Ο ι λαοί του ευρωπαϊκού Νότου ουρλιάζουν πια κατά της λιτότητας, που έχει τσακίσει τη ραχοκοκκαλιά του κόσμου της εργασίας και της επιχειρηματικότητας, αλλά κανείς δεν νοιάζεται. Κανείς δεν δείχνει να τους ακούει. Οι σημαίες και τα πανό που απλοί άνθρωποι του μόχθου κρατούν στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται στους δρόμους μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων έχουν τη φωνή συνθημάτων ουσίας: «Βάλτε stop στη λιτότητα», «καταργήστε τα μνημόνια», «θέλουμε πίσω τις ζωές μας» είναι μερικά μόνο από αυτά.
Οι ευρωκράτες, όμως, όταν δεν σφυρίζουν αδιάφορα στα όσα συμβαίνουν, χορεύουν στον οικονομικό ρυθμό που το Βερολίνο επιβάλλει με την ισχύ του. Ωστόσο, δεν διστάζουν την ίδια στιγμή που υπογράφουν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις να μοιράζουν μεταξύ τους χρυσές αποζημιώσεις «αποστρατείας», ενώ είναι γνωστό ότι όσο υπηρετούν στις Βρυξέλλες απολαμβάνουν προνόμια μικρών ή μεγάλων… Λουδοβίκων!
Οσα αποκαλύπτονται, πλέον, σοκάρουν! Σύμφωνα με έγγραφο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ), σχεδιάζεται η Ε.Ε. να δίνει σύνταξη ύψους 18.000 ευρώ τον μήνα σε αξιωματούχους ανώτερου επιπέδου (AD14), οι οποίοι «αναγκάζονται» σε παύση συνεργασίας στο πλαίσιο της μείωσης του προσωπικού που επιχειρείται κι ενώ η μισή Ευρώπη ζει σε καθεστώς λιτότητας και η ανεργία τσακίζει ιδιαίτερα τους νεότερους Ευρωπαίους. Συγκεκριμένα, έγγραφο μεταρρύθμισης του προϋπολογισμού της ΕΟΚΕ που είδε το φως της δημοσιότητας καταδεικνύει ότι σχεδιάζεται να τεθεί σε ισχύ από την 1η Δεκεμβρίου 2016 η παροχή της συγκεκριμένης σύνταξης υπό το νέο αυτό καθεστώς.
Το μεγάλο ερώτημα που μπαίνει βέβαια στην περίπτωση αυτή αφορά την υποτιθέμενη βούληση των ευρωπαϊκών οργανισμών να προβούν σε μειώσεις των λειτουργικών εξόδων τους. Κι αυτό γιατί μια σύνταξη ύψους 18.000 ευρώ ξεπερνά κατά πολύ τον μέσο όρο μισθοδοσίας όλων των κρατών της Ε.Ε. αλλά και των περισσότερων ευρωπαϊκών οργανισμών, των οποίων οι αξιωματούχοι αμείβονται χωρίς να φορολογούνται!
Η Ευρώπη «ξεφυλλίζει», μερικές από τις πιο σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας της. Και το πιο «φιλόδοξο πολιτικό εγχείρημα του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα» κινδυνεύει με αποτυχία από τους ίδιους ανθρώπους που διαχειρίζονται την τύχη του.
