Το ένοχο παρελθόν της New York Life και άλλων ασφαλιστικών εταιριών οι οποίες συγχωνεύθηκαν με τις JPMorgan Chase και Wells Fargo, που έκαναν συμβόλαια για να αποζημιώνονται οι ιδιοκτήτες όταν πέθαινε η «περιουσία» τους
Από τη
Δήμ. Αθανασοπούλου
Κάποτε η ανθρώπινη αξιοπρέπεια -και το τίμημά της- εξαρτιόταν από το χρώμα του δέρματος. Τότε οι δούλοι στις πολιτείες του Νότου αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο και εμπόρευμα, ενώ η επένδυση σε σκλάβους ήταν από τις πιο ασφαλείς και κερδοφόρες. Ζωντανοί ήταν πολύτιμοι, όχι όμως και πεθαμένοι.
Με αυτό το δεδομένο, οι ασφαλιστικές εταιρίες της εποχής άρχισαν να κοιτούν… νότια. Η New York Life, η τρίτη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρία στις ΗΠΑ σήμερα, εγκαινίασε το 1846 την πολιτική των ασφαλιστηρίων σκλάβων, προκειμένου να αποζημιώνονται οι ιδιοκτήτες σε περίπτωση θανάτου των «ζωντανών προϊόντων» τους.
Ενέχυρα
Εχουν περάσει περισσότερα από 150 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου που σημάδεψε την αμερικανική Iστορία. Μόνο που οι ασφαλιστικές και οι τράπεζες που οικοδομήθηκαν πάνω στο αίμα των μαύρων στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού είναι κατά κάποιον τρόπο ακόμα ζωντανές. Κάποιες τράπεζες της εποχής, που επέτρεπαν «σκλαβοδάνεια» και έβαζαν τους δούλους ως ενέχυρα, συγχωνεύθηκαν με τις JPMorgan Chase και Wells Fargo.
Υπολογίζεται πως περίπου 40 εταιρίες που είχαν την έδρα τους στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ και ασφάλιζαν τους σκλάβους έβαλαν σταδιακά λουκέτο. Η New York Life, η οποία εκείνα τα χρόνια -στα μέσα του 19ου αιώνα- πούλησε 508 τέτοιου τύπου συμβόλαια, έχει επιζήσει.
Είναι εξαιρετικά θλιβερό το ότι μια εταιρία που εξακολουθεί να υπάρχει εκμεταλλεύτηκε τα δάκρυα, το αίμα και τη σκληρή δουλειά των μαύρων για να πολλαπλασιάσει τα κέρδη της.
«Ενας ασφαλιστής από τη New York Life πούλησε μέσα σε μια μέρα, τον Φεβρουάριο του 1846, περισσότερα από 30 συμβόλαια, όταν οι σχετικές διαφημίσεις άρχισαν να ενθαρρύνουν τους Νότιους να αγοράσουν συμβόλαια για να προστατεύσουν το πιο πολύτιμο προϊόν τους: τους σκλάβους τους» γράφουν χαρακτηριστικά οι «New York Times», στο πλαίσιο ενός άρθρου με τίτλο «Ασφαλιστικά συμβόλαια πάνω σε μαύρους: Το σύνθετο παρελθόν της New York Life». Αρκετοί απόγονοι δούλων -που ταυτοποιήθηκαν από την αμερικανική εφημερίδα- ήρθαν αντιμέτωποι για πρώτη φορά με το γεγονός πως μια από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές της χώρας πλούτιζε, εκμεταλλευόμενη με βάρβαρο τρόπο τη ζωή και τον θάνατο των προγόνων τους. Το πιο παράδοξο είναι πως πρόκειται για την ίδια εταιρία που προσέλαβε τον πρώτο μαύρο ασφαλιστή της το 1957.
Και ενώ το ένοχο παρελθόν των αμερικανικών ασφαλιστικών εταιριών επανέρχεται στο διεθνές προσκήνιο, τόσο μέσα από τις καταγγελίες των επιγόνων των σκλάβων όσο και μέσα από τις πρωτοβουλίες αμερικανικών πανεπιστημίων, όπως το Χάρβαρντ, η New York Life επιδεικνύει ένα φιλανθρωπικό έργο για να εξιλεωθεί για τις αμαρτίες της. Στηρίζει τη μαύρη κοινότητα και κάνει κάθε χρόνο μεγάλες δωρεές σε διάφορες ομάδες Αφροαμερικανών.
Απολογία
«Λυπούμαστε βαθιά που η προκάτοχος εταιρία -με όνομα Nautilus Insurance Company- ασφάλισε τις ζωές των μαύρων για ένα σύντομο χρονικό διάστημα (…) Καθώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ιστορία , η μακροχρόνια αναγνώρισή της μας βοήθησε να διαπλάσουμε την αφοσίωσή μας στην αφροαμερικανική κοινότητα». Τα λόγια ανήκουν στον εκπρόσωπο Τύπου της New York Life.
Κάτι ανάλογο μοιάζει να κάνουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ενδεικτικά, στο νέο 20δόλαρο θα απεικονίζεται η Χάριετ Τάμπμαν, μια μαύρη ακτιβίστρια που αγωνίστηκε ενάντια στη δουλεία. Είναι η πρώτη φορά που Αφροαμερικανός θα «κατοικεί» πάνω σε αμερικανικό νόμισμα.
Η Χάριετ Τάμπμαν, η οποία γεννήθηκε σκλάβα και απέκτησε την ελευθερία της μόνο όταν παντρεύτηκε, βοήθησε στην απελευθέρωση τουλάχιστον 300 δούλων, ενώ συμμετείχε ενεργά στο κίνημα διεκδίκησης του δικαιώματος ψήφου για τις γυναίκες.
Και ενώ οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται το πιο σκοτεινό κομμάτι της Ιστορίας τους, σε κάποια σημεία του χάρτη το καθεστώς της δουλείας δεν έχει παρέλθει.
Υπάρχουν ακόμα 30.000.000 δούλοι στον πλανήτη
Υπάρχουν σύγχρονοι σκλάβοι και τι είδους; Εξαρτάται από το σημείο του χάρτη όπου θα πατήσει ο δείκτης στο γύρισμα της σφαίρας. Υπολογίζεται πως 14.000.000 δούλοι ζουν στην Ινδία, 3.000.000 στην Κίνα και περίπου 2.000.000 στο Πακιστάν. Συνολικά, εκτιμάται πως υπάρχουν περισσότεροι από 30.000.000 σκλάβοι στην υφήλιο. Ενδεικτικά, στην Ταϊλάνδη ακμάζει η οικιακή δουλεία, ενώ στη Μαυριτανία το «στάτους του σκλάβου» κληροδοτείται ακόμα και σήμερα. Το 4% των παιδιών γεννιούνται δούλοι και αναγκάζονται να εκτελούν οικιακές εργασίες ή να εργάζονται στα χωράφια. Υπάρχουν και κάποια άλλα κράτη που εξάγουν σκλάβους, όπως η Βόρεια Κορέα. Περίπου 10.000 Βορειοκορεάτες ζουν με το στάτους του ανθρώπου-φάντασμα σε περισσότερες από 40 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Στην πλειονότητά τους εργάζονται στη δασοκομία, στον κατασκευαστικό τομέα και στους χώρους εστίασης για περισσότερες από 16 ώρες ημερησίως και χωρίς αμοιβή. Για την ακρίβεια, ο μισθός τους αποστέλλεται κατευθείαν στο βορειοκορεατικό καθεστώς. Οι ίδιοι δικαιούνται να κρατήσουν μόνο το 10% των απολαβών τους. Δεν τολμούν, ωστόσο, να καταγγείλουν επώνυμα την εκμετάλλευσή τους, παρόλο που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά, γιατί οι συγγενείς τους βρίσκονται σε ομηρία εντός των συνόρων. Ετσι, δεν μπορούν ούτε να τραπούν σε φυγή ούτε να διαμαρτυρηθούν για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας.
Αν σε αυτό προσθέσουμε το τελευταίο αποκαλυπτικό βίντεο, που έδειχνε παιδιά από πέντε ετών να μεταφέρουν τεράστιες πέτρες και να τις τοποθετούν σε σακιά κάτω από τον καυτό ήλιο, μάλλον στη Β. Κορέα ακμάζει και η παιδική δουλεία.
