότητα
Στην ίδια αναφορά (και δεν είναι η μόνη), ο κ. Νταβρής επισημαίνει ότι «η από καιρού σχεδιασμένη και πειθαρχημένη επιθετικότητα των Τούρκων πιλότων στο Αιγαίο ήταν γνωστή στο επιτελείο του ΑΤΑ, το οποίο ανησυχούσε σοβαρά. Για τον λόγο αυτόν, λίγους μήνες πριν από το ατύχημα εξέδωσε σχετικό σήμα τη 17η Ιανουαρίου 2006 με πρόσθετες οδηγίες για σκοπούς πρόληψης».
«Ποιο ήταν, λοιπόν, το επιδιωκόμενο επιχειρησιακό ή στρατηγικό όφελος και δόθηκε εντολή στον σμηναγό Ηλιάκη να μπει στον σχηματισμό των Τούρκων, και μάλιστα σε διεθνή εναέριο χώρο;» αναρωτιέται ακόμη και σήμερα ο κ. Νταβρής, επισημαίνοντας το κόστος που πλήρωσε η Πολεμική Αεροπορία σε αίμα, ηθικό και χρήμα. Εννέα χρόνια μετά, ο επίτιμος υπαρχηγός του ΑΤΑ ζητά να λυθεί η σιωπή και να αποκαλυφθούν όλα τα στοιχεία της μοιραίας εκείνης ημέρας. «Υπάρχει εθνικός λόγος που επέβαλλε και επιβάλλει τη σιωπή;» τονίζει και συμπληρώνει δηκτικά ότι «ο Τούρκος πρωθυπουργός έκλεισε στη φυλακή όλους τους στρατηγούς και πτεράρχους για την “υπόθεση Βαριοπούλα”».
Με την επισήμανση αυτή θέλησε να δώσει έμφαση στο γεγονός ότι επρόκειτο για οργανωμένη επιχείρηση εκ μέρους των Τούρκων σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, τη στιγμή που από ελληνικής πλευράς, και συγκεκριμένα από την Πολεμική Αεροπορία, δεν εστάλη καν το πόρισμα της Διεύθυνσης Ασφαλείας Πτήσεων και Εδάφους στις πολεμικές μοίρες, προκειμένου να λάβουν γνώση για την αποφυγή καταστάσεων αντίστοιχων αυτής ανοιχτά της Καρπάθου, όπως προβλέπεται και παγίως γίνεται. «Κατά την άποψή μου, δεν συμβιβάζεται ήρωας με… τρακάρισμα, όπως τεκμαίρει η Δικαιοσύνη, λόγω μη παροχής, απόκρυψης στοιχείων και μαρτυριών» σημειώνει ο κ. Νταβρής και καλεί τον νυν υπουργό Εθνικής Αμυνας Πάνο Καμμένο να ανοίξει τον φάκελο, που παραμένει επί εννέα χρόνια κλειστός, και να δοθούν όλα τα στοιχεία στη Δικαιοσύνη. «Είναι ηθικό χρέος της Πολιτείας στη μνήμη του νεκρού» λέει.
Το χρονικό της μοιραίας αεομαχίας στο Αιγαίο
Λίγα λεπτά πριν από τη μία το μεσημέρι της 23ης Μαΐου του 2006, δύο ελληνικά F-16 απογειώθηκαν από τη βάση της Σούδας με αποστολή την αναγνώριση έξι τουρκικών αεροσκαφών, που είχαν εισβάλει στο FIR Αθηνών και κατευθύνονταν προς την Κρήτη.
Τα τουρκικά αεροσκάφη χωρίστηκαν σε δύο σχηματισμούς των τριών και κατευθύνθηκαν προς την περιοχή όπου βρίσκονταν οι συστοιχίες των αντιαεροπορικών S-300, τα οποία ήθελαν να φωτογραφίσουν. Ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης πλησίασε τη μία τριάδα των τουρκικών μαχητικών για να προβεί στη διαδικασία αναγνώρισης και εικονικής αναχαίτισης των εισβολέων.
Ενα από τα δύο τουρκικά F-16 που συνόδευαν το τουρκικό RF-4 με τις φωτογραφικές μηχανές έκανε άτσαλους και επιθετικούς ελιγμούς για να παρεμποδίσει το ελληνικό μαχητικό. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, το τουρκικό F-16 εμβόλισε το μαχητικό του Κώστα Ηλιάκη. Ηταν 12.42. Ο Τούρκος πιλότος χρησιμοποίησε το σύστημα αυτόματης εκτίναξης, έπεσε στη θάλασσα και διασώθηκε από παραπλέον δεξαμενόπλοιο.
Για περίπου 30 λεπτά, Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν στα πρόθυρα της σύρραξης. Στο ΓΕΕΘΑ, στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, στην 1η Στρατιά, στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας, στο Λιμενικό Σώμα και στην Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων είχε ηχήσει «κόκκινος συναγερμός». Δεκάδες ελληνικά μαχητικά απογειώθηκαν από τις βάσεις τους.
Η φρεγάτα «Λήμνος», οι κανονιοφόροι «Πολεμιστής», «Αρματωλός» και το υδρογραφικό «Πυθέας» έπλευσαν με τη μέγιστη ταχύτητα προς τη θαλάσσια περιοχή 21 μίλια νοτίως της Καρπάθου, κάτω από το σημείο όπου έγινε η αερομαχία. Στις 14.47, τουρκικό ελικόπτερο παρέλαβε τον Τούρκο πιλότο. Οι προσπάθειες για τον εντοπισμό του Ελληνα πιλότου ήταν εντατικές, αλλά δυστυχώς μάταιες. Περίπου στις έξι το απόγευμα, το πλήρωμα της φρεγάτας «Λήμνος» εντόπισε την κάσκα, το PL και ένα survival kit που έφερε ελληνικές ενδείξεις. Ο σμηναγός Ηλιάκης ήταν νεκρός. Είχε βρει ακαριαίο θάνατο.
