Επιχειρηματικά συμφέροντα πίσω από το πλαφόν 10% των εργαζομένων σε αναστολή που μπορούν να τηλεργαστούν
Κοιμηθήκαμε το ένα βράδυ γνωρίζοντας πως με βάση την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) που είχε εκδοθεί οι επιχειρήσεις που πλήττονται λόγω των αρνητικών συνεπειών του Covid-19 μπορούν «να συμφωνήσουν με τους εργαζομένους τους, των οποίων οι συμβάσεις εργασίας τους τελούν σε αναστολή» την παροχή εργασίας με τηλεργασία.
Στην ΚΥΑ οριζόταν μάλιστα πως για την εργασία αυτή το ύψος αμοιβής των εργαζομένων μπορούσε να φτάνει έως το ύψος των αποδοχών τους, «αφαιρουμένου του ποσού της δικαιούμενης αποζημίωσης ειδικού σκοπού». Με αυτόν τον τρόπο και οι επιχειρήσεις που πλήττονται θα μπορούσαν να βοηθηθούν για να μείνουν ανοιχτές, αλλά και οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν το αρχικό τους εισόδημα.
Όταν ξυπνήσαμε, όμως, τα πράγματα είχαν αλλάξει. Μία διευκρινιστική της ΚΥΑ, που είχε εκδοθεί από τη γενική γραμματέα Εργασίας Αννα Στρατινάκη (σ.σ.: είχε διοριστεί πρώτη φορά στη συγκεκριμένη θέση επί κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου, παρέμεινε επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά και επέστρεψε το περασμένο καλοκαίρι με τη νέα κυβέρνηση) όριζε πως μόνο το 10% των εργαζομένων των οποίων οι συμβάσεις τελούν με αναστολή μπορούν να τηλεργαστούν.
Εκβιασμός
Στο παρασκήνιο, τα γεγονότα αποκαλύπτουν πως η παράμετρος αυτή του 10% δεν απουσίαζε από την ΚΥΑ λόγω παράλειψης. Στην πραγματικότητα, επιβλήθηκε εκβιαστικά τις επόμενες μέρες και από εκδοτικά κέντρα. Οι εφημερίδες, εξάλλου, είναι οι πρώτες που βάλλονται στην αρένα των μέσων ενημέρωσης, λόγω των μέτρων που έχουν επιβληθεί, και κάποιοι φαίνεται πως προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία για να γονατίσουν μέχρι θανάτου τον ανταγωνισμό.
Ιδιοκτήτες εφημερίδων (που δραστηριοποιούνται ωστόσο και σε άλλους τομείς) ήταν αυτοί που φρόντισαν να κάνουν τα απαραίτητα… τηλεφωνήματα στο υπουργείο Εργασίας και να επιβάλουν τον περιοριστικό όρο. Το σχέδιο απλό: Εφόσον οι εφημερίδες δεν αντέχουν οικονομικά να μην προβούν σε αναστολή των συμβάσεων, τότε με τον όρο του 10% δεν θα είχαν και υπαλλήλους για να συνεχίσουν να εκδίδονται.
Και κάπως έτσι οι εργαζόμενοι στον Τύπο αλλά και οι εργαζόμενοι επιχειρήσεων άλλων κατηγοριών αποκλείστηκαν από τη δυνατότητα επιπλέον εισοδήματος μέσω μίας βλαπτικής διευκρίνισης που σίγουρα θα κριθεί στο μέλλον. Είναι προφανές πως οι εφημερίδες που παράγουν ρεπορτάζ και άποψη τελικά βλάπτουν σοβαρά την υγεία κάποιων. Περισσότερο και από τον κορονοϊό.
Είναι βέβαιο όμως ότι οι εφημερίδες θα επιβιώσουν και των «κορονοϊών». Όσοι χρειάζονται προστασία πάσης φύσεως και στήνουν παιχνίδια θα πρέπει να ανησυχούν.
