Παραδέχθηκε τη βαριά εκλογική ήττα ο Εντα Κένι. Συντριβή των Εργατικών. Σενάρια για «μεγάλο συνασπισμό»
Με οργή απάντησαν οι Ιρλανδοί στα μέτρα λιτότητας, στις εθνικές εκλογές της περασμένης Παρασκευής, καθώς όλα δείχνουν πως οι ψηφοφόροι τιμώρησαν με την ψήφο τους τον κυβερνητικό συνασπισμό.
Με τα επίσημα αποτελέσματα να αναμένονται σήμερα εντός της ημέρας -καθώς ζητήθηκε νέα καταμέτρηση σε μια εκλογική περιφέρεια-, το βέβαιο είναι πως η κυβερνητική συμμαχία, του κεντροδεξιού κόμματος Φίνε Γκαέλ του πρωθυπουργού Εντα Κένι και του κόμματος των Εργατικών, δεν πρόκειται να επιστρέψει στην εξουσία.
Ο Κένι παραδέχθηκε την ήττα του κόμματός του αργά το βράδυ του Σαββάτου, δηλώνοντας στη δημόσια τηλεόραση RTÉ ότι «ξεκάθαρα το Φίνε Γκαέλ και οι Εργατικοί δεν πρόκειται να επιστρέψουν στην εξουσία και προφανώς πρέπει να περιμένει κανείς ώσπου η καταμέτρηση των ψήφων να ολοκληρωθεί σε όλη τη χώρα για να δει ποιες επιλογές μπορούν να εξεταστούν».
Στις βουλευτικές εκλογές ψήφισαν περίπου 2.150.000 Ιρλανδοί, με συμμετοχή μειωμένη έναντι του 2011 στο 65% σε 40 εκλογικές περιφέρειες.
Κεντρικό θέμα
Η προεκλογική εκστρατεία επικεντρώθηκε κυρίως σε οικονομικά ζητήματα. Η χώρα σήμερα παρουσιάζει ανάπτυξη 7%, που συνιστά τον μεγαλύτερο ρυθμό στην E.E. Για τον λόγο αυτόν, τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού ζητούσαν από τους ψηφοφόρους την υποστήριξή τους, ώστε η χώρα να συνεχίσει την ανοδική πορεία της.
Σύμφωνα με τα exit polls της Ipsos MRBI για την εφημερίδα «Irish Times», το Φίνε Γκαέλ αναμένεται να αναδειχθεί πρώτο κόμμα, συγκεντρώνοντας το 26,1% των ψήφων -10 εκατοστιαίες μονάδες λιγότερες απ’ ό,τι πέντε χρόνια πριν-, ενώ οι Εργατικοί μετά βίας θα φτάσουν το 8%.
Δεύτερο κόμμα φαίνεται πως θα είναι το κεντρώο Φιόνα Φέιλ του Μάικλ Μάρτιν, το οποίο αναμένεται να συγκεντρώσει περίπου το 23%, παρουσιάζοντας σημαντική άνοδο από τις προηγούμενες εκλογές. Ανοδο στα ποσοστά του αναμένεται επίσης να καταγράψει και το αριστερό εθνικιστικό κόμμα Σιν Φέιν του Τζέρι Ανταμς.
Εάν οι δημοσκοπήσεις κάλπης αποδειχθούν ακριβείς, το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με αρκετούς πολιτικούς αναλυτές, είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού από τα δύο μεγάλα κόμματα, το Φίνε Γκαέλ και το Φιόνα Φέιλ. Προεκλογικά, βέβαια, οι αρχηγοί και των δύο κομμάτων είχαν απορρίψει την πιθανότητα αυτή, ωστόσο ο Εντα Κένι δήλωσε στο BBC πως είναι «καθήκον και υποχρέωση να δούμε με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να φτιάξουμε κυβέρνηση».
Ναι στο Brexit λέει το 52% των Βρετανών πολιτών σε νέα δημοσκόπηση
Ηταν μειοψηφία, πλέον όμως οι οπαδοί του Βrexit βρίσκουν σύμφωνη τη μεγαλύτερη μερίδα της βρετανικής κοινής γνώμης! Τουλάχιστον αυτό δείχνει δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας «Independent» και δημοσιεύΤηκε χθες, σύμφωνα με την οποία το 52% των Βρετανών υποστηρίζει, πλέον, την έξοδο από την Ε.Ε. και το 48% την παραμονή. Εναν μήνα νωρίτερα τα αποτελέσματα ήταν αντίστροφα. Μάλιστα, η πλάστιγγα άλλαξε ροπή παρά τη νικηφόρο επιστροφή του Κάμερον από τις Βρυξέλλες, με νέα συμφωνία διασύνδεσης E.E. – γηραιάς Αλβιώνας.
Προφανώς για να αντιστρέψει το κλίμα, που επισφραγίστηκε με τη μεταστροφή του δημοφιλούς δημάρχου του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, υπέρ της αποχώρησης, ο Βρετανός πρωθυπουργός και οι συν αυτώ έχουν ξεκινήσει εκστρατεία κινδυνολογίας. Σε συνέντευξή του στην «Daily Telegraph», ο ίδιος χαρακτήρισε μια ενδεχόμενη έξοδο «στοίχημα του αιώνα» και «άλμα στο σκοτάδι». Αλλά και ο υπουργός Ευρώπης Ντέιβιντ Λίντινγκτον, σε συνέντευξή του στον «Observer», προειδοποίησε τους Βρετανούς ότι σε οικονομικό επίπεδο μια τέτοια απόφαση ισοδυναμεί με μία δεκαετία στις παρυφές της κόλασης. Αλλωστε, ο Κάμερον έλαβε το Σάββατο και την ομόφωνη στήριξη των κεντρικών τραπεζιτών στη διάρκεια της Συνόδου του G20, που συμπεριέλαβαν το σοκ μιας ενδεχόμενης εξόδου ανάμεσα στους κινδύνους που απειλούν την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη.
Σε κάθε περίπτωση ο έντονος διχασμός στο εσωτερικό των Τόρις απειλεί την πρωθυπουργική καρέκλα. Στέλεχος του κόμματος σε υψηλή θέση δήλωσε ανωνύμως στους «Sunday Times» ότι, ακόμη κι αν η θέση του Κάμερον επικρατήσει στο δημοψήφισμα, δεν θα είναι δύσκολο να βρεθούν 50 ονόματα στην κοινοβουλευτική ομάδα του για να ζητήσουν τη διενέργεια ψήφου εμπιστοσύνης και να τον ανατρέψουν.
