Μοναδικό όριο της δημιουργίας είναι η ίδια η ανθρώπινη φαντασία. Τέσσερα Ελληνόπουλα βάλθηκαν τον καιρό της συλλογικής απογοήτευσης να επιβεβαιώσουν με πράξεις αυτήν την πεποίθησή τους. Και το κατάφεραν κάνοντας κάτι σπουδαίο: να αξιοποιήσουν τα ρομπότ προκειμένου να διευκολύνουν την επικοινωνία των ανθρώπων! Το εύρημά τους είναι ένα ρομποτάκι, το οποίο υποστηρίζει την εκπαίδευση παιδιών με αυτισμό. Για το επίτευγμά τους οι μαθητές Λυκείου Ιωάννης Εμμανουηλίδης και Ευαγγελία Φαχαντίδου και οι φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Ειρήνη Τσικαδέρη και Καλλιόπη Παρόγλου κατέλαβαν την ένατη θέση στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής 2012, που πραγματοποιήθηκε στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Με άλλα λόγια, η τετραμελής ομάδα νέων υπό τον συντονισμό του αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Νικόλαου Φαχαντίδη κατόρθωσε να διακριθεί σε ένα πεδίο με τεράστιο ανταγωνισμό. Φτάνει να αναφερθεί ότι για την πρόκριση στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής διαγωνίστηκαν 15.000 ομάδες μαθητών-φοιτητών από 38 χώρες. Και όταν λέμε ρομποτική, εννοούμε ότιδήποτε αφορά αυτοματισμό.
Ειδικά για τον Ιωάννη Εμμανουηλίδη η όλη προσπάθεια εμπεριείχε και μία επιπλέον πρόκληση: Εχοντας βιώσει παλιότερα δυσκολίες στην επικοινωνία, καθότι αντιμετώπισε τη δυσλεξία, θέλησε να βοηθήσει παιδιά με αυτισμό στον καθημερινό αγώνα τους να επικοινωνήσουν και να ξεφύγουν από την αυτοαπομόνωση.
Συναντήσαμε τον Καστοριανό μαθητή Γ’ Λυκείου στο δημαρχείο Καστοριάς, κατά την προχθεσινή συγκινητική εκδήλωση βράβευσής του από τον δήμο. «Το ρομπότ βοηθάει παιδιά με αυτισμό που προσπαθούν κάτω από δύσκολες συνθήκες να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους» είπε στη «δημοκρατία», σημειώνοντας όμως ότι κανένα ρομπότ δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τον άνθρωπο. Το ρομπότ της ελληνικής ομάδας, έχοντας ενσωματώσει τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, αποτελεί σημαντικό εργαλείο στην εκπαίδευση των αυτιστικών παιδιών. Παραδείγματος χάριν, τα βοηθάει στην αναγνώριση των χρωμάτων. Εχει δοκιμαστεί τελευταία σε ειδικά σχολεία της Θεσσαλονίκης και της Καστοριάς με άριστα αποτελέσματα. «Θα κάνουμε τα πάντα, ώστε να προχωρήσει όσο γίνεται περισσότερο η εφαρμογή του project», δήλωσε ο Ιωάννης Εμμανουηλίδης και προσέθεσε: «Φαντάζομαι μια κοινωνία που όλα τα άτομα θα έχουν ίσες δυνατότητες και ευκαιρίες για εκπαίδευση ανεξαρτήτως ιδιαιτεροτήτων και θα ήθελα να δω τους Ελληνες ενεργούς σε θέματα τεχνολογίας και θετικών επιστημών». Αλλωστε, όπως σημείωσε, η αδυναμία του στις θετικές επιστήμες και τις νέες τεχνολογίες ήταν που τον ώθησε στην κατασκευή του πρωτοποριακού ρομπότ.
Η θέληση νίκησε κάθε εμπόδιο!
Η επιτυχής έκβαση του εγχειρήματος δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση, αφού εκτός των άλλων ζητημάτων τα μέλη της ομάδας είχαν να αντιμετωπίσουν και την απόσταση, καθώς δεν έμεναν στην ίδια πόλη. Ωστόσο, όλα ξεπεράστηκαν με δημιουργικότητα, θέληση, υπομονή και επιμονή, και η Ελλάδα για πρώτη φορά εκπροσωπήθηκε στους τελικούς της Ολυμπιάδας Ρομποτικής. Οσο για τα επόμενα προσωπικά βήματά του, ο Ιωάννης Εμμανουηλίδης βλέπει σπουδές στο εξωτερικό (ήδη έχει προτάσεις από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Φλόριντας και το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης) κατά προτίμηση στο αντικείμενο της βιοπληροφορικής γενετικής με προοπτική έρευνας στην υπηρεσία του ανθρώπου, όπως τονίζει.
