Μια «βόλτα» για όσους δεν διδάχτηκαν ΙστορίαΑπό τον
Παναγιώτη Κωστόπουλο*
Αγαπητοί αδελφοί, αν δεν σας δίδαξαν Ιστορία και αν δεν θέλετε να τη διαβάσετε, κάντε μια βόλτα στην πατρίδα μας, την πατρίδα σας. Περπατήστε πάνω στην ελληνική γη, μυρίστε τους τάφους των μαρτύρων της πίστης μας που ευωδιάζουν, μα προσέξτε μη σκοντάψετε στα οστά των ηρώων μας, που είναι διάσπαρτα σε όλη την ελληνική -και όχι μόνο- επικράτεια. Προσέξτε μη λερωθείτε από το αίμα τους που πότισε αυτή τη γη και ακόμα είναι νωπό και αναβλύζει.
Κόψτε έναν καρπό ελιάς από ένα ελαιόδεντρο και αφήστε τον να σας διηγηθεί την ιστορία του από τη μακραίωνη παραμονή του στα άγια χώματά μας. Πηγαίνετε σε ένα αμπέλι. Κόψτε μερικά σταφύλια, τρυγήστε τα και πιείτε μια γουλιά κρασί στην υγειά του Ομήρου, που από τότε έπινε απ’ το ίδιο κρασί. Πηγαίνετε κοντά σε μια θάλασσα και αφουγκραστείτε τον ήχο των κυμάτων, που θα σας ταξιδέψουν με τα ελληνικά πλοία.
Ανεβείτε στο όρος, μυρίστε το λιβάνι και δεχτείτε την ευλογία της Παναγιάς μας. Περάστε από την ενορία της Ευαγγελίστριας στον Πειραιά, μήπως και πετύχετε τον δάσκαλο της αξιοπρέπειας πάμφτωχο Νικηταρά να ζητιανεύει για να μείνει ζωντανός απ’ το κυνήγι του κράτους, αφού γλίτωσε τα τουρκικά βόλια. Ζυγώστε στις παθοκτόνες εκκλησιές και στα μοναστήρια, και μυρίστε το μπαρούτι από τις μπαρουταποθήκες του ’21.
Περάστε μια βόλτα απ’ το αλωνάκι. Εκεί θα δείτε τον αρχηγό της φρουράς Αθανάσιο Ραζή – Κότσικα και τους συμπολεμιστές του να σας μιλούν για μια ξεχασμένη σήμερα έννοια, τη θυσία. Μην περιμένετε όμως να δείτε κατάφρακτους γυμνασμένους πολεμιστές, οπλισμένους σαν αστακούς, να υπερασπίζονται τα τείχη. Λιπόσαρκοι και άοπλοι θα είναι, περιστοιχισμένοι από ημιθανή απ’ την πείνα γυναικόπαιδα.
Ακούστε τον αγράμματο Μακρυγιάννη να λέει στον «Ντερνύ» ότι «αδύνατες είναι οι θέσεις μας κι εμείς, αλλά είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει». Περάστε και απ’ τις Θερμοπύλες, να σας πουν οι 300 ερασιθάνατοι και ο βασιλιάς τους τι σημαίνει ελεύθερος πολίτης.
Δυστυχώς για κάποιους, η γη μας θα συνεχίζει να ξεβράζει Ιστορία, όσο κι αν την τσιμεντώνουμε υλικά και πνευματικά.
Για το τέλος, συμπατριώτη μου, που πολεμάς την πατρίδα σου και αρνείσαι τον εαυτό σου, θα σου αφιερώσω τα λόγια του εθνικού μας ποιητή. «Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα και θα νιώσεις κάθε είδους μεγαλείο» – μεγαλείο, να προσθέσω, που δεν θα βρεις αλλού…
*Ιδιωτικός υπάλληλος, ιστορικός
