Επικοινωνιακά τρικ μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Προχωρά η έκδοση 5ετούς ομολόγου, με στόχο την άντληση ποσού 2,5 δισ. €Ρεπορτάζ
Γιώργος Χατζηδημητρίου
Φυγή από τον κλοιό των Πρεσπών επιχειρεί η κυβέρνηση, που χτυπάει την πόρτα των αγορών προκειμένου να απεγκλωβιστεί από τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια και το αρνητικό περιβάλλον που προκαλεί η ψήφιση της συμφωνίας.
Βασικό όχημα, με βάση τον προγραμματισμό του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), είναι η έκδοση ενός πενταετούς ομολόγου με στόχο την άντληση ποσού της τάξεως των 2,5 δισ. ευρώ και με ένα επιτόκιο που θα κινείται στην περιοχή του 3,5%, το οποίο είναι μεν απολύτως εφικτό, στην παρούσα ευνοϊκή συγκυρία, αλλά, όπως παρατηρεί η αγορά, δεν προσφέρεται για πανηγυρισμούς, όταν την ίδια ώρα οι πενταετείς εκδόσεις της Πορτογαλίας γίνονται στο 0,33%.
Ολες οι κινήσεις σχεδιάστηκαν σε «στέρεα σανίδια», καθώς η κυβέρνηση επιδιώκει, αφενός, να αποσπάσει ένα μήνυμα εμπιστοσύνης από τις αγορές προκειμένου να το χρησιμοποιήσει στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και να στηρίξει το επιχείρημα περί επιστροφής στην κανονικότητα, και, αφετέρου, να τονίσει την εικόνα της πολιτικής σταθερότητας έπειτα από μια περίοδο όπου δοκιμάστηκαν οι αντοχές του κομματικού συστήματος, ώστε να προχωρήσει σε ακόμα δύο εκδόσεις μέσα στο 2019, προκειμένου να αντλήσει περί τα 7 δισ. ευρώ.
Καθοδήγηση
Στο πλαίσιο αυτό, την καθοδηγούν, παίρνοντάς την από το χέρι, κορυφαίες αμερικανικές τράπεζες, οι οποίες έχουν προχωρήσει ήδη σε εκ των προτέρων συνεννοήσεις για να υπάρξει βέβαιη απορρόφηση από επενδυτές που θα επιδείξουν τη δέουσα σοβαρότητα.
Ομως, παρ’ όλα αυτά, υπάρχει αισιοδοξία ότι η έκδοση θα είναι επιτυχής. Στο υπουργείο Οικονομικών και στον ΟΔΔΗΧ εμφανίζονται βέβαιοι ότι το νέο ομόλογο θα έχει πολύ χαμηλότερη απόδοση σε σχέση με τα προηγούμενα ίδιας διάρκειας, που εκδόθηκαν το 2014 επί κυβέρνησης Σαμαρά (απόδοση 4,95%) και το 2017 με κυβέρνηση Τσίπρα (απόδοση 4,625%).
Με τα κεφάλαια της έκδοσης η κυβέρνηση θα αποπληρώσει κατά πάσα πιθανότητα μέρος ή και το σύνολο των δανείων του ΔΝΤ (9,8 δισ. ευρώ) όπως συνέβη με την Πορτογαλία, τα οποία ενέχουν υψηλό συναλλαγματικό κίνδυνο. Για τον ίδιο σκοπό, στραγγίζει τα αποθεματικά των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και φουσκώνει το «μαξιλάρι» ασφαλείας, στέλνοντας στις αγορές το δελεαστικό μήνυμα ότι «λεφτά υπάρχουν».
