Ο μηχανισμός θα έχει ετήσια συνεισφορά βάσει του ΑΕΠ της χώρας-μέλους! 1,8 δισ. € θα πληρώνει η Ελλάδα λόγω χρέουςΣχέδιο για έναν Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Μηχανισμό, που -αν εφαρμοζόταν- θα στοίχιζε στους Ελληνες φορολογουμένους 1,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, παρουσίασε χθες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για την αντιμετώπιση μελλοντικών κρίσεων. Μόνο που δεν διευκρίνισε πώς μια οικονομία που έχασε πάνω από το 25% του ΑΕΠ της κατά τη μνημονιακή οκταετία θα μπορέσει να βρει πρόσθετους πόρους για να καλύψει τη συμμετοχή της στο προτεινόμενο εγχείρημα.
Η ανεδαφική ιδέα παρουσιάστηκε χθες με κάθε επισημότητα από την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ σε εκδήλωση του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών στο Βερολίνο και δείχνει ότι το Ταμείο εξακολουθεί να διεκδικεί ρόλο στα ευρωπαϊκά δρώμενα.
Η σχετική μελέτη του Ταμείου προβλέπει ότι κάθε κράτος-μέλος της ευρωζώνης θα συνεισφέρει ετησίως στον μηχανισμό 0,35% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) του, ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινό ταμείο στο οποίο θα καταφεύγουν σε περίπτωση κρίσεων. Ωστόσο, για την Ελλάδα το ΔΝΤ προτείνει συνεισφορά ύψους 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 1,8 δισ. ευρώ, με το επιχείρημα ότι είναι χώρα «υψηλής επικινδυνότητας».
Η μελέτη
Το ΔΝΤ υποστηρίζει πως αν ο μηχανισμός αυτός υπήρχε τα χρόνια της κρίσης, η Ελλάδα θα λάμβανε 20% του ΑΕΠ ως στήριξη. Επίσης, αναφέρει ότι καθαροί δικαιούχοι ενός τέτοιου σχήματος μόνιμης στήριξης θα μπορούσαν να είναι κράτη όπως η Φινλανδία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Αυτά θα πρέπει να συνεισφέρουν 0,5%-1,5% του ΑΕΠ ετησίως, όταν οι οικονομίες τους θα έχουν ανακάμψει.
Σύμφωνα με τη μελέτη, το ειδικό αυτό ταμείο θα ενεργοποιείται με κριτήριο μία σειρά από οικονομικούς δείκτες, όπως η ανεργία, το παραγωγικό κενό και το ΑΕΠ, ενώ θα λαμβάνεται υπόψη και το ύψος του χρέους.
Στο μεταξύ, την ένταξη της χώρας μας σε προληπτική πιστωτική γραμμή προέκρινε ως ασφαλέστερη επιλογή ο επικεφαλής των τεχνοκρατών της ευρωζώνης Euro Working Group Χανς Φάιλμπριφ σε χθεσινή συνέντευξή του. Επειδή, όμως, όπως είπε, η επιλογή αυτή απορρίπτεται από την ελληνική κυβέρνηση, «η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι κάποιας μορφής αιρεσιμότητα», δηλαδή ένα υβριδικό μοντέλο ενισχυμένης επιτήρησης.
Μάλιστα, τόνισε ότι η εποπτεία πρέπει να είναι αυστηρότερη τα πρώτα χρόνια μετά το 3ο Μνημόνιο, ώστε να αποφευχθούν πισωγυρίσματα σε σημαντικές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και να προχωρήσει η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα νομοθετηθούν μεν το προσεχές διάστημα, αλλά πρέπει να υλοποιηθούν τα επόμενα χρόνια.
