Νέο σοκ με 73 νεκρούς. Μέσα στον Μάρτιο έχασαν τη ζωή τους 1.427 ασθενείς, αριθμός-ρεκόρ σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη
Αραγε για πόσο καιρό ακόμη το υπουργείο Υγείας θα παριστάνει πως οι θάνατοι από τον κορονοϊό στη χώρα μας είναι ένα ζήτημα ήσσονος σημασίας;
Για πόσο καιρό ακόμη η κυβέρνηση θα αντέχει να βλέπει να χάνονται 50-70 άνθρωποι σε καθημερινή βάση και θα παριστάνει πως όλα πάνε καλά με τη διαχείριση της πανδημίας; Για πόσο ακόμη θα μιλούν για τέλος της πανδημίας, όταν είμαστε πρώτοι ως προς το ποσοστό των θανάτων και την τελευταία εβδομάδα έχουμε διπλάσιους από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης;
Τα ερωτήματα αυτά γίνονται αμείλικτα και ζητούν απαντήσεις, ξεκάθαρες απαντήσεις. Η χώρα δεν μπορεί άλλο να συνεχίσει να θρηνεί τόσους ανθρώπους και κανείς να μην εξηγεί τους λόγους αυτής της τραγωδίας.
Δεν μπορεί να συνεχίσει άλλο να γίνεται ανεκτό η Ευρώπη να έχει μειώσει σε τέτοιο βαθμό τις ημερήσιες απώλειες και η Ελλάδα να έχει το τελευταίο 24ωρο ακόμα 73 θανάτους. Κάποιος πρέπει, επιτέλους, να εξηγήσει πού οφείλεται αυτή η αποτυχία και να αναλάβει το πολιτικό κόστος της. Την ίδια ώρα, τα 27.490 κρούσματα που ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ συνιστούν αρνητικό ρεκόρ για τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ ο αριθμός αυτός δεν μπορεί παρά να δημιουργεί ανησυχία, αν συνυπολογιστεί πως προέκυψε από μόλις 113.940 τεστ.
Χθες ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε άλλους 73 θανάτους και έτσι ο τραγικός απολογισμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους μέσα στον Μάρτιο είναι 1.427 άτομα, αριθμός-ρεκόρ σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Our World In Data, από τις 25 Μαρτίου η Ελλάδα είχε περισσότερους θανάτους ανά εκατομμύριο πολιτών σε σύγκριση με την πλειονότητα των χωρών της δυτικής Ευρώπης.
Συγκεκριμένα, στις 27 Μαρτίου: Η Γαλλία των 67.000.000 κατοίκων είχε 41 θανάτους, η Ιταλία των 60.000.000 είχε 82 θανάτους, ενώ το Βέλγιο -με παρόμοιο πληθυσμό με την Ελλάδα- είχε μόλις 24 θανάτους. Ακόμα και η Βρετανία με επταπλάσιο πληθυσμό είχε 172 θανάτους. Τα στοιχεία αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως η διαχείριση της πανδημίας έχει καταστροφικές συνέπειες, ενώ τα λάθη στοιχίζουν πολύ ακριβά, με απώλειες ανθρώπινων ζωών.
