Ευρισκόμενοι σε σύγχυση, άπαντες, τείνουμε να μπερδέψουμε τα αίτια με τα αποτελέσματα. Η ρίζα του ελληνικού προβλήματος δεν είναι οικονομική. Στην οικονομία ξέσπασαν τα ρίγη ενός πυρετού που καίει στα σωθικά του έθνους. Η πηγή της μόλυνσης είναι η ηθική διάλυση της χώρας μας. Αποπροσανατολισμένοι και πανικόβλητοι, πολίτες και πολιτικοί έχουν την αυταπάτη ότι, αν βελτιωθούν συγκυριακά ή βάσει σχεδίου κάποιοι δείκτες, η ζωή θα επανέλθει σ’ αυτό που είχαμε συνηθίσει. Λάθος!
Οι πολιτικές δυνάμεις που φιλοδοξούν να αναλάβουν τα ηνία της χώρας οφείλουν να εξηγήσουν τι ακριβώς σκοπεύουν να κάνουν για την ηθική ανάταξη των Ελλήνων. Πρέπει να καταστήσουν σαφές πώς αντιμετωπίζουν το ζήτημα της Παιδείας. Θα είναι ελληνοκεντρική ή κοσμοπολίτικη; Θα έχει αναφορές στο δίπτυχο Ελληνισμός – Ορθοδοξία ή οι νέοι θα υποχρεωθούν να ενστερνιστούν τη νεοταξική πολιτική ορθότητα και τον πολυπολιτισμό; Ο σταυρός θα παραμείνει στις σχολικές αίθουσες; Το μάθημα των Θρησκευτικών θα είναι υποχρεωτικό; Θα συνεχιστεί η μισθοδοσία του κλήρου από το Ελληνικό Δημόσιο; Θα χωριστεί η Εκκλησία από το κράτος; Η μάστιγα των ναρκωτικών θα αντιμετωπιστεί δυναμικά ή θα αποποινικοποιηθεί πλήρως η χρήση και θα τυγχάνει «ελαστικής» μεταχείρισης η εμπορία;
Πώς θα διαχειριστούν τα κόμματα τις σχέσεις με την Τουρκία; Με την πολιτική του κατευνασμού και της «εξημέρωσης» του θηρίου που απαιτεί γην και ύδωρ, Αιγαίο και Θράκη ή με αξιοπρέπεια και ανυποχώρητο πνεύμα; Ποια ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων μπορεί να θεωρηθεί συμφέρουσα για την Ελλάδα; Πόση Ιστορία μπορεί να εκχωρηθεί σε υποψήφιους σφετεριστές;
Η δημόσια τάξη και η λαθρομετανάστευση θα ανατεθούν στην… έμφυτη καλοσύνη των ανθρώπων ή στους μηχανισμούς επιβολής του νόμου;
Ζητούνται απαντήσεις!
