Χειροποίητα προϊόντα made in Greece σ’ ένα πρωτότυπο e-shop που έφτιαξαν δύο Θεσσαλονικείς και βραβεύθηκαν!
Μια «ελληνική ντουλάπα» γεμάτη παράδοση, τη «My Greek Closet», που θα παντρεύει αρμονικά το παρελθόν και το παρόν, τον πολιτισμό της Ελλάδας με το σύγχρονο design και θα απευθύνεται στην παγκόσμια αγορά, με έμφαση στον απόδημο Ελληνισμό, αποφάσισαν να φτιάξουν δύο νέοι άνθρωποι από τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για ένα διαφορετικό e-shop, που θα συνεργάζεται με οικοτεχνίες, γυναικείους συνεταιρισμούς και παραδοσιακές επιχειρήσεις ανά την Ελλάδα, ώστε να αναδείξει τα προϊόντα τους, βάζοντας και τη δική του σφραγίδα μέσα από το σύγχρονο design.
Η ιδέα ανήκει στην Μπέττυ Κυριακίδου, άνθρωπο των media της Θεσσαλονίκης, η οποία εδώ και δύο χρόνια είναι άνεργη, κάτι που δεν την πτόησε – αντίθετα, μέσα στην αντιξοότητα της έδωσε ερέθισμα για δημιουργία. Σε συνεργασία με τον οικονομολόγο Χρυσοβαλάντη Μοσκόφογλου εξέλιξε την ιδέα της σε business plan και την έκανε να ανθήσει μέσα από το πρόγραμμα VentureGarden, που «τρέχει» στο Anatolia School of Business. Μάλιστα, πριν από μερικές ημέρες το «My Greek Closet» βραβεύθηκε μαζί με άλλα τέσσερα business plans στο πλαίσιο του 2ου Διαγωνισμού Επιχειρηματικών Ιδεών «John & Mary Pappajohn Business Plan Awards» με το χρηματικό έπαθλο των 4.000 ευρώ.
«Νέες διέξοδοι»
«Σαφώς και η ανεργία έφερε δυσκολίες. Μαζί όμως με έσπρωξε να αναζητήσω νέες διεξόδους και να δημιουργήσω. Η αγάπη μου για καθετί παραδοσιακό και χειροποίητο ήρθε να συνδυαστεί με την όρεξή μου να “επιχειρήσω” και να μην μείνω αδρανής αυτή την περίοδο» σημειώνει στη «δημοκρατία» η Μπέττυ Κυριακίδου.
Στόχος του «My Greek Closet» είναι να… ξεθάψει αλλά και να διασώσει το πολιτιστικό και το λαογραφικό παρελθόν της χώρας, όπως αυτό αποτυπώνεται μέσα από τεχνικές, αντικείμενα, μεθόδους παραγωγής. Μια βελονιά, μια δαντέλα, ένα παπούτσι ή ένα κόσμημα, που αιώνες πριν φτιαχνόταν στο χέρι και πλέον τείνει να εξαφανιστεί, μπορεί, όπως λέει η Μπέττυ Κυριακίδου, με ένα «φιλί της ζωής» -που είναι ο επανασχεδιασμός και η προσαρμογή του στις σύγχρονες τάσεις και ανάγκες- να ξαναρχίσει να ζει, αποκτώντας την παλιά αίγλη του. Πέρα, όμως, από την πολιτιστική κληρονομιά, το ενδιαφέρον των δύο νέων εστιάζεται και στο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας, με σκοπό να στηριχθεί οικονομικά η περιφέρεια – κυρίως οι γυναίκες, που, ενώ διακρίνονται για την επιδεξιότητά τους στην κατασκευή χειροποίητων αντικειμένων και τις γνώσεις τους γύρω από την ελληνική χειροτεχνία, μένουν στην αφάνεια.
Μαρία Μαθιοπούλου