Αυτή είναι η δύναμή σου! Και δεν μπορεί κανείς να την πειράξει. Τα νικάει όλα! Μας απελευθερώνει!Από τον π.
Ανδρέα Κονάνο
Για σκέψου να ‘ρθει στην ενορία σου ένας ιερέας καλύτερος από όλους τους άλλους που είναι εκεί. Είναι δύο ιερείς. Κι έρχεται ένας τρίτος. Και ξεχωρίζει. Και δεν προκαλεί τον φθόνο στους άλλους. Χάρη στην καλή του καρδιά, την αγάπη, την καλοσύνη και την καταδεκτικότητά του.
Αλλά και οι παλαιότεροι ιερείς δίνουν τιμή και αναγνώριση στον καινούργιο, εφόσον είναι καλύτερος σε πολλούς τομείς. Είναι νεότερος και έχει απ’ τον Θεό δώρα και χαρίσματα. Και λένε: «Ναι, έχεις χαρίσματα. Και βέβαια το αναγνωρίζουμε. Κι είναι χαρά μας η πρόοδός σου, πάτερ». Πόσο δύσκολο αυτό! Πόσο δύσκολη η αγάπη. Αλλά και πόσο εύκολη, αν έχεις νιώσει την ενότητα. Χωρίς την αίσθηση της ενότητας, έρχεται ένας φόβος. Ο φόβος του εγωισμού μου. Φοβάμαι και νιώθω ανασφάλεια, σκεπτόμενος ότι, εάν εσύ πας μπροστά, μετά εγώ θα πάω πίσω. Μα δεν θα πας πίσω, ρε παιδάκι μου! Γιατί να πας πίσω; Κάνω, ας πούμε, εγώ μια λειτουργία. Κι έρχεται ένας ιερέας και λειτουργεί μαζί μου, χωρίς να το περιμένω. Και θέλει να μιλήσει, να κάνει κήρυγμα αυτός, ενώ είχα σκοπό να μιλήσω εγώ. Αν νιώθω την ενότητα μαζί του, θα χαρώ και θα το δω με αγάπη μέσα μου και όχι με ανταγωνισμό. Ούτε θα πω: «Γιατί να μιλήσει αυτός; Αφού εγώ πρέπει να μιλήσω. Αφού εγώ είμαι ο κύριος ομιλητής εδώ. Αφού ο κόσμος θέλει να μιλήσω εγώ». Αν νιώθω ενότητα, τίποτε απ’ αυτά δεν θα πω. Μα θα χαρώ με την επιτυχία και την πρόοδο του άλλου. Κι αυτός θα χαρεί με τη δική μου προκοπή. Και τότε θα γίνει αυτό που είπε ο Κύριος: Να είναι όλοι ένα. Ετσι δεν είπε ο Κύριος; «Ετσι θα καταλάβουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, όταν έχετε αγάπη μεταξύ σας». Αγάπη ως θυσία. Αγάπη ως ενότητα και πρόοδος σ’ όλους τους τομείς. Ολα μπορούν να γίνουν αγάπη κι αφορμή αγάπης.
Αν δεν νιώθεις έτσι όμως, τότε, ακόμα και τα πιο ιερά πράγματα, μπορεί να μη βγάλουν τίποτα. Ή, το χειρότερο, να βγάλουν κακία και ψυχρότητα. Ή ουδετερότητα και ταραχή. Μεγάλο πράγμα να βγάζεις αγάπη. Οταν έχεις αγάπη, δεν φοβάσαι τίποτε. Ακόμα κι όταν έρθει ο εχθρός, τον κοιτάς στα μάτια και του λες: «Σ’ αγαπώ. Δεν έχω τίποτα να φοβηθώ από σένα. Γιατί να φοβηθώ; Τι θα μου κάνεις. Αφού σε αγαπώ».
Θυμάσαι τι λέει ο Κύριος; «Μη φοβάστε αυτούς που δεν έχουν τίποτα να σας κάνουν, παρά μόνο να σας πειράξουν εξωτερικά το σώμα σας», την εργασία σας, να βάλουν τα σκουπίδια μπροστά απ’ το παράθυρό σας ή να σου κάνουν μια φασαρία στην πολυκατοικία ή να σου πάρουν τα πράγματα. Ολα αυτά είναι εξωτερικές ζημιές και βλάβες. «Μην τους φοβάσαι αυτούς» λέει ο Κύριος, διότι «δεν έχουν κάτι άλλο να σε βλάψουν. Αυτά έχουν μόνο. Εσύ έχεις να τους κάνεις όμως κάτι πολύ σπουδαιότερο: εσύ μπορείς να τους αγαπήσεις. Αγάπησέ τους. Αυτή είναι η δύναμή σου! Κι αυτή σου τη δύναμη δεν μπορούν να την πειράξουν». Η αγάπη νικάει όλους τους φόβους. Και μας απελευθερώνει.
Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου
«Στο βάθος κήπος»
