Οι Τζόελ και Ιθαν Κοέν παρουσίασαν χθες το πρωί το «The ballad of buster scruggs», που μπορεί να μην αποτελεί την κορυφαία στιγμή τους (ούτε και το αριστούργημα που όλοι περιμένουμε), κράτησε όμως την αίθουσα ενθουσιασμένηΑποστολή
Ακης Καπράνος
Πρόκειται για μια σπονδυλωτή ταινία -την πρώτη της καριέρας τους- με κεντρικό θέμα την Αγρια Δύση. Οι ίδιοι έκαναν την εξής φοβερή δήλωση: «Πάντα μας άρεσαν οι σπονδυλωτές ταινίες, ειδικά αυτές που γυρίζονταν στην Ιταλία από πολλούς διαφορετικούς σκηνοθέτες.
Αποφασίσαμε κι εμείς να κάνουμε το ίδιο επιλέγοντας τους καλύτερους που δουλεύουν σήμερα στον χώρο, και χαρήκαμε πολύ που και οι δύο ήθελαν να συμμετάσχουν». Οντως οι ιστορίες παίζουν σε πολλά επίπεδα. Αλλες είναι χιουμοριστικές, άλλες γραφικές, άλλες παραπέμπουν στον Λούκι Λουκ και άλλες είναι βαθιά τραγικές και μελαγχολικές. Και οι Λίαμ Νίσον, Τομ Γουέιτς, Τιμ Μπλέικ Νέλσον και Μπρένταν Γκλίζον τις υπηρετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εδώ πάντως όλοι μιλούν για τον Λάνθιμο. Μίλησε όμως και ο ίδιος, και μάλιστα για την Ελλάδα: «Αν βρω μια ιστορία που θέλω να πω και είναι στην ελληνική γλώσσα και λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, ευχαρίστως να γυρίσω και να την κάνω. Με κάποιον τρόπο όσο απέχω από την Ελλάδα τόσο πιο Ελληνας νιώθω. Γυρίζαμε ταινίες στην Ελλάδα βασιζόμενοι αποκλειστικά στους φίλους μας και στη γενναιοδωρία των συνεργατών μας (δούλευαν για ελάχιστα χρήματα ή δωρεάν, μας δάνειζαν φιλικά τον εξοπλισμό ή τον χώρο τους).
Οπότε υπάρχει μεγάλη διαφορά, όπως καταλαβαίνετε, στο να βρίσκομαι τώρα στο σετ μιας τέτοιας παραγωγής, μιας ταινίας εποχής, στο Λονδίνο. Αγαπώ τον επαγγελματισμό του εξωτερικού, έχω περισσότερα μέσα να κάνω τις ταινίες μου. Γι’ αυτό είμαι εδώ και θα συνεχίσω να είμαι εδώ. Ομως καμιά φορά μού λείπουν ο αυθορμητισμός, η αμεσότητα και η γενναιοδωρία των ελληνικών παραγωγών».
