Παίζει πάντα (αναλόγως του αποτελέσματος) το σενάριο για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και με εξωκοινοβουλευτικό πρωθυπουργό
Μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού, που θα περιλαμβάνει (τουλάχιστον) τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ., ονειρεύονται οι δανειστές για την 21η Σεπτεμβρίου, προκειμένου να υπάρξει πολιτική σταθερότητα, ώστε οι εφαρμοστικοί νόμοι -και τα μέτρα- να περάσουν στο άψε σβήσε έως το τέλος του 2015. Αυτό είναι το plan A των Μέρκελ – Σόιμπλε και των λοιπών εταίρων, το οποίο μάλιστα δεν κρύβουν, αφού ήδη ευρωπαϊκές πηγές φέρεται ότι το έχουν μεταφέρει στα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με ορισμένους, ως δέλεαρ για να πετύχουν τον σκοπό τους έχουν βάλει το θέμα του χρέους, υποστηρίζοντας ότι για να βρεθεί μια λύση θα πρέπει να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση στο εσωτερικό της χώρας.
Αλλά επειδή οι δανειστές δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη, υπάρχει έτοιμο και το plan B, όχι όμως σαν αυτό που οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις βαυκαλίζονται ότι έχουν. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτό, ο σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό ένα εξωκοινοβουλευτικό πρόσωπο φέρεται ότι προωθείται από τις Βρυξέλλες, με δεδομένο ότι τα υπόλοιπα κόμματα θα δώσουν ψήφο ανοχής στην ελληνική Βουλή. Εξάλλου δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο ότι εσχάτως ο διεθνής επενδυτικός οίκος Japonica Partners -παρεμβαίνοντας ωμά- σε επίσημη ανακοίνωσή του χαρακτήριζε «επιτακτική ανάγκη» τον διορισμό ως υπουργού Οικονομικών ενός διεθνώς αναγνωρισμένου προσώπου «5 αστέρων» με εξειδίκευση και ικανότητες, ο οποίος θα μπορέσει να οικοδομήσει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία.
Τα πρώτα ονόματα
Φυσικά, ήδη έχουν ακουστεί τα πρώτα ονόματα που θα μπορούσαν να σηκώσουν αυτό το βάρος. Μεταξύ αυτών που προβάλλουν ως φαβορί είναι ο πρώην υπουργός και αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Σταύρος Δήμας, ο πρώην διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος αλλά και ο νυν υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης, ο οποίος φυσικά τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Ευρωπαίους. Φυσικά, στο τραπέζι βρίσκεται πάντα και ο νυν διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, καθώς θεωρείται από τους εκλεκτούς των Βρυξελλών. Να θυμίσουμε, επίσης, ότι το όνομα του πρώην στενού συνεργάτη του Κώστα Σημίτη βρίσκεται πάντα ψηλά στην ατζέντα, όταν στο προσκήνιο έρχονται έξωθεν λύσεις, όπως ο σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης.
Εις εξ αυτών, λοιπόν, δεν αποκλείεται -κατ’ εντολή των δανειστών- να είναι ο έβδομος πρωθυπουργός της χώρας μας μέσα σε πέντε χρόνια κρίσης και δη από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε από το Καστελόριζο την ένταξή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα σενάρια αυτά παραπέμπουν ευθέως στην περίφημη ιταλοποίηση της Ελλάδας, φέρνοντας στον νου τη δεκαετία του ’90 στη γειτονική χώρα, όταν η επιχείρηση «Mani pulite» («Καθαρά χέρια») της ιταλικής Δικαιοσύνης είχε ανατρέψει όλο το μεταπολεμικό πολιτικό σκηνικό και είχε αλλάξει συθέμελα το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας.
Σε κάθε περίπτωση, αρκετοί αρχηγοί δείχνουν να διαφωνούν, τουλάχιστον προεκλογικά, με το ενδεχόμενο είτε μιας οικουμενικής κυβέρνησης είτε ενός μεγάλου συνασπισμού. Ο Αλέξης Τσίπρας κατ’ επανάληψη έχει δηλώσει αντίθετος, κλείνοντας οποιοδήποτε παράθυρο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. «Δεν υπάρχει, και το ξέρουνε όλοι, δυνατότητα ή περιθώριο κυβερνητικής συνεργασίας, διότι οι προγραμματικές μας διαφορές είναι πάρα πολύ μεγάλες. Πέρα από την ιδεολογία, δεν υπάρχει κοινός στόχος. Εμείς θέλουμε να γκρεμίσουμε αυτά τα οποία η Ν.Δ και ο κ. Μεϊμαράκης θέλουν να διατηρήσουν» έλεγε εσχάτως σε συνέντευξή του. Αντιθέτως, ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης προσκαλούσε ανοιχτά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να συνομιλήσουν στο πλαίσιο μιας μετεκλογικής συνεργασίας, με αρκετούς, ωστόσο, να εκτιμούν ότι επρόκειτο για μια κίνηση περισσότερο στρατηγικής, ώστε να τον φέρει σε δύσκολη θέση.
Την ίδια ώρα, το σενάριο της οικουμενικής κυβέρνησης φαίνεται να προωθεί η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει θέσει ως στόχο τον σχηματισμό ενιαίας κυβέρνησης από τα κόμματα που στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, ενώ υποστηρίζει ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Νέα Δημοκρατία οφείλουν να είναι στην κυβέρνηση. Από την πλευρά του, ο Σταύρος Θεοδωράκης παραμένει… ανοιχτός στη συμμετοχή του, ωστόσο προς το παρόν φέρεται ότι θέτει ορισμένες κόκκινες γραμμές. «Εμείς μαζί με αποτυχημένους υπουργούς του παρελθόντος δεν συγκυβερνούμε. Υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι, όμως, και στα δύο κόμματα. Σημασία έχουν τα πρόσωπα και όχι το μοίρασμα των υπουργείων» ήταν το πρώτο βέτο του, ενώ ο δεύτερος όρος, όπως έχει εξηγήσει, «είναι ότι η χώρα πρέπει να αποκτήσει μια στρατηγική, την οποία δεν έχει».
Ο Πάνος Καμμένος, αντιθέτως, εμφανίζεται να διαφωνεί πλήρως σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αφού προωθεί τη συνεργασία του μονάχα με τον ΣΥΡΙΖΑ. «Η Ν.Δ. υπερασπίζεται ως συνήγορος υπεράσπισης το ΠΑΣΟΚ και όλα τα σκάνδαλα. Επιθυμεί συγκάλυψη. Οταν λένε οικουμενική, σημαίνει κυβέρνηση συγκάλυψης. Σε τέτοια κυβέρνηση δεν θα συμμετέχουμε» είπε χαρακτηριστικά προσφάτως.
Τα δεδομένα αυτά θεωρείται βέβαιο ότι τα έχουν υπ’ όψιν τους και οι Βρυξέλλες, ωστόσο όλοι γνωρίζουν ότι πλέον μια αναδίπλωση μπορεί να γίνει πολύ εύκολα. Εξάλλου, το πάνω χέρι έχουν σαφώς οι δανειστές, από τη στιγμή που και η προηγούμενη κυβέρνηση έβαλε την υπογραφή της σε ένα Μνημόνιο. Ετσι, όπως και να έρθουν τα αποτελέσματα των εκλογών, αυτή τη φορά οι δανειστές έχουν «εξασφαλισμένο» ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι μνημονιακή.
