Ο Γιάννης – Παύλος Σάκαρος, επικεφαλής των διαδηλώσεων για το stop στην κυκλοφορία παλιών πετρελαιοκίνητων Ι.Χ.Ελληνική είναι η «ψυχή» του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων» στη Γερμανία. Πρόκειται για τον 26χρονο Γιάννη – Παύλο Σάκαρο, κάτοικο Στουτγάρδης, ο οποίος εργάζεται στο εργοστάσιο της γνωστής αυτοκινητοβιομηχανίας Πόρσε στην πόλη.
Ο νεαρός έχει ηγηθεί ήδη, από τις αρχές του περασμένου μήνα, όλων των διαδηλώσεων στη Στουτγάρδη ενάντια στην απόφαση των τοπικών Αρχών να απαγορεύσουν την κυκλοφορία των παλιών πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων, αρχής γενομένης από τον Απρίλιο. Ο ίδιος έχει αμφισβητήσει το όριο των 40 μικρογραμμαρίων διοξειδίου του αζώτου (ΝΟ2) ανά κυβικό μέτρο αέρα, αλλά και τις μετρήσεις της Ε.Ε., βάσει των οποίων απαγορεύεται η κυκλοφορία των παλαιότερων πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων στην πόλη του.
«Η γερμανική κυβέρνηση για χρόνια κοιμόταν, αντί να ασκήσει πίεση στις εταιρίες αυτοκινήτων να προσαρμοστούν. Και, εφόσον ουδείς αντέδρασε, χρειάστηκε ένας Ελληνας να αναλάβει να ξεσηκώσει τον κόσμο» δήλωσε χαρακτηριστικά, απαντώντας στο ερώτημα τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να αναλάβει τα ηνία του γερμανικού κινήματος των «κίτρινων γιλέκων». Μάλιστα, ο ίδιος και ακόμα 80.000 κάτοικοι της Στουτγάρδης χρησιμοποιούν πετρελαιοκίνητα οχήματα για τις μετακινήσεις τους, τα οποία θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν, αν ισχύσει η απόφαση απαγόρευσής τους.
Ο Σάκαρος αν και συνήθως πηγαίνει στη δουλειά του με το τρένο, παίρνει και το αυτοκίνητό του δύο φορές της εβδομάδα. «Μας λένε: “Αγοράστε καινούργιο αυτοκίνητο”. Με τι λεφτά; Τελικά, είμαστε αυτοί που πρέπει να πληρώσουν. Οι πολίτες θα πρέπει να αναλάβουν τώρα τα βάρη που ανήκουν στην κυβέρνηση» τονίζει.
Πάντως, ο Γιάννης Σάκαρος μπορεί να είναι μόλις 26 χρονών, αλλά είναι «παλιός» στις διαδηλώσεις. Συγκεκριμένα, είχε πάρει μέρος στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά του αμφιλεγόμενου σιδηροδρομικού σταθμού S21 στη Στουτγάρδη, που στοίχισε πολλά δισεκατομμύρια. Κατά τη γνώμη του, οι πολίτες έχουν τώρα πολύ περισσότερους λόγους να βγουν στον δρόμο. Ο Σάκαρος εμπνέεται από τις διαμαρτυρίες των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, θεωρώντας ότι αποτελούν «λαμπρό» παράδειγμα. Στόχος του είναι η ανάπτυξη ενός εθνικού κινήματος διαμαρτυρίας στους γερμανικούς αυτοκινητοδρόμους.
