Σενάρια τρόμου (πάλι) από τον ΣΕΒ, που μιλά για νέο αποκλεισμό της Ελλάδας από τις αγορές αν δεν υπακούσει σε Βρυξέλλες και Βερολίνο!

Προσωπείο… Βόλφγκανγκ Σόιμπλε φόρεσε ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ). Διαβάζοντας κανείς το χθεσινό εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ θα νόμιζε ότι έχει υπαγορευτεί από τον τέως υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, που έβγαλε απύθμενο μένος κατά της Ελλάδας.

Λίγες ημέρες μετά την τυπική έξοδο από τη μνημονιακή περίοδο, θα περιμέναμε από τον ΣΕΒ να συμβάλει στην τόνωση του κλίματος αισιοδοξίας για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Αντ’ αυτού, επιλέγει να διακινήσει σενάρια τρόμου και πανικού, που υποστηρίζουν ότι, αν δεν εφαρμοστούν οι μεταμνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας, η Ελλάδα θα αποκλειστεί ξανά από τις αγορές, προτού καλά καλά προλάβει να βγει σε αυτές.

«Εάν η χώρα δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα, όσον αφορά την παραμονή της σε τροχιά υψηλής δημοσιονομικής πειθαρχίας, θα τεθεί και πάλι εκτός αγορών, όπως συνέβη το 2010. Και αυτή τη φορά η διάσωση θα είναι πολύ επώδυνη, καθώς θα γίνει μέσα σε ένα πλαίσιο αποδόμησης της ευρωπαϊκής ταυτότητας της χώρας» αναφέρει ο ΣΕΒ, που προφανώς τρέμει για το «ξήλωμα» μνημονιακών μέτρων στην αγορά εργασίας, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού και η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Στον αντίποδα, το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ προσεγγίζει σωστά τουλάχιστον το ζήτημα του χρέους, επισημαίνοντας ότι με την έξοδο από τα Μνημόνια η Ελλάδα καλείται να εξυπηρετεί ένα δυσβάστακτο χρέος, χωρίς πλέον πρόγραμμα χρηματοδοτικής συνδρομής. Σύμφωνα με τον ΣΕΒ, για να αναχρηματοδοτείται με επιτυχία το χρέος αυτό από τις αγορές θα χρειαστούν ένας ριζικός μετασχηματισμός προς μια οικονομία της παραγωγής και των εξαγωγών, και ένα κράτος που θα μπορεί να υποδεχθεί επενδύσεις υψηλής καινοτομίας και κερδοφορίας. «Δυστυχώς, ύστερα από 10 χρόνια κρίσης και οκτώ χρόνια Μνημονίων, δεν βρισκόμαστε ακόμη σε αυτό το σημείο» σημειώνουν οι βιομήχανοι.

Ο σύνδεσμος καλεί τις πολιτικές δυνάμεις να αντιληφθούν ότι η μεταμνημονιακή περίοδος της οικονομίας απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη υπευθυνότητα από όση επέδειξαν κατά τη διάρκεια των Μνημονίων και ριζική αλλαγή του ύφους και του τρόπου διακυβέρνησης, προειδοποιώντας ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις για ταχεία επαναφορά της οικονομίας σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Θέτει, δε, οκτώ προτεραιότητες για ισχυρή ανάπτυξη, όπως η μείωση των φορολογικών συντελεστών και η επέκταση της φορολογικής βάσης, η συνέχιση των φιλοεπενδυτικών μεταρρυθμίσεων και η επιτάχυνση της αντιμετώπισης των «κόκκινων» δανείων και της αναδιάρθρωσης των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.