Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Β. Κονστάντσιο ομολογεί ότι η απειλή για έξοδο από το ευρώ δεν ήταν ποτέ πραγματική (!) και νόμιμη
Επιβεβαιώνεται από τα πλέον επίσημα χείλη ότι πίσω από τις απειλές για Grexit υπήρχε ένα καλοστημένο «παιχνίδι»… Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Βίκτορ Κονστάντσιο είπε ευθέως ότι παρά το γεγονός ότι η ελληνική κρίση κλόνισε την εμπιστοσύνη στην ευρωζώνη, το ενδεχόμενο εξόδου της Αθήνας από το ενιαίο νόμισμα δεν ήταν ποτέ πραγματικό διότι δεν θα ήταν νόμιμο και η Ευρώπη πρέπει τώρα να εξαλείψει τις όποιες αμφιβολίες παραμένουν για τη βιωσιμότητα της ευρωζώνης!
Η ελληνική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου θα πρέπει να δεσμευθεί στη συμφωνία διάσωσης της χώρας και αν το πρόγραμμα είναι στη σωστή πορεία, η χαλάρωση των capital controls μπορεί να μην είναι πολύ μακριά, είπε ο αντιπρόεδρος της ευρωτράπεζας και πρόσθεσε: «Το στάδιο έχει οριστεί για τη σταδιακή κατάργηση των capital controls… Θα καταργηθούν, όπως συνέβη και με την Κύπρο».
Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι το ελληνικό χρέος δεν θα πρέπει να το βλέπει κανείς με απλές αναλογίες και εκτιμά ότι οι απόψεις σχετικά με το θέμα, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ, θα συγκλίνουν όταν το ζήτημα της βιωσιμότητάς του τεθεί προς συζήτηση κατά την πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος. «Το “κούρεμα” δεν έχει γίνει αποδεκτό από τα κράτη-μέλη και ευελπιστώ ότι δεν θα είναι αναγκαίο από την άποψη των αριθμών» υπογράμμισε ο Κονστάντσιο, προσθέτοντας ότι «όσο περισσότερο κανείς αναλύει τους αριθμούς τόσο πιο πολύ προκύπτει αυτό το συμπέρασμα».
Για την ποσοτική χαλάρωση εκτίμησε ότι η ΕΚΤ έχει το περιθώριο να αγοράσει περισσότερα ομόλογα, καθώς το πρόγραμμα ήταν μικρό σε σύγκριση με αντίστοιχα προγράμματα σε άλλες χώρες.
Κόντρα για το χρέος ξέσπασε χθες ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και στον πρώην υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο. Αφορμή στάθηκε μια συνέντευξη του τελευταίου στο αμερικανικό MarketWatch, στην οποία ανέφερε ότι κάποιοι «εχθρικοί πιστωτές πιθανόν να εμποδίσουν την επαναδιαπραγμάτευση, βάζοντας προσκόμματα στην πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου, ώστε να καταστεί πρακτικά αδύνατη η συζήτηση για το χρέος». Η Νέα Δημοκρατία έσπευσε άμεσα να απαντήσει, λέγοντας ότι πλέον επιβεβαιώνονται οι φόβοι ότι δεν υπάρχει καμία δέσμευση για το χρέος από τους εταίρους.
«Ο κ. Τσακαλώτος, μέλος της ομάδας των 53, ο οποίος εισηγήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων το τρίτο Μνημόνιο, άρχισε ήδη την εσωκομματική αντιπολίτευση για το ζήτημα της διευθέτησης του χρέους» σημείωσε και προσέθεσε ότι «επιβεβαιώνει τους φόβους που είχαμε διατυπώσει στη Βουλή, όταν λέγαμε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά και καμία δέσμευση για το χρέος στο τρίτο Μνημόνιο». Από την πλευρά του, ο κ. Τσακαλώτος ξεκαθάρισε ότι αυτό που δήλωσε «είναι ότι ένα μέρος των πιστωτών είχε, και συνεχίζει να έχει, ένα σχέδιο Grexit και γι’ αυτό είναι κρίσιμες οι διαπραγματεύσεις για το χρέος το επόμενο διάστημα»!
Το χρέος αυξήθηκε 22,6% λόγω τραπεζών
Βαρύ ήταν το κόστος διάσωσης των τραπεζών για τον Ελληνα φορολογούμενο, καθώς η στήριξη των εγχώριων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αύξησε το δημόσιο χρέος κατά 22,2% του ΑΕΠ την περίοδο 2008-2014, όπως δείχνουν τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Ακόμα μεγαλύτερο ήταν το τίμημα για τους Ιρλανδούς, που είδαν το χρέος της χώρας τους να διογκώνεται για τον ίδιο λόγο την παραπάνω περίοδο κατά 22,6%.
Η χώρα μας μπήκε σε προγράμματα προσαρμογής με σκληρή λιτότητα, αλλά το χρέος της, αντί να μειωθεί, γιγαντώθηκε, αγγίζοντας πλέον το 200% του ΑΕΠ. Σε αυτό συνέβαλε ο δανεισμός για τη στήριξη των τραπεζών. Στο πλαίσιο του δεύτερου Μνημονίου, το Ελληνικό Δημόσιο δανείστηκε 50 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Επιπλέον, από το 2008 ως το 2012 διατέθηκαν συνολικά για τη στήριξη των τραπεζών 168 δισ. ευρώ με τη μορφή κρατικών εγγυήσεων.
Πέραν του χρέους, σημαντική ήταν η επίπτωση της διάσωσης των τραπεζών και στο δημοσιονομικό έλλειμμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΚΤ, οι Προϋπολογισμοί Ελλάδας, Κύπρου και Σλοβενίας την περίοδο 2008-2014 επιβαρύνθηκαν στο σκέλος του ελλείμματος κατά 8% έως 13% του ΑΕΠ, ενώ στην Ιρλανδία το αντίστοιχο ποσοστό έφθασε σωρευτικά το 25%.
Τα χρήματα που δόθηκαν στις τράπεζες επιβάρυναν το συνολικό δημόσιο χρέος της ευρωζώνης κατά 4,8% του ΑΕΠ και αντιστοιχούν στο 8% του ΑΕΠ της.
