Ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς γράφει στη «δημοκρατία» για την πορεία της διαδικασίας
Από τον Νίκο Παππά*
Δεκαέξι φορές εκλήθη κατά το παρελθόν η εθνική αντιπροσωπία να νομοθετήσει σε σχέση με την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών. Τέσσερις από τις 16 φορές ψηφίστηκαν και ρυθμίσεις που προέβλεπαν διαγωνιστική διαδικασία.
Διαγωνιστική διαδικασία δεν έγινε ποτέ, παρόλο που, οφείλω να ομολογήσω, υπήρξαν προσπάθειες οι οποίες δεν τελεσφόρησαν είτε λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης είτε λόγω συσχετισμών δύναμης τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες (4339/2015), της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., που όρισε τις προϋποθέσεις διεξαγωγής του διαγωνισμού για τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών, ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή. Εχει δημοκρατική νομιμοποίηση η οποία υπερβαίνει την απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, καθώς τα άρθρα του νόμου που αφορούν τη διεξαγωγή του διαγωνισμού υπερψηφίστηκαν και από κόμματα της αντιπολίτευσης.
Είμαστε για πρώτη φορά μπροστά στη διαγωνιστική διαδικασία, η οποία θα διεξαχθεί σε λίγες μέρες.
Οι όροι που έχουν τεθεί στην προκήρυξη του διαγωνισμού των τηλεοπτικών αδειών είναι αυστηρότατοι και πλήρως εναρμονισμένοι με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και νομολογία.
Ελέγχεται η ποινική κατάσταση των μετόχων, των μελών του διοικητικού συμβουλίου και των νόμιμων εκπροσώπων των υποψηφίων, για συγκεκριμένα αδικήματα που σχετίζονται με την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, μεταξύ των οποίων και η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Επιπλέον τόσο με τον νόμο όσο και με τους όρους της προκήρυξης προβλέπεται αναλυτικός έλεγχος της νομιμότητας προέλευσης των οικονομικών μέσων που διατίθενται από τους υποψηφίους, τόσο για τη λειτουργία τους όσο και για το τίμημα που τυχόν καταβάλλουν για την απόκτηση της άδειας.
Συνεπώς η σχετική κριτική περί αδιαφάνειας που ακούγεται κατ’ επανάληψιν από τους ίδιους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους έχει τόση βάση όση αποδείχτηκε ότι είχε η προπαγάνδα περί «Τούρκου καναλάρχη».
Η πρόσφατη κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας (επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων των τηλεοπτικών σταθμών) υπογραμμίζει και προκρίνει πρωτίστως λόγους δημοσίου συμφέροντος για την ταχεία ολοκλήρωση του διαγωνισμού.
Μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι αυτή η είδηση δεν χωράει στα δελτία του τηλεοπτικού σταθμού τους. Αποτελεί πάντως -είτε το θέλει η Ν.Δ. είτε όχι- προτροπή για την άμεση διεξαγωγή του διαγωνισμού.
Η ίδια απόφαση αναγνωρίζει τη νομική ορθότητα των όρων της προκήρυξης που έχουν τεθεί ακριβώς για τη διενέργεια λεπτομερούς ελέγχου της νομιμότητας της προέλευσης των χρημάτων που θα διατεθούν για την απόκτηση της άδειας.
Η άδεια δε χορηγείται μόνο μετά τη διενέργεια του ελέγχου αυτού.
Για την κριτική επί του περιεχομένου των αδειοδοτημένων από τον διαγωνισμό σταθμών κανείς μπορεί να επαναλάβει απλά το αυτονόητο.
Υφίστανται και εφαρμόζονται για τους αδειοδοτούμενους όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το Π.Δ. 109/2010 και σαφώς ο έλεγχος του ΕΣΡ. Δυστυχώς η σκόπιμη και διαρκής παράλυση του ΕΣΡ χρησιμοποιήθηκε από τη Ν.Δ. για να ακυρωθεί ο διαγωνισμός και να μην εφαρμοστεί το Σύνταγμα.
Τούτων δοθέντων και όπως είχα τη δυνατότητα να πω και σε άλλες δημόσιες τοποθετήσεις μου, όταν και μόνο όταν ένας υποψήφιος καλύπτει όλες τις ποιοτικές προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό, τότε το μόνο πράγμα που τον χωρίζει από την κατοχή της άδειας είναι η διάθεσή του να επενδύσει αρκετά χρήματα ώστε να καταστεί η εταιρία του κάτοχος νόμιμης άδειας.
Ο νόμος είναι αυστηρός και ως προς την προέλευση και ως προς τη διαφάνεια των οικονομικών.
Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της δημοπρασίας. Είναι ψηλά ο ποιοτικός πήχης και αυστηρές οι προϋποθέσεις για τη συμμετοχή. Οταν αυτές οι προϋποθέσεις καλυφθούν, μπαίνει το κριτήριο της οικονομικής προσφοράς. Για όσους περάσανε τον πήχη της προεπιλογής μένει το τίμημα.
Σε κάποιους προφανώς δεν αρέσει το γεγονός ότι καλούνται έπειτα από 27 χρόνια να διαγωνιστούν και να καταβάλουν τίμημα για την κατοχή της άδειας. Ας μη βρίσκουν διαρκώς δικαιολογίες για να καλύψουν αυτή την απροθυμία. Δεν είναι καλό, ούτε για τους ίδιους ούτε για τον δημόσιο διάλογο.
* Υπουργός Επικρατείας
