Το σχέδιο για να μην πληρώνουμε το υπέρογκο επιτόκιο (5,13%)
Ο ΣΥΡΙΖΑ στον δρόμο προς τις κάλπες προσπαθεί να αποκομίσει οφέλη από την απεμπλοκή των δυναστών του λαού. Τα κέρδη που θα φέρει η πρόωρη εξόφληση της δόσης των 3,9 δισ. ευρώ
Εκπληκτικό! Οι φτωχοποιημένοι Ελληνες φορολογούμενοι πληρώνουν όλη τη μισθοδοσία των «βαμπίρ» του ΤαμείουΗ Θέση μας: Καθεστωτικός εθνομηδενισμός
Διαβάστε επίσης:
►Ποιοι δεν ήθελαν τον Γ. Αυτιά στο «γαλάζιο» ευρωψηφοδέλτιο
►ΝΔ: Ενας υποψήφιος βουλευτής απειλεί να σκοτωσει έναν υποψήφιο δήμαρχο
►Οταν ο Σολάνα έλεγε στον Κλίντον ότι ο Σημίτης είναι… καλό παιδί
►Novartis: Οι 91 σελίδες που «καίνε» τον Λοβέρδο
►Μια απίστευτη ιστορία αυθαιρεσίας στη Μύκονο
►Η άρνηση Στουρνάρα στην πρόταση Κυριάκου να αφήσει την ΤτΕ και να αναλάβει υπουργείο
►Το περίεργο δημοσίευμα του «Εθνικού Κήρυκα» για αποπομπή του Πάιατ
►Λάμπρος Φουντούλης: «Ακόμα δεν μου έχουν πει ποιος σκότωσε το παιδί μου»
Πώς θα «πάρει πόδι» το ΔΝΤ από την Ελλάδα
Από τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Το αίτημα που υπέβαλε στη χθεσινή συνάντησή του με την Κριστίν Λαγκάρντ ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ήταν εξαιρετικά λακωνικό: «Η Ελλάδα θέλει να σταματήσει να πληρώνει το νοίκι του ΔΝΤ και τη μισθοδοσία των ακριβοθώρητων υπαλλήλων του στην Ουάσινγκτον». Πόσο επιτακτικός είναι αυτός ο στόχος;
Το επιβεβαίωσε μόλις την Παρασκευή ο αδιόρθωτος Πολ Τόμσεν, ο οποίος, αφού δήλωσε ότι το Ταμείο συναινεί στην πρόωρη εξόφληση χρεών, δεν παρέλειψε να ζητήσει και πάλι «αίμα», καλώντας την κυβέρνηση να επιμείνει στην άγρια λιτότητα και την περαιτέρω μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων. Είναι προφανές ότι η πρόωρη αποπληρωμή χρεών όχι μόνο δεν θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να την αξιοποιήσει στην πορεία προς τις κάλπες, θα βοηθήσει ταυτόχρονα να πάρει πόδι το ΔΝΤ από την Ελλάδα μια ώρα νωρίτερα και να πάψει να εκβιάζει κάθε τόσο προσθέτοντας απαράδεκτες αξιώσεις.
Οι Ελληνες φορολογούμενοι, τους οποίους τα στελέχη του ταμείου βύθισαν στη φτώχεια, καταβάλλουν κάθε χρόνο 465.000.000 ευρώ για να ανέχονται εν μέσω επιτιμητικών υποδείξεων και υβριστικών σχολίων τόσα χρόνια την επικεφαλής αυτής της «Διεθνούς των “σαράφηδων”» και κάτι ανεκδιήγητες περιπτώσεις, όπως ο Π. Τόμσεν και η Ντέλια Βελκουλέσκου, να ζουν έξω από κάθε ανεκτό όριο διαβίωσης.
Μόνο ο μισθός της Λαγκάρντ, χωρίς να λογαριάσουμε έξοδα παραστάσεως, μετακινήσεις, αποζημίωση συζύγου (!) και τα συμπαρομαρτούντα, φτάνει τα 551.700 δολάρια τον χρόνο…
Από τη… λυπητερή του ΔΝΤ έχουν απομείνει προς εξόφληση συνολικά 9,7 δισ. ευρώ. Και από αυτά, τα 3,9 δισ. που «λήγουν» από σήμερα έως το 2020 επιβαρύνονται με πανάκριβο επιτόκιο, ύψους 5,13%, περικλείοντας ταυτόχρονα μεγάλη συναλλαγματική αβεβαιότητα. Είναι ενδεικτικό ότι η απόδοση του πενταετούς ομολόγου υποχώρησε την περασμένη Παρασκευή στο 2,17% και διαμορφώθηκε, έτσι, σε χαμηλότερα επίπεδα από αντίστοιχους αμερικανικούς τίτλους, που κινούνται στο 2,29%. Ποιος ο λόγος να συντηρούμε ένα τόσο ακριβό χρέος, από τη στιγμή που οι αγορές μάς δανείζουν φθηνότερα; Τα κέρδη δεν είναι αμελητέα. Από την πρόωρη αποπληρωμή του «ακριβού δανεισμού», κάτι, άλλωστε, που έχει επαναληφθεί στην περίπτωση της Πορτογαλίας, η Ελλάδα:
1 Θα μειώσει αισθητά το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, καθώς με βάση συντηρητικούς υπολογισμούς το Ελληνικό Δημόσιο θα απαλλαγεί από τόκους της τάξης των 150.000.000 ευρώ ετησίως, «κουρεύοντας» δραστικά το επιτόκιο δανεισμού στα σημερινά ρεαλιστικά όρια.
2 Θα αποφύγει τους συναλλαγματικούς / επιτοκιακούς κινδύνους, τους οποίους η χώρα αδυνατεί να αντιμετωπίσει με τη χρήση χρηματοπιστωτικών εργαλείων. Η ιδιαιτερότητα του δανεισμού από το ΔΝΤ έγκειται στο γεγονός ότι το Ταμείο δεν δανείζει σε ευρώ ή δολάρια ή έστω σε κάποιο άλλο νόμισμα, αλλά σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (SDR). Πρόκειται για μια μονάδα πιστωτικής «διευκόλυνσης» που χρησιμοποιεί αποκλειστικά το ΔΝΤ. Τα χρήματα της αποπληρωμής δεν είναι δύσκολο να βρεθούν. Εχοντας, εκτός των άλλων, «στραγγίξει» την αγορά και πρωτίστως τους πολίτες, η κυβέρνηση φυλάει στην άκρη έναν κουμπαρά περίπου 48 δισ. ευρώ, ο οποίος επιτρέπει άνεση κινήσεων. Σε αυτόν προστίθενται:
■ Το απόθεμα των εκδόσεων ομολόγων 5 έως 5,5 δισ. ευρώ, που έχει πραγματοποιήσει το Ελληνικό Δημόσιο.
■ Περίπου 1 δισ. ευρώ, ποσό που πιθανότατα θα εκταμιεύσει η χώρα από τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν οι κεντρικές τράπεζες.
Η αλήθεια είναι ότι στον σχεδιασμό τού -ως συνήθως βιαστικού- Μαξίμου περιλαμβανόταν η συνολική αποπληρωμή του χρέους προς το ΔΝΤ. Υπόψη, ότι με βάση τις προγραμματισμένες πληρωμές, η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλει: 1,9 δισ. το 2021, 1,85 δισ. το 2022, 1,30 δισ. το 2023 και μια τελευταία δόση 284.000.000 ευρώ το 2024. Το ελληνικό αίτημα ωστόσο, το οποίο έσπευσε σε μια κίνηση άσφαιρου πολιτικού εντυπωσιασμού να προαναγγείλει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, απορρίφθηκε χωρίς δεύτερη συζήτηση από το Βερολίνο.
Ο υπουργός Οικονομικών που χειρίζεται αποκλειστικά το θέμα συναντήθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου στην Ουάσινγκτον με την κυρία Λαγκάρντ στο περιθώριο της Εαρινής Συνόδου του Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ώστε να πάρει το «οκέι». Πρώτη φορά σε αυτό το «ραντεβού», εκτός από τον αναπληρωτή διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν, το «παρών» έδωσε και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος συναινεί απολύτως με το σχέδιο Τσακαλώτου.
Η έγκριση του ESM είναι αναγκαία, διότι οι δανειακές συμφωνίες με τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης τα οποία χτυπούν την πόρτα του προβλέπουν ότι «σε περίπτωση πρόωρης αποπληρωμής του δανείου τους από το ΔΝΤ, θα πρέπει να πληρώσουν ευθύς αμέσως στον μηχανισμό την αντίστοιχη αναλογία του ανεξόφλητου δανείου τους, εκτός εάν ο τελευταίος αποφασίσει την άρση της συγκεκριμένης υποχρέωσης».
Αυτό σημαίνει πως, εάν η Ελλάδα αποπληρώσει 3,7 δισ. ευρώ από τα 9,7 δισ. ευρώ που χρωστά στο ΔΝΤ, δηλαδή το 40% των υποχρεώσεων, χωρίς την έγκριση του ESM, τότε είναι υποχρεωμένη να εξοφλήσει και το 40% των δανείων που έλαβε από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης (ESM, EFSF). Σε απλά ελληνικά, 76 δισ. από τα 190,8 δισ. ευρώ…
Ακόμα πιο ακριβά κοστίζουν οι εταίροι που εμποδίζουν την εξόφληση
Στις ισχυρές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κανένας δεν επιθυμεί την… απομάκρυνση εκ του Ταμείου και την αμφισβήτηση του ρόλου του νωρίτερα από το 2022, οπότε λήγει η περίοδος της ενισχυμένης εποπτείας για την Ελλάδα. Η όλη συζήτηση, βεβαίως, επικεντρώνεται στο «δέντρο» και επισκιάζει το «δάσος» του ασήκωτου ελληνικού χρέους.
Και μπορεί το δημόσιο ενδιαφέρον -στον βαθμό που υπάρχει…- να επικεντρώνεται στα ακριβά δάνεια του ΔΝΤ και στις σχετικές διαπραγματεύσεις που έχουν αρχίσει από τον περασμένο Ιούνιο, ωστόσο τα ομόλογα που διακρατούν η ΕΚΤ και οι υπόλοιπες Κεντρικές Τράπεζες είναι ακόμα πιο ακριβά, καθώς επιβαρύνονται με επιτόκια αποικιακού χαρακτήρα, αποκαλύπτοντας τον ωμό τρόπο με τον οποίον αντιμετώπισαν την ελληνική κρίση οι Ευρωπαίοι… εταίροι.
Στις 19 Ιουλίου λήγουν ομόλογα της ΕΚΤ αξίας 3,3 δισ. ευρώ και των Κεντρικών Τραπεζών αξίας 434.500.000 ευρώ, που επιβαρύνονται με επιτόκιο 6%. Εχει όμως και χειρότερα… Στις 22 Οκτωβρίου λήγουν ομόλογα της ΕΚΤ 1,45 δισ. ευρώ και των Κεντρικών Τραπεζών 561.869.732 ευρώ, τα οποία επιβαρύνονται με επιτόκιο 6,5%, ενώ εξίσου υψηλά είναι και τα επιτόκια των ομολόγων που λήγουν τα επόμενα χρόνια.
Για ποιον λόγο δεν προχωρά η χώρα στην αποπληρωμή τους; Επειδή οι «εταίροι», δείχνοντας πώς ακριβώς εννοούν τη διαβόητη «κοινοτική αλληλεγγύη», απέκλεισαν εξαρχής αυτό το ενδεχόμενο και πρόσφεραν το «καρότο» της επιστροφής των κερδών από ελληνικά ομόλογα που διακρατούν, κάτω όμως από τις αυστηρές προϋποθέσεις που έχουν τεθεί, ώστε να δικαιολογούν τα πηγαινέλα των τεχνικών κλιμακίων και των προϊσταμένων τους, διαιωνίζοντας το καθεστώς της ατιμωτικής Επιτροπείας στη χώρα.
Και βέβαια, επειδή κάπως έτσι, όπως έχουν καταγγείλει στη γερμανική Βουλή οι αρμόδιοι Οικονομικών της αντιπολίτευσης, το δίδυμο Μέρκελ – Σόιμπλε κατάφερνε να παρουσιάζει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, αισχροκερδώντας εις βάρος της ελληνικής δυστυχίας.
