Το κομμάτι φτερού που βρέθηκε σε νησί του Ινδικού εκτιμάται ότι ανήκει στο μοιραίο 777
Ηρθε επιτέλους η ώρα της λύσης -και της λύτρωσης- για ένα από τα μεγαλύτερα αεροπορικά μυστήρια όλων των εποχών, της εξαφάνισης του Boeing 777 των Μαλαισιανών Αερογραμμών, με 239 επιβάτες, στις 8 Μαρτίου 2014; Οι συγγενείς των θυμάτων κρέμονταν από τα χείλη των αρμοδίων, από το «σχεδόν βέβαιο» του Μαλαισιανού αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Αμπντούλ Αζίζ Καπράουι και το «πολύ πιθανόν» του πρωθυπουργού Νατζίμπ Ραζάκ. Τις απαντήσεις αναμένεται να δώσει η ανάλυση του πολύτιμου ευρήματος, του τμήματος φτερού, όπως όλα δείχνουν προερχόμενου από Μπόινγκ 777, που βρέθηκε στην ακτή της γαλλικής νήσου Ρεϊνιόν στον Ινδικό Ωκεανό. Ανάλυση που θα γίνει στη γαλλική πόλη Τουλούζ, έδρα του γραφείου ερευνών BEA, βάζοντας στο μικροσκόπιο και το μυστήριο του κωδικού ή των κωδικών που φέρεται ότι αναγράφονται στο εύρημα.
Οι δύο κωδικοί
Ολα ξεκίνησαν όταν συνεργείο καθαριότητας της ακτής του Σεν Αντρέ στο τροπικό νησάκι ανακάλυψε προχθές το βράδυ αυτό που έμοιαζε με τμήμα φτερού αεροσκάφους, καλυμμένο με κοχύλια και ξεβρασμένο από το κύμα. Μηχανικός της Air Austral δήλωσε ότι έφερε τον σειριακό αριθμό 657-BB, ενώ φωτογραφία του φτερού με τον κωδικό (η γνησιότητα της οποίας ελέγχεται) δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα «Le Journal de l’île de La Réunion». Η ιστοσελίδα AirLive.net έσπευσε να διαγνώσει ότι ο αριθμός περιλαμβάνεται στο εγχειρίδιο συντήρησης του Boeing 777, όμως την υπόθεση περιέπλεξε η αναφορά σε έναν δεύτερο κωδικό, τον BB670, στον οποίο αναφέρθηκε ο Γουόρεν Τρας, αναπληρωτής πρωθυπουργός της -επικεφαλής της διερεύνησης- Αυστραλίας. Λίγο αργότερα δημοσιεύθηκε φωτογραφία ενός μέλους του συνεργείου καθαρισμού του Σεν Αντρέ, του Τζόνι Μπεγκ, με μία κατεστραμμένη βαλίτσα που είχε βρεθεί στην ίδια παραλία μία μέρα νωρίτερα. «Καμία υπόθεση δεν αποκλείεται» δήλωναν οι γαλλικές Αρχές, για «πρόωρες εικασίες» προειδοποιούσαν οι Μαλαισιανές Αερογραμμές, εν αναμονή των εμπειρογνωμόνων στη Ρεϊνιόν και την Τουλούζ.
Παρότι το νησί Ρεϊνιόν βρίσκεται εκτός της πιθανής ζώνης πρόσκρουσης, η τοποθεσία κρίθηκε «συμβατή με τον υπολογισμό της απόκλισης», ενώ δεν αποκλειόταν και το ενδεχόμενο τα συντρίμμια ενός δυστυχήματος να ταξίδεψαν μίλια μακριά έπειτα από μήνες.
