Κατά τη δίωρης διάρκειας συνάντηση που είχε την περασμένη Πέμπτη με τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Στέφανο Τζουμάκα, στο Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ενημερώθηκε αναλυτικά και για κάτι που έως σήμερα δεν είναι ευρύτερα γνωστό: η πρώτη συζήτηση για εμπλοκή του ΔΝΤ στα οικονομικά της Ελλάδας είχε γίνει στις αρχές του 1986, επί Ανδρέα Παπανδρέου…
Ως μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου, ο κ. Τζουμάκας είχε κληθεί σε απόρρητη σύσκεψη στο Καστρί, όπου ο τότε πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι, λόγω της άσχημης οικονομικής κατάστασης, ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν η ταχεία εφαρμογή της σταθεροποιητικής πολιτικής που είχε ήδη δρομολογηθεί μετά τις εκλογές του 1985. Είχε μάλιστα χρίσει υπουργό Εθνικής Οικονομίας τον Κώστα Σημίτη, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν το χάσμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και η διαγραφή του Γεράσιμου Αρσένη. Αρκετούς μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 1987, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε αιφνιδίως από το βήμα της Βουλής χαλάρωση της εισοδηματικής πολιτικής, οδηγώντας σε παραίτηση τον Σημίτη. Κατά μία εκδοχή, έκανε αυτή τη στροφή έχοντας κατά νου πρόωρες εκλογές εντός του 1988, αλλά τον πρόλαβε η ασθένειά του.
Η οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση της Ν.Δ. υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη κατά την περίοδο 1990-1993 είχε σε μεγάλο βαθμό νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά, όπως θα ήθελε και το ΔΝΤ. Η σταθεροποιητική πολιτική συνεχίστηκε πια όταν ο Κ. Σημίτης αναδείχθηκε, από το 1996, πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, στο οικονομικό επιτελείο του συμμετείχαν, σε διάφορες βαθμίδες, στελέχη τα οποία ενεργοποιήθηκαν αργότερα και από τον Γιώργο Παπανδρέου. Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν στην πρώτη γραμμή όταν σχημάτισε κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 2009, προχωρώντας ολοταχώς προς το ΔΝΤ. Οχι μόνο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο Φίλιππος Σαχινίδης, αλλά και ο Γιάννης Στουρνάρας ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Ενώ, δηλαδή, οι σχέσεις των κ. Σημίτη και Παπανδρέου εξελίχθηκαν εχθρικές, μολονότι ο πρώτος έδωσε αυθαιρέτως το δαχτυλίδι της διαδοχής στον δεύτερο στις αρχές του 2004, προκύπτει ότι υπήρχε μεταξύ τους ένας κοινός παρονομαστής που αφορούσε τους χειρισμούς για τα θέματα της οικονομίας.
Μάλιστα, μολονότι ο κ. Στουρνάρας τότε δεν ήταν παρά πρόεδρος του ΙΟΒΕ, όταν ερρίφθη ο κύβος για το ΔΝΤ στις αρχές του 2010, ο Γ. Παπανδρέου τηλεφώνησε από το Νταβός στον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Νίκο Αθανασάκη και (προκαλώντας του απορία) έδωσε εντολή να τον συμπεριλάβει οπωσδήποτε στην κλειστή και κρίσιμη σύσκεψη που θα γινόταν στο σπίτι του, αμέσως μόλις θα επέστρεφε στην Αθήνα, με αντικείμενο την προετοιμασία για το Μνημόνιο.
Αυτή η συνοπτική ιστορική καταγραφή γεγονότων, που πηγαίνουν 30 χρόνια πίσω και είχε την ευκαιρία να συζητήσει εν μέσω των τελευταίων εξελίξεων ο κ. Τσίπρας, προσφέρει κι ένα πολύτιμο υλικό που αναμένεται να χρησιμοποιηθεί στις επερχόμενες πολιτικές συγκρούσεις με τη Ν.Δ. Ηδη, η κυβέρνηση προσπαθεί να χαράξει τη νέα διαχωριστική γραμμή με την αξιωματική αντιπολίτευση, εγκαλώντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως θιασώτη νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που έρχονται -και επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν- από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Αυτή τη διαχωριστική γραμμή, με όλες τις ιστορικές φορτίσεις, θα προβάλει ως όπλο του για τις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγορεύοντας εαυτόν εκφραστή της «σύγχρονης προοδευτικής παράταξης»…
