Τριτοκοσμικές εικόνες κατέγραψε η «δημοκρατία» στην εφημερία του Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκης
«Οι γιατροί κάνουν ό,τι μπορούν, αλλά δεν φτάνουν»
Μια ηλικιωμένη γυναίκα βογκά από τους φρικτούς πόνους σε ένα φορείο, σε μια άκρη στον διάδρομο των Επειγόντων Περιστατικών. Εχει πάθει εγκεφαλικό και ο γιος της τη βλέπει να καταρρέει μπροστά στα μάτια του. Από τις 9 το πρωί, που το ασθενοφόρο την πήγε στο νοσοκομείο, έχει φτάσει 1 το μεσημέρι και η άμοιρη γυναίκα ακόμη βρίσκεται στην αναμονή για τις απαραίτητες εξετάσεις.
Αυτή είναι μια τυπική εικόνα που συναντά κανείς τις ημέρες της εφημερίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Στα Επείγοντα Περιστατικά εκατοντάδες ασθενείς υπομένουν μαρτυρικά στις ατέλειωτες ουρές του πόνου και της αναμονής, περιμένοντας τη σειρά τους. Ωστόσο γι’ αυτή τη θλιβερή κατάσταση δεν φταίνε οι γιατροί και οι νοσηλευτές. Τις ώρες που ο φακός της «δημοκρατίας» βρέθηκε στην εφημερία του νοσοκομείου, δεν καταγράψαμε καμία γνωστή… παθογένεια τεμπελιάς. Οι εργαζόμενοι έτρεχαν ασταμάτητα να εξυπηρετήσουν τους πολίτες, έδιναν τον δικό τους αγώνα…
Οι τραγικές εικόνες ασθενών που περιμένουν σε φορεία, αναπηρικά καροτσάκια, ακόμη και καθισμένοι στο πάτωμα, έχουν επιστρέψει για τα καλά στα δημόσια νοσοκομεία. Πολλοί αναγκάζονται να κάθονται όρθιοι, ανάλογα με τη σοβαρότητα του περιστατικού, άλλοι περιμένουν έξω από το νοσοκομείο και κάθε λίγο μπαίνουν για να δουν αν έχει φτάσει η σειρά τους.
Σε κάποια σημεία τα φορεία και τα καροτσάκια έχουν σχηματίσει ουρά, έχει κλείσει ο διάδρομος και ακούει κανείς μόνο βογκητά και τη βαριά ανάσα των ανθρώπων που υποφέρουν. «Εχω έρθει με σπασμένο χέρι πριν από δύο ώρες και ακόμη δεν έχει φτάσει η σειρά μου. Οι γιατροί και οι νοσοκόμοι κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους, αλλά δεν φτάνουν. Τα περιστατικά είναι πολλά και η αναμονή απελπιστική» ανέφερε ασθενής στη «δημοκρατία».
Η κατάσταση ειδικά στα ιατρεία όπου εξετάζουν παθολογικά και ορθοπεδικά περιστατικά είναι τραγική. Είναι τόσος ο κόσμος, που πολλοί, εξαντλημένοι από την αναμονή, φεύγουν χωρίς να έχουν εξεταστεί. «Εχασα τρεις ώρες από τη ζωή μου, ενώ έχω συμπτώματα γαστρεντερίτιδας, με κίνδυνο να κολλήσω κι άλλους ασθενείς γύρω μου. Καλύτερα να πάρω δανεικά και να πάω σε μια ιδιωτική κλινική, εδώ μέσα μπορεί κανείς να πεθάνει στην αναμονή» δήλωσε ασθενής.
«Εφτασαν τις 703 οι κενές οργανικές θέσεις»
«Ζούμε πρωτοφανείς εποχές, με τρομερές ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε υγειονομικό υλικό, σε αντιδραστήρια, σε φάρμακα, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση πολλών εξετάσεων και την ταλαιπωρία των ασθενών. Οι κενές οργανικές θέσεις έχουν φτάσει τις 703, ενώ από το 2013 η χρηματοδότηση από τα 42.642.712 ευρώ έχει κατρακυλήσει στα 28.069.283 φέτος» καταγγέλλει στη «δημοκρατία» ο πρόεδρος των εργαζομένων Λάζαρος Λαζούλας.
Αριστείδης Μάτιος
