Το Ευρωδικαστήριο δικαίωσε μουσουλμάνα χήρα στη Θράκη, που ζητούσε να ισχύσει το ελληνικό δίκαιο για την κληρονομιά τηςΡεπορτάζ
Σπύρος Μουζακίτης
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η καταδίκη της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο ομόφωνα αναγνώρισε το δικαίωμα Ελλήνων πολιτών μουσουλμάνων στο θρήσκευμα, που ανήκουν στη μειονότητα της Θράκης, να υπάγονται σε κοινά δικαστήρια και όχι στο μουσουλμανικό θρησκευτικό δίκαιο.
Η συγκεκριμένη απόφαση αφορά τη μουσουλμάνα Μόλα Σάλι, την πρώτη Ευρωπαία πολίτη που προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της σαρίας, όταν ο άντρας της πέθανε το 2008 και άφησε όλη την κληρονομιά του στη γυναίκα του. Ωστόσο, οι συγγενείς του προσέφυγαν στο τοπικό τους Ιεροδικείο και πέτυχαν, με μια απόφαση του μουφτή, να πάρουν μέρος της κληρονομιάς.
Η Μόλα Σάλι προσέφυγε στα ελληνικά δικαστήρια, τα οποία έκριναν ότι η βούληση του αποθανόντος ήταν άνευ αντικειμένου, διότι το εφαρμοστέο στην υπόθεση δίκαιο ήταν το ισλαμικό κληρονομικό δίκαιο, το οποίο της στερούσε τα τρία τέταρτα της κληρονομιάς της.
Η 68χρονη σήμερα Μόλα Σάλι υποστήριξε ότι υπέστη διαφορετική μεταχείριση λόγω θρησκείας, διότι, εάν ο σύζυγός της δεν ήταν μουσουλμάνος, θα είχε κληρονομήσει ολόκληρη την περιουσία του, και προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το δικαστήριο τη δικαίωσε και μάλιστα σχολίασε πως μέχρι την εποχή που συνέβη το περιστατικό η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που είχε εφαρμόσει τον νόμο της σαρίας σε πολίτες της, ενάντια στις ίδιες τους τις επιθυμίες.
Ο νόμος του 2018
Μετά τον σάλο που προκλήθηκε, τα υπουργεία Παιδείας και Δικαιοσύνης εξέδωσαν ανακοινώσεις στις οποίες υπερτονίζουν πως το νέο νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει μετά την ψήφιση του ν. 4511/2018 έχει μετατρέψει σε προαιρετική την εφαρμογή της σαρίας. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως η έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος έχει καθυστερήσει.
«Η έκδοση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», αναφέρει το υπουργείο Δικαιοσύνης, «αποτέλεσε δυστυχώς για άλλη μία φορά αφορμή για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων από μερίδα του Τύπου και την αντιπολίτευση».
Οπως διευκρινίζει, η υπόθεση αφορά γεγονότα που έλαβαν χώρα τα έτη 2008-2013 και προφανώς διέπονταν από το νομοθετικό πλαίσιο που ίσχυε πριν από την ψήφιση του ν. 4511/2018 για την προαιρετική εφαρμογή της σαρίας.
«Το δικαίωμα των ανθρώπων που ανήκουν στη μειονότητα της Θράκης να υπάγονται στα κοινά δικαστήρια και στον αστικό κώδικα επιβεβαίωσε με πανηγυρικό τρόπο, και κυρίως ομόφωνα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» ανέφερε από την πλευρά της η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και προσθέτει: «Το συνταγματικό δικαίωμα της πρόσβασης σε έννομη προστασία από τον φυσικό δικαστή και όχι από τον ιεροδίκη για τους συμπολίτες μας που ανήκουν στη μειονότητα δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για τις ελληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες».
