Από τη
Γιώτα Βαζούρα
Aγνωστοι «θησαυροί» των σπουδαίων στιχουργών Γιάννη Λελάκη, Κώστα Μάνεση, Χαράλαμπου Βασιλειάδη («Τσάντας») αλλά και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου έρχονται στο φως. Πρόκειται για στίχους οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν είχαν μελοποιηθεί, υπήρχαν στο αρχείο του ερευνητή του λαϊκού τραγουδιού Κώστα Χατζηδουλή και περιλαμβάνονται σε μια νέα δισκογραφική δουλειά, που αξίζει την προσοχή μας.
Ο τίτλος του άλμπουμ, που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, είναι «Καθ’ οδόν» και τη μελοποίηση των κομματιών έχει κάνει ο Διονύσης Κυπριώτης. Σε αυτό ο ακροατής θα βρει συνολικά έξι τραγούδια που ακούγονται από τις φωνές των Μανώλη Μητσιά, Δήμητρας Γαλάνη, Μπάμπη Στόκα, Μιχάλη Δημητριάδη αλλά και της Σαββέριας και του Γρηγόρη.
«Πρόκειται για στίχους που είχαν μεν γραφτεί, αλλά δεν μελοποιήθηκαν ποτέ» εξηγεί ο κ. Χατζηδουλής στη «δημοκρατία». «Ξέρετε, αυτά συμβαίνουν αρκετά συχνά στη δισκογραφία. Τυχαίνει κάποια τραγούδια να παραπέσουν και να ξεχαστούν. Μάλιστα, τα κομμάτια του Λελάκη μού τα είχε παραδώσει ο ίδιος και τα είχα στο αρχείο μου. Δεν είχαν πάει ποτέ σε άλλα χέρια» συνεχίζει ο κ. Χατζηδουλής, ο οποίος είναι γνωστός στο ελληνικό τραγούδι με το ψευδώνυμο «ρακοσυλλέκτης», λόγω του πάθους του να συλλέγει παλιά αντικείμενα.
Σε αυτή τη δισκογραφική δουλειά συναντάμε τα κομμάτια «Πήγαινε, καράβι μου» (σε στίχους Κώστα Μάνεση), «Ψεύτικος παράδεισος», «Μένει η ψυχή ασάλευτη», «Το τρένο της ζωής», «Δεν είναι λόγος να τον πεις» και «Μεθυσμένο σούρουπο».
36 σελίδες ένθετο
Η ενδιαφέρουσα αυτή δουλειά, μάλιστα, συνοδεύεται και από ένα 36σέλιδο ένθετο, το οποίο περιλαμβάνει άγνωστες ιστορίες που κρύβονται πίσω από τη δημιουργία του κάθε τραγουδιού. Ετσι, μαθαίνουμε πως το κομμάτι που είχε γράψει ο σπουδαίος στιχουργός Γιάννης Λελάκης «Ψεύτικος παράδεισος» το 1974 είχε γραφτεί ειδικά για να το ερμηνεύσει η Δήμητρα Γαλάνη.
Οπως αποκαλύπτει μάλιστα ο κ. Χατζηδουλής, το 1975, με τη διαμεσολάβηση του ίδιου, ο Τσιτσάνης με τον Λελάκη γνωρίστηκαν και αποφάσισαν να συνεργαστούν. Ομως λίγο πριν μελοποιηθούν τα τραγούδια του (ένα από αυτά ήταν και ο «Ψεύτικος παράδεισος») ο Λελάκης πέθανε.
«Εχω γνωρίσει οκτώ γενιές δημιουργών. Στιχουργούς, τραγουδιστές, συνθέτες» εξηγεί ο κ. Χατζηδουλής, συνεχίζοντας: «…Από τη Ρόζα Εσκενάζυ μέχρι και τους σημερινούς καλλιτέχνες. Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν ένας από τους πιο σεμνούς και ταπεινούς καλλιτέχνες. Και ξέρετε και κάτι ακόμη, ο Τσιτσάνης είχε την ικανότητα να αντιλαμβάνεται τους καλούς στίχους. Είχε ταλέντο στο να τους βρίσκει».
Ακόμη μια ενδιαφέρουσα ιστορία που συναντά κανείς ξεφυλλίζοντας το ένθετο αφορά τους στίχους του κομματιού που είχε γράψει ο «Τσάντας», «Δεν είναι λόγος να τον πεις». Οι στίχοι είχαν σταλεί μέσα σε έναν κλειστό φάκελο, μαζί με ευχές στον Τσιτσάνη για την Πρωτοχρονιά. Ωστόσο, εκείνος δεν τους μελοποίησε, διότι το χειρόγραφο είχε χαθεί. Επειτα από 32 χρόνια, οι στίχοι ανακαλύφθηκαν τυχαία και παραδόθηκαν στον ερευνητή του λαϊκού τραγουδιού.
