Πέρασε σχεδόν μία εβδομάδα από τις κυριακάτικες κάλπες και ορισμένοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ποια ήταν η απόφαση του ελληνικού λαού και τι ακριβώς ήθελαν να πουν με την ψήφο τους όσοι άσκησαν το εκλογικό δικαίωμά τους. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Οι αριθμοί το αποδεικνύουν. Οι Ελληνες καταψήφισαν με οργή και αγανάκτηση την πολιτική που υποδούλωσε, εξάντλησε και έφτασε στα όριά της τη χώρα. Η κατακραυγή είναι τρομερά έντονη. Η εκδήλωσή της έγινε με πανηγυρικό και κατηγορηματικό τρόπο.
Επίσης, οι εκλογείς έδειξαν τη βούλησή τους να παραμείνει η χώρα στο ευρώ και στον αστερισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κόμματα, όπως το ΚΚΕ, που είχαν εκδηλώσει σαφή πρόθεση να αποχωρήσουμε από την Ε.Ε. και την ευρωζώνη περιορίστηκαν στα ποσοστά που μας είχαν συνηθίσει.
Τέλος, οι ψηφοφόροι έδειξαν πεπεισμένοι ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος από τον γολγοθά που είχαν επιλέξει η κυβέρνηση Παπανδρέου και η συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Δηλαδή θεωρούν ότι η παραμονή στο ευρώ δεν ταυτίζεται με την ύφεση, την ανεργία και τον υποβιβασμό του βιοτικού επιπέδου στα ασιατικά στάνταρντ.
Είναι κοινή η πεποίθηση ότι μια εκ νέου προσφυγή στις κάλπες θα επιδεινώσει τα οξυμένα προβλήματα και θα επιτείνει την εικόνα της αστάθειας και της αβεβαιότητας, η οποία τώρα κυριαρχεί.
Οι πολιτικές δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να σεβαστούν τη λαϊκή ετυμηγορία, να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους και να υπερασπίσουν τα συμφέροντα της πατρίδας και του λαού. Οφείλουν να συνεννοηθούν και να βρουν ικανοποιητική λύση για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, που θα διαπραγματευτεί με τρόπο στιβαρό και πειστικά επιχειρήματα την αναθεώρηση του Μνημονίου.
Ολα τα παραπάνω είναι εφικτά, αρκεί να υπάρχει θέληση και κοινή λογική.
