Ο νεαρός αστυνομικός Παύλος Γκάτσης μέσω της Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών της Αρχιεπισκοπής Αθηνών φροντίζει μικρούς και μεγάλους που το έχουν ανάγκη
Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης μεγιστοποιούνται τα προβλήματα όσων δεν δύνανται να έχουν ούτε τα βασικά για να επιβιώσουν. Αυξάνονται οι περιπτώσεις συνανθρώπων μας οι οποίοι βρίσκονται στον δρόμο από τη μια στιγμή στην άλλη, ανήμποροι να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς τους έχει συμβεί. Πολλά παιδιά φιλοξενούνται σε ειδικές δομές του κράτους, καθώς οι γονείς τους για διάφορους λόγους δεν βρίσκονται κοντά τους. Τα απόνερα της κρίσης πλήττουν και τους μεγαλύτερους σε ηλικία, εκείνους δηλαδή που έχουν εργαστεί σκληρά για μια ζωή και τώρα προσπαθούν με χίλιες δυο στερήσεις να τα βγάλουν πέρα, χωρίς να έχουν δίπλα τους έναν δικό τους άνθρωπο.
Ως βασικός αρωγός σε τέτοιες δύσκολες περιπτώσεις έρχεται η Εκκλησία, η οποία οργανώνει πολλές και σημαντικές δράσεις. Μία από αυτές είναι και η Εθελοντική Διακονία Ασθενών της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στην οποία συμμετέχουν εθελοντές και εθελόντριες, ξεπερνώντας τις φυσικές και τις πνευματικές δυνάμεις τους. Ο Παύλος Γκάτσης είναι ένας νεαρός αστυνομικός, ο οποίος υπηρετεί στην Αμεση Δράση εδώ και οκτώ χρόνια. Στην Εθελοντική Διακονία Ασθενών προσφέρει τις υπηρεσίες του εδώ και περίπου έξι μήνες. «Εκείνο που με έκανε να ασχοληθώ με την Εθελοντική Διακονία Ασθενών ήταν η επιθυμία να συμβάλω σε μια δράση που προσφέρει στον συνάνθρωπο και να συνεργαστώ με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, συνεισφέροντας στο έργο της Εκκλησίας» αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια».
«Το πρώτο ερέθισμα γι’ αυτή την ενασχόλησή μου ήρθε μέσα από συζήτηση μεταξύ φίλων. Γενικότερα, μας απασχολούσε το θέμα της προσφοράς στον συνάνθρωπο. Συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο και τίποτα δεν γίνεται χωρίς θυσίες, καθώς απαιτούνται κόπος, αφιέρωση προσωπικού χρόνου και ουσιαστική επιθυμία να γίνει κάτι καλό και να δώσει χαρά ή έστω ανακούφιση στον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη» προσθέτει. Ο κ. Γκάτσης φροντίζει μικρά παιδιά αλλά και ενήλικες στο Νοσοκομείο Παίδων, στον Ευαγγελισμό και στο Λαϊκό. «Αυτά που μου έχουν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι η δύναμη των μικρών παιδιών στις αντιξοότητες, η αισιόδοξη διάθεση και η θέλησή τους για ζωή. Προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους και το ενδιαφέρον τους για επικοινωνία, παραδίδοντας σε εμάς τους ενήλικες μαθήματα ζωής» αναφέρει χαρακτηριστικά.
ΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Το γεγονός ότι προσφέρει στο έργο της Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τον έχει επηρεάσει σημαντικά: «Εκτίμησα πράγματα τα οποία θεωρούσα, ίσως, κάπως δεδομένα, όπως η αίσθηση ότι κάποιος σε σκέφτεται και σε έχει έγνοια, το αγαθό της υγείας, οι καθημερινές ευκολίες και οι ανέσεις που έχουμε στη ζωή, αλλά άλλοι τις στερούνται παντελώς. Θα τολμούσα να πω ότι απέκτησα περισσότερη ευαισθησία απέναντι στα προβλήματα των συνανθρώπων μου. Πάνω απ’ όλα όμως αντιλαμβάνομαι καλύτερα την πρόνοια του Θεού στη ζωή μας».
Η ενασχόλησή του με τον εμπερίστατο άνθρωπο τον έχει βοηθήσει και στην εργασία του. «Είναι γεγονός ότι η εμπειρία της διακονίας, λόγω της καθημερινής τριβής και της επαφής με τον συνάνθρωπο, μου έχει προσδώσει μεγαλύτερη ενσυναίσθηση απέναντι σ’ αυτόν. Είναι σαφές ότι υπάρχει άμεση σύνδεση, καθώς μερικές από τις αρμοδιότητες της Αμεσης Δράσης, στην οποία υπηρετώ, είναι η παροχή βοήθειας σε ηλικιωμένους ή άτομα με κινητικές δυσκολίες, καθώς και η επέμβαση σε ενδοοικογενειακά επεισόδια και παραβιάσεις δικαστικών αποφάσεων, όπου εμπλέκονται ανήλικα τέκνα» εξηγεί.
«Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ»
Για τον κ. Γκάτση «εθελοντής σημαίνει να αφιερώνεις αμερόληπτα προσωπικό χρόνο για το κοινό καλό. Η αξία του εθελοντισμού είναι μεγάλη και η συμμετοχή σ’ αυτόν σου δίνει ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση, καθώς μαθαίνεις να μοιράζεσαι, να συμβάλλεις στην προσπάθεια για μια πιο δίκαιη Πολιτεία, χωρίς κοινωνική αναλγησία. Επιπλέον, οι εμπειρίες που αποκομίζεις είναι πρωτόγνωρες και ουσιαστικές». Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι ασχολούνται με τον εθελοντισμό σε κάθε μορφή του. Είναι αγαθά τα κίνητρα των νέων ανθρώπων; «Ολο και περισσότεροι νέοι ασχολούνται με τον εθελοντισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απαιτείται συμμετοχή περισσοτέρων. Οσο για τα κίνητρα, μου είναι δύσκολο να δώσω μια σαφή απάντηση, αλλά θέλω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι εθελοντές έχουν αγαθά κίνητρα, όπως είναι η ανάγκη προσφοράς και συμβολής στη βελτίωση της κοινωνίας. Θεωρώ ότι η σκοπιμότητα δεν συνάδει με τον εθελοντισμό».
Ο νεαρός αστυνομικός, δραστήριος, γεμάτος αυτοπεποίθηση και με αγάπη προς τον πλησίον, αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο βοηθούν τα παιδιά και τους ηλικιωμένους οι εθελοντές και οι εθελόντριες της Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. «Ο εθελοντής καλείται να γνωρίζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παιδικής ηλικίας. Αυτό επιτυγχάνεται με το να ανατρέξει στα ανέμελα παιδικά χρόνια του. Βασική προτεραιότητά μας είναι να προσαρμόσουμε το παιχνίδι στις ανάγκες και τις δυνατότητες κάθε παιδιού, έτσι ώστε να το απολαύσει και να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του. Στην περίπτωση των ενηλίκων, διακονούμε συνήθως ηλικιωμένους με προβλήματα υγείας, οι οποίοι έχουν ελάχιστη ή και καθόλου επαφή με τους οικείους τους.
Κύριο μέλημά μας είναι να περάσουμε χρόνο μαζί τους, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία, όταν αυτή είναι εφικτή. Τόσο στους ηλικιωμένους όσο και στα παιδιά ο εθελοντής επιμελείται τη σίτιση και την προσωπική υγιεινή του διακονουμένου, πάντα σε συνεργασία με το νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο ενημερώνει σε κάθε περίπτωση έκτακτης ανάγκης» καταλήγει.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
