Από τον ΟΠΕΚ του Πανταγιά, στον ΣΥΝ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Δούρου και στη ΛΑΕ! Η… διαδρομή γεμάτη αριστερά ζιγκ-ζαγκ του Γιώργου Γαβρίλη (ενός επαγγελματία συνδικαλιστή) που «έπεσε από την Ακρόπολη και βρήκε πορτοφόλι» στον Πειραιά
Αν θέλει κάποιος να καταλάβει τι θα πει «πρώτη φορά Αριστερά» με… την κακή έννοια, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει τις πιρουέτες του αντιπεριφερειάρχη Πειραιά, επαγγελματία συνδικαλιστή Γιώργου Γαβρίλη.
Δεν είναι δα και τόσο εύκολο να έχεις περάσει από τον ΟΠΕΚ του Πανταγιά, να έχεις γίνει Συνασπισμός, να γίνεσαι Αριστερή Πλατφόρμα, μετά ΣΥΡΙΖΑ, να εκλέγεσαι με τη Δούρου, να «φεύγεις» με τον Λαφαζάνη (χωρίς, φυσικά, να αφήνεις τη θέση και τον μισθό), να πρωτοστατείς «κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ», να επιβάλεις στον πρωθυπουργό (μαζί με τους Λαφαζανίστας δημάρχους της περιοχής) να εξαιρέσει τον χώρο των Λιπασμάτων από το «πακέτο» της παραχώρησης (ασχέτως του αν ο χώρος ανήκει σε ιδιώτες ή σε άλλους οργανισμούς) και να λες εδώ κι εκεί ότι «το ξέρουμε ότι δεν θα περάσει τελικά το θέμα, αλλά μέχρι τότε, βλέπουμε»…
Οι άσπονδοι φίλοι του, από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, λένε ότι ο τύπος «έπεσε από την Ακρόπολη και βρήκε πορτοφόλι»! Δεν είναι και λίγο να κοιμηθείς συνδικαλιστής σε αποδρομή και να ξυπνήσεις αντιπεριφερειάρχης!
Ο Γιώργος Γαβρίλης διορίστηκε το 1974 στον ηλεκτρικό. Λένε ότι στην αρχή έκοβε εισιτήρια. Αν είναι αλήθεια, τότε την έμαθε καλά τη δουλειά, αφού το καλύτερο εισιτήριο το φύλαξε για την πάρτη του!
Μπορεί να τον δει κανείς μόνο του -ολομόναχο- κάποια πρωινά να πίνει καφέ στην Πιτσοτέκα της πλατείας Κοραή. Βλέπεις, δεν είναι γνωστός (ποτέ δεν ήταν) στον Πειραιά, αφού έμενε στο Μοσχάτο και ψήφιζε στη Β΄ Αθηνών.
Κι όμως, χάρη στην επαφή του με τον Λαφαζάνη, «κόλλησε» στο ψηφοδέλτιο της Ρένας Δούρου ως υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης. «Στο κάτω κάτω μήπως πρόκειται να βγει η Ρένα;» έλεγαν στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένα τραπέζι στου Γιάννη στο Χατζηκυριάκειο με τον «δήμαρχο Βαγγέλη Μαρινάκη» ήταν αρκετό για να δώσει «πακέτο» τις ψήφους που είχε τσουβαλιάσει ο Ολυμπιακός και να κερδίσει η Δούρου στο νήμα τον Σγουρό!
Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος Γαβρίλης μέχρι τώρα δεν έχει κάνει αισθητή την παρουσία του με κάποια σοβαρή παρέμβασή του, πλην του ότι έχει στυλώσει τα πόδια στο θέμα του ΟΛΠ. Κάποιοι τον βλέπουν μόνο σε δημόσιες εμφανίσεις (εορτές και πανηγύρεις), ενώ λέγεται ότι συνομιλεί «μόνο με εκείνους με τους οποίους τα έχει καλά».
Ο επαγγελματικός συνδικαλισμός ήταν η καλύτερη λύση και ο Γαβρίλης βρέθηκε κοντά στον Λαφαζάνη, όταν ο τελευταίος πέρασε από τον Περισσό στον Συνασπισμό, προς μεγάλη λύπη του μέντορά του Χαρίλαου Φλωράκη.
Καθώς ήταν από παλιά στο ΚΚΕ Εσ., ήταν εύκολο να προσαρμόζεται ανάλογα με τις συγκυρίες. Ετσι, έφτασε ακόμη και να συζητά με τον ΟΠΕΚ του Γιώργου Πανταγιά, όταν ο Σημίτης βρισκόταν στα πάνω του!
«Ηταν πάντα από τους συνομιλητές του ΠΑΣΟΚ, είχε δώσει δείγματα ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον “εκσυγχρονισμό”» λένε στελέχη του ΠΑΣΟΚ στον Πειραιά, με τα οποία ο Γαβρίλης είχε επαφή και «κοινές απόψεις».
Ωστόσο, όταν το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές, ξέκοψε από τον «εκσυγχρονισμό» και εντάχθηκε για τα καλά στην Αριστερή Πλατφόρμα, που μοιραζόταν το… 3% με τις άλλες συνιστώσες του αλαβάνειου ΣΥΡΙΖΑ.
Ωσπου, έγινε ό,τι έγινε, έκανε ο Σαμαράς το θαύμα του, με την επιλογή -την τελευταία στιγμή- Κουμουτσάκου, έγινε το εκλογικό σώμα μαλλιά-κουβάρια και πρόβαλε ο Γαβρίλης υποψήφιος και μάλιστα εξελέγη!
«Ποιος είναι αυτός;» αναρωτιόνταν οι Πειραιώτες. Και ακόμη αναρωτιούνται, καθώς ο αντιπεριφερειάρχης τους δεν είναι «ένας από αυτούς».
Η πρώτη γεύση ήταν ότι στο γραφείο του εγκαταστάθηκε ένας μηχανισμός με άτομα που έχουν σχέση με τον Πειραιά αλλά με συγκεκριμένα πρόσωπα, ενώ, όταν οι Πειραιώτες τον «γραδάρισαν», έδειξε ότι ανήκει στους «Μάλιστα, κύριε»…
Το ότι ο Γαβρίλης «ακούει μόνο τους δυνατούς» αποδείχθηκε όταν ο πρόεδρος του Εθνικού Αλέξης Αγγελόπουλος του πήγε πλήρες σχέδιο και μελέτη (την πλήρωσε 40.000 ευρώ) για το γήπεδο που θα γινόταν στον χώρο του ΣΕΦ και για τον οποίο ο προκάτοχός του είχε εγκρίνει το σχετικό κονδύλι.
Ο αντιπεριφερειάρχης άρχισε τότε να λέει «ναι, θα δούμε», να παραδέχεται ότι «το κονδύλι έχει εγκριθεί», αλλά κατέληξε στο ότι «δεν κάνει να κόψουμε τα δέντρα» και, φυσικά, συντάχθηκε με εκείνους που δεν θέλουν τον Εθνικό να μπερδεύεται στα πόδια τους.
«Μας δούλεψε με τον χειρότερο τρόπο» λένε οι Εθνικοί, που μέσα σε λίγα χρόνια είδαν να χάνουν το Καραϊσκάκη, το γήπεδό τους στη Νίκαια να καταπατείται από το Δημόσιο για να χτιστεί το φαραωνικό «παλάτι της άρσης βαρών» και να γίνεται σκουπιδότοπος το γήπεδο στο Ελληνικό, που είχε εξασφαλίσει δήθεν ο «πρόεδρος» Πηρούνιας, ο οποίος τελικά κατέβηκε υποψήφιος με τον Μαρινάκη, δηλώνοντας «ιδρυτικό μέλος της ΠΕΦΟ του Ολυμπιακού»!
Η πρόσφατη επιτυχία!
Τελευταίο «έργο» του Γαβρίλη είναι το μέτωπο που συνέπηξε με τους Λαφαζανίστας δημάρχους του τόξου της πλατφόρμας (Πέραμα – Κερατσίνι), οι οποίοι συντάσσονται με την άποψη Μαρινάκη – Μώραλη κατά της παραχώρησης του ΟΛΠ σε ιδιώτες και πέτυχαν να ανακοινώσει ο πρωθυπουργός την εξαίρεση της περιοχής των Λιπασμάτων από το πλάνο.
Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η περιοχή ανήκει σε οργανισμούς ή ιδιώτες και η εξαγγελία μάλλον θα πάει στο καλάθι των υποσχέσεων….
«Εντάξει, δεν στέκει η απόφαση και θα πέσει, αλλά μέχρι τότε βλέπουμε» λέει οι Γαβρίλης όταν συζητά το θέμα.
Μιλάμε για τέρας πολιτικής σκέψης και -προ πάντων- συνέπειας…
