Νέα μελέτη που αποδεικνύει ότι η νόσος είναι «προβλέψιμη»
Είκοσι χρόνια πριν από την εμφάνιση της άνοιας μπορούν οι γιατροί να προβλέψουν τη νόσο, όπως αποδεικνύει νέα έρευνα από το έγκριτο Ινστιτούτο Καρολίνσκα και το πανεπιστήμιο της Ουψάλας, η οποία γεννά ελπίδες ακόμα και για την ενδεχόμενη πρόληψη της εκδήλωσης της νευροεκφυλιστικής πάθησης. Κι αυτό γιατί, όπως διαπίστωσαν παρακολουθώντας ανθρώπους που έχουν κληρονομικό παράγοντα, τα πρώτα σημάδια της ενεργοποίησης των αστροκυττάρων (το είδος εκείνο των κυττάρων που αυξάνονται ύστερα από κάποιον εγκεφαλικό τραυματισμό) έρχονται παραδόξως δύο δεκαετίες πριν από την ίδια τη νόσο.
Ακόμη ένα μεταίχμιο, διαπίστωσαν οι επιστήμονες, βρίσκεται στα 17 χρόνια πριν από την άνοια. Οταν αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους οι αμυλοειδείς πλάκες, σημάδια του εκφυλισμού που προκαλεί η νόσος στον εγκέφαλο. Και ενώ με την πάροδο των χρόνων τα αστροκύτταρα βαίνουν μειούμενα, οι αμυλοειδείς πλάκες συνεχίζουν να αναπτύσσονται ως την εκδήλωση της εκφυλιστικής ασθένειας.
Τα συμπεράσματα αυτά, που δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Brain», θεωρούνται εξαιρετικά χρήσιμα, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες που θα αντιμετωπίζουν την αιτία -και όχι τα συμπτώματα- της νόσου.
Ανησυχία
Ερχονται, μάλιστα, την ώρα που μία άλλη ομάδα ερευνητών έκανε μια ανησυχητική διαπίστωση. Για δεύτερη φορά φαίνεται ότι αποδεικνύεται πως η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να μεταδοθεί!
Μοσχεύματα
Οχι βέβαια με την επαφή, αλλά μέσω μοσχευμάτων που φέρουν τη νόσο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, επισημαίνει ο καθηγητής Τζον Κόλιντζ από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, ίσως λειτουργεί όπως η νόσος Κρόιτσφλεντ – Γιάκομπ (CJD), που μπορεί να μεταδοθεί ακόμη και από μεταγγίσεις αίματος. Πάντως και τις δύο φορές η ασθένεια εντοπίστηκε ακριβώς σε ασθενείς με CJD που είχαν δεχθεί μεταμόσχευση σκληράς μήνιγγας, μετά την οποία, παρά το νεαρό της ηλικίας τους (36-51 χρόνων) άρχισαν να παρουσιάζουν εγκεφαλικό εκφυλισμό, «που απλά δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει σε άτομα αυτής της ηλικίας». Πάντως οι επιστήμονες συνιστούν προσοχή και επανέλεγχο όσον αφορά τα ευρήματα. Σε κάθε περίπτωση, τονίζουν, η νόσος δεν είναι «μεταδοτική» με την κλασική έννοια, θα πρέπει όμως πιθανώς να αναθεωρηθεί ο τρόπος με τον οποίο γίνεται ο έλεγχος των μοσχευμάτων.
