Είχε προσφέρει 12.250.000 δραχμές για το Μουσείο της Ακρόπολης!Από τον
Ελευθέριο Σκιαδά
Λάτρευε την Ελλάδα και ακόμη περισσότερο την Αθήνα. Το όνειρό της ήταν να αποκτήσει σπίτι σε ένα ελληνικό νησί, προσέφερε χρήματα για την ανέγερση του Μουσείου της Ακρόπολης και έδωσε μοναδικές παραστάσεις στη χώρα μας.
Ηταν η γεννημένη το 1933 στη Βαρκελόνη της Ισπανίας Μονσερά Καμπαγιέ (Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch). Γεννημένη για καλλιτέχνιδα, σε ηλικία 13 ετών είπε ψέματα ότι ήταν 15 για να γίνει δεκτή στο Κονσερβατουάρ και να εκπαιδεύσει τη φωνή της. Καθιερώθηκε στο διεθνές στερέωμα το 1965 με την ερμηνεία της στη «Λουκρητία Βοργία» του Ντονιτσέτι στο Κάρνεγκι Χολ.
Ως επαγγελματίας, είχε αρχίσει την καριέρα της το 1956 και το ρεπερτόριό της περιλάμβανε κυρίως Μότσαρτ και Στράους.
Πρώτη φορά επισκέφθηκε τη χώρα μας για μία και μοναδική παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής (26 Απριλίου 1991) με πρωτοβουλία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εταιρείας Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Ηδη της είχαν απονεμηθεί περισσότερες από 100 διακρίσεις, με σημαντικότερη ίσως εκείνη της χώρας της, που έφερε τον υψηλότερο τίτλο, δηλαδή το Παράσημο της Δόνας του Τάγματος της Καθολικής Ισαβέλλας. Εκείνη γοήτευσε τους Ελληνες με τη φωνή της και την τεχνική της και η Ελλάδα αιχμαλώτισε ένα μέρος των αισθημάτων της. «Η ισπανική μου καρδιά ευχαριστεί το ελληνικό κοινό» συνήθιζε να λέει.
Γράφεται συχνά πως η Καμπαγιέ προσέφερε χρήματα για την αποκατάσταση του Gran Teatre del Liceu της γενέτειράς της Βαρκελόνης, που είχε καεί τον Ιανουάριο του 1994. Προσέφερε, όμως, και το μισό ποσό από την καθαρή είσπραξη της συναυλίας που έδωσε στο Ηρώδειο, τον Ιούλιο του 1994, για το Μουσείο της Ακρόπολης! Το συνολικό ποσόν ήταν 24.500.000 δραχμές. Τα μισά τα έδωσε στο θέατρο της Βαρκελόνης και τα υπόλοιπα στο Ιδρυμα «Μελίνα Μερκούρη» για το Μουσείο της Ακρόπολης. Οπως ήταν φυσικό, το γεγονός έλαβε πανηγυρικό χαρακτήρα, ενώ στην Ελλάδα ταξίδεψαν μαζί της ο υπουργός Πολιτισμού της χώρας της και ο δήμαρχος της Βαρκελόνης.
Το 1995 συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου για την παραγωγή του μουσικού άλμπουμ «Ελ Γκρέκο» και δύο χρόνια αργότερα (1997) θα συνεργαστεί και πάλι με τον Ελληνα δημιουργό για το μουσικό άνοιγμα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου.
Σε ένα από τα ταξίδια της στην Ελλάδα -ήλθε τον Μάιο του 1997 για να παρουσιάσει τον δίσκο της με τίτλο «Friends for life»- προχώρησε σε δήλωση που αναπαράχθηκε σε όλα τα μέσα του κόσμου. Με αφορμή το γεγονός ότι ο δίσκος αυτός αποσκοπούσε στο σπάσιμο των φραγμών μεταξύ κλασικής και ποπ μουσικής, δήλωσε ότι «θα είμαι πάντα τραγουδίστρια της όπερας, αλλά θα ήθελα να ξέρουν οι σημερινοί νέοι, που είναι οι πολίτες του αύριο, ότι δεν είμαστε κλεισμένοι στο γκέτο της όπερας». Και συνέχισε, λέγοντας: «Είμαστε φυσιολογικοί άνθρωποι, δεν ζούμε σε κλουβιά»! Στην παραγωγή αυτή συμμετείχε με δύο τραγούδια του και ο Β. Παπαθανασίου, ο οποίος στο ένα εξ αυτών και για πρώτη φορά τραγούδησε μαζί της.
