Νέες πληγές στην Νέα Δημοκρατία μετά το φιάσκο της 22ας Νοεμβρίου! Ανοιξε την όρεξη κάποιων η παραίτηση Μεϊμαράκη
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Κάποιοι στη Ν.Δ. σκέφτηκαν να πιέσουν να ανοίξει ξανά ο φάκελλος με τις υποψηφιότητες για να κατέβουν και άλλοι! Η παραίτηση Μεϊμαράκη (που τον βλέπουν «τραυματισμένο» οι ίδιοι που τον στήριζαν, λέγοντας ότι δεν είναι λύση, αλλά μετάβαση) μετά όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες επτά μέρες άνοιξε την όρεξη κάποιων στελεχών, που την ύστατη στιγμή, είτε λόγω άνωθεν παρεμβάσεων είτε γιατί πίστευαν ότι ο χρόνος ήταν λίγος για να διεκδικήσουν την ηγεσία, άλλαξαν γνώμη.
Το αίτημά τους κυκλοφόρησε ευρέως, αλλά δεν φαίνεται να καρποφορεί, τουλάχιστον για την περίπτωση που η διαδικασία οριστικοποιηθεί για τις 13 Δεκεμβρίου. Μάλιστα, όπως τόνιζαν συνεργάτες των «τεσσάρων» αλλά και ιστορικά στελέχη, αν γινόταν αποδεκτό κάτι τέτοιο, όλη η ιστορία θα κινδύνευε να μετατραπεί σε… καλλιστεία και θα πρόσθετε ακόμη έναν πονοκέφαλο στην ήδη δοκιμαζόμενη από τις αντιπαραθέσεις Νέα Δημοκρατία.
Σε αντίθετη περίπτωση, πάντως, τα στελέχη που φιλοδοξούν να μπουν στην κούρσα κατόπιν εορτής θα επανέλθουν! Αυτός είναι και ο λόγος που όλοι οι υποψήφιοι πίεζαν και πιέζουν να μην καθυστερήσει άλλο η εκλογή, γιατί τότε θα υπάρξει μεγάλη ανατροπή των ισορροπιών σε πρόσωπα και καταστάσεις.
Πάντως, οι «κομμένοι» για διάφορους λόγους δεν πρόκειται να κάνουν πίσω, στην περίπτωση που δοθεί παράταση. Μάλιστα, ήταν αποφασισμένοι, εάν χθες η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή και οι τέσσερις υποψήφιοι δεν κατέληγαν σε συμφωνία για την ημερομηνία (που είναι η 13η Δεκεμβρίου) και την εταιρία, να επιστρέψουν δριμύτεροι, ζητώντας από τον μεταβατικό πρόεδρο Γιάννη Πλακιωτάκη να τα ξεκινήσει όλα από την αρχή! Σε αυτήν την περίπτωση, βέβαια, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια ονόματα θα προστεθούν, αν και οι πιο ψύχραιμοι υποστηρίζουν ότι το θέμα πρέπει να κλείσει και να μην προστεθεί ακόμη ένα κερασάκι στην… τούρτα των περιπετειών που ξεκίνησαν για την Κεντροδεξιά από τις απανωτές ήττες στις εκλογές και στο δημοψήφισμα.
Σήμερα η Ν.Δ. θα αποκτούσε κανονικά τον όγδοο αρχηγό της. Αντί γι’ αυτό, μετά το «φιάσκο, σαμποτάζ, ανικανότητα, τεχνικό πρόβλημα» (διαλέξτε ό,τι θέλετε) της περασμένης Κυριακής, όχι μόνο δεν είναι έτοιμη για επανεκκίνηση, αλλά βαδίζει προς το άγνωστο. Οσα έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες δείχνουν ότι το πρόβλημα στο κόμμα δεν είναι τεχνικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό και απλώς το αποτέλεσμα της ανάδειξης νέου ηγέτη ενδέχεται να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα των εξελίξεων. Οσοι γνωρίζουν τα του χώρου διαπιστώνουν ότι για άλλη μια φορά αναβιώνουν κόντρες που στοίχειωσαν την Κεντροδεξιά από τότε που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποχώρησε από τη θέση του πρωθυπουργού για να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τότε, η πρώτη φωτιά που άναψε στη Ν.Δ. αφορούσε τη σύγκρουση των ραλλικών με τους αβερωφικούς. Αυτόν τον ακήρυχτο πόλεμο τον πλήρωσε ακριβά η Νέα Δημοκρατία.
Η αλλαγή ηγεσίας με τον Ευάγγελο Αβέρωφ στο τιμόνι της Ν.Δ. έβαλε τις βάσεις για τη δημιουργία ενός συμπαγούς κόμματος, αλλά και πάλι δεν υπήρξε εσωκομματική συμφιλίωση. Αμέσως μετά την παραίτηση Αβέρωφ και την εκλογή Μητσοτάκη, ήρθε πρώτη διάσπαση (με την αποχώρηση του Στεφανόπουλου και τη δημιουργία της ΔΗ.ΑΝΑ.).
Αν και η Ν.Δ. κέρδισε τις εκλογές του 1990, οι πληγές δεν έκλεισαν, αφού οι μητσοτακικοί ποτέ δεν συγχώρεσαν στον αείμνηστο Μιλτιάδη Εβερτ ότι ήταν ένας από αυτούς που οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης το 1993, που βέβαια κατέρρευσε επειδή ο Αντώνης Σαμαράς αποχώρησε δημιουργώντας την Πολιτική Ανοιξη. Ηρθε, όμως, στη συνέχεια ο Κώστας Καραμανλής και τα μίση και τα πάθη μπήκαν στο ψυγείο. Το 2009, οι έριδες ξαναζωντάνεψαν, με περίεργες συμμαχίες.
Η αναμέτρηση Ντόρας – Σαμαρά έφερε μια ομάδα καραμανλικών (με εβερτικές αναφορές) να λέει ότι δεν παραδίδει ξανά το κόμμα στους Μητσοτάκηδες και μια άλλη ομάδα να υποστηρίζει την κυρία Μπακογιάννη. Το αποτέλεσμα των εκλογών, η νίκη Σαμαρά και όσα ακολούθησαν μετά την ήττα του έριξαν εκ νέου λάδι στη φωτιά. Σήμερα, σαμαρικοί και καραμανλικοί αναμετρώνται, με το κόμμα να δείχνει έτοιμο να οδηγηθεί πάλι σε διάσπαση. Από τη μια, οι κεντροδεξιοί (οπαδοί της θεωρίας του μεσαίου χώρου), που δεν αποκλείουν τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ με άλλη ατζέντα, και, από την άλλη, αυτοί που θέλουν τη δημιουργία ενός καθόροαιμου «δεξιού σχήματος», που αποκλείει κάθε συνεργασία με το κόμμα του Τσίπρα.
