Υπερασπίζεται το «λεφτά υπάρχουν», λιβανίζει την Παγκόσμια Τράπεζα και δηλώνει ότι οι δανειστές τον έμαθαν (!!!) να καταρτίζει σωστό προϋπολογισμό
Από τον
Κώστα Παπαχλιμίντζο
O μοιραίος άνθρωπος για την ελληνική οικονομία, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, επανήλθε στο προσκήνιο αμετανόητος και εξίσου προκλητικός με το παρελθόν. Το μόνο πράγμα για το οποίο μετάνιωσε ήταν η φράση «λεφτά υπάρχουν» (του Γιώργου Παπανδρέου) και όχι γιατί ήταν ψευδής αλλά διότι, όπως είπε, «μεταφέρθηκε ως είχε και έγινε το λάβαρο εκείνων που είπαν “μας εξαπατήσατε”».
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών μίλησε το βράδυ της Τετάρτης στο London School of Economics and Political Science (LSE), στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του «Game Over – Η αλήθεια για την κρίση». Κάνοντας αναδρομή στα χρόνια της διακυβέρνησης Παπανδρέου, που δέσμευσαν τη χώρα με το Μνημόνιο και τη βύθισαν στην κρίση, υποστήριξε ότι η χώρα μας «ήταν περισσότερο περίπτωση Παγκόσμιας Τράπεζας παρά Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», καθώς απαιτούσε «μακροπρόθεσμες, βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».
Προτιμούσε δηλαδή να υπογράψει Μνημόνιο η Ελλάδα με έναν οργανισμό που ασχολείται κατά κύριο λόγο με υπανάπτυκτα κράτη του τρίτου κόσμου! Αυτή την αντίληψη εξακολουθεί να έχει για τη χώρα ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Ακόμα χειρότερη είναι η εικόνα που έχει για το υπουργείο στο οποίο προΐστατο, τα στελέχη και τους υπαλλήλους του: «Η Ελλάδα δεν ήξερε πώς να καταρτίσει έναν ετήσιο προϋπολογισμό πριν από το 2010» τόνισε. «Είναι ένα λυπηρό γεγονός, αλλά είναι η αλήθεια. Εμαθε πώς να καταρτίζει έναν ετήσιο προϋπολογισμό όταν το κλιμάκιο του ΔΝΤ ήρθε και μαζί καταφέραμε επιτέλους να φτιάξουμε έναν σωστό προϋπολογισμό, με τον τρόπο που το κάνουν άλλες χώρες». Παραδέχθηκε, δηλαδή, ότι και ο προϋπολογισμός που συνέταξε και ψήφισε ο ίδιος το 2009 δεν ήταν «σωστός»…
Το ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου προτιμούσε την Παγκόσμια Τράπεζα από το ΔΝΤ δεν σημαίνει ότι έπαψε να θαυμάζει το τελευταίο. Πέρα από τη σύνταξη των προϋπολογισμών, χαρακτήρισε τον ρόλο του στο ελληνικό ζήτημα συνολικά θετικό. «Είναι ενδεικτικό του πολιτικού συστήματος που έχουμε ότι, αντί να λέμε ότι το ΔΝΤ έχει δίκιο, θέλουμε να το διώξουμε από το πρόγραμμα» είπε χαρακτηριστικά.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών υποστήριξε επίσης ότι η προοπτική ενός τέταρτου Μνημονίου είναι ισχυρή, «ακόμα και στο καλύτερο δυνατό σενάριο της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης και της συμπερίληψης της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και έκδοσης ομολόγων στις διεθνείς αγορές». Ομολόγησε ωστόσο ότι οι δανειστές επιθυμούν το τέταρτο πρόγραμμα, ώστε συν τοις άλλοις «να διατηρήσουν κάποιον μοχλό πίεσης επί της χώρας για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων».
Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος κυκλοφορεί ελεύθερος!
