Το πανελλήνιο είχε συγκλονιστεί όταν το σεπτό σκήνωμά του είχε βρεθεί άφθαρτο κατά την εκταφή, 15 χρόνια μετά τον θάνατό του
Με καμπανοκρουσίες σε όλους τους ναούς της Φθιώτιδας μεταδόθηκε χθες το μεσημέρι το χαρμόσυνο μήνυμα ότι, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ανεγράφη στις αγιολογικές δέλτους ο γέρων Βησσαρίων, το σεπτό σκήνωμα του οποίου είχε βρεθεί άφθαρτο κατά την εκταφή του, 15 χρόνια μετά τον θάνατό του. Η θαυμαστή αποκάλυψη είχε προκαλέσει επί μήνες συρροή πιστών στη Μονή Παναγίας Αγάθωνος στη Φθιώτιδα προκαλώντας μαζικά ρίγη συγκίνησης.
Την είδηση για την αγιοποίηση του Βησσαρίωνα έκανε γνωστή με επείγουσα ανακοίνωσή του προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα ο μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών. «Τούτη την ώρα χτυπούν χαρμόσυνα τα τάλαντα και οι καμπάνες των ιερών μονών και των ιερών ναών μας σε όλη τη μητρόπολή μας! Μα, πάνω από όλα, χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες των καρδιών όλων μας και δάκρυα ευγνωμοσύνης και δοξολογίας τρέχουν στα μάτια μας» ανέφερε ο κ. Συμεών και κάλεσε όλους τους πιστούς, κλήρο και λαό, να ανηφορίσουν στην Ιερά Μονή Παναγίας Αγάθωνος, να γονατίσουν με ευλάβεια μπροστά στο άφθαρτο σκήνωμα του Οσίου Βησσαρίωνος και να ψαλεί πανηγυρική δοξολογία ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης.
Εκοιμήθη το 1991
Ο π. Βησσαρίων εκοιμήθη στα 83 του χρόνια, στις 22 Ιανουαρίου 1991, στο Νοσοκομείο «Σωτηρία». Εξαιτίας της έντονης χιονόπτωσης που επικρατούσε εκείνες τις μέρες στην περιοχή της Φθιώτιδας κηδεύτηκε στα βαπτιστήρια της μονής. Περίπου 15 χρόνια αργότερα, ύστερα από μια καθίζηση που παρουσιάστηκε στην ανατολική πλευρά του μοναστηριού, αποφασίστηκαν το γκρέμισμα και η ανοικοδόμησή της με νέα στηρίγματα. Επομένως, η εκταφή ήταν απαραίτητο να γίνει. Αφού τελέστηκε τρισάγιο, άρχισε η αφαίρεση των τούβλων και φάνηκε το φέρετρο σε άριστη κατάσταση, το οποίο μεταφέρθηκε στο κοιμητήριο, όπου το άνοιξαν οι μοναχοί για να αφαιρέσουν τα οστά.
Σε πλήρη συνοχή
Έπειτα από 15 ολόκληρα χρόνια το σκήνωμα αυτού του ανθρώπου βρέθηκε σε πλήρη συνοχή, απλώς συρρικνωμένο λόγω της αφυδάτωσης, να κρατά μάλιστα το Ιερό Ευαγγέλιο και να μην είναι εύκολο να του το αποσπάσει κανείς! Και αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν οφειλόταν στη νεκρική ακαμψία, αφού διαρκεί μόνο 48 ώρες μετά τον θάνατο και σε καμία περίπτωση 15 χρόνια.
Ο ήσυχος και φιλεύσπλαχνος παππούλης τάραξε το πανελλήνιο. Ακολούθησαν διαξιφισμοί σε τηλεοπτικά «δικαστήρια», εντάσεις μεταξύ πιστών και απίστων και χιλιάδες κόσμου να συρρέει στο μοναστήρι για να δει με τα μάτια του την αλήθεια, το θαύμα. Δεκάδες δημοσιογράφοι, οπερατέρ και φωτορεπόρτερ σκαρφάλωναν για ένα «καλό» πλάνο και ανέλυαν όλες τις θεωρίες. Επιστήμονες προσπαθούσαν να δώσουν λογική εξήγηση, αλλά δεν υπήρχε.
Ο λαός της τοπικής Εκκλησίας, βέβαια, θεωρούσε άγιο τον π. Βησσαρίωνα πολύ πριν από την ανακομιδή. Μάλιστα, οι πιστοί πήγαιναν συνέχεια στον μακαριστό μητροπολίτη Νικόλαο και του έλεγαν χαρακτηριστικά πως «εδώ είχαμε έναν άγιο πνευματικό, έναν άγιο εξομολόγο» και του μαρτυρούσαν διάφορα θαυμαστά γεγονότα που είχαν βιώσει οι ίδιοι ή δικά τους πρόσωπα.
Εξάλλου, με όλα αυτά, και ο ίδιος ο μακαριστός μητροπολίτης είχε ακράδαντη την πεποίθηση και την πίστη ότι πρόκειται περί αγίου και, όταν εμφανίστηκαν η αφθαρσία του λειψάνου και η ευωδία του, ήταν αρκετά για να πεισθούν όλοι και να μη θέλουν άλλες μαρτυρίες. Είναι, άλλωστε, ο μοναδικός από τους νεοφανείς αγίους που έχει αφθαρσία του λειψάνου.
Μάλιστα, πολλοί πιστοί έφερναν στον τάφο του αφιερώματα, σαν να τα προσέφεραν σε άγιο, χωρίς να περιμένουν οποιοδήποτε σημείο για να αποδείξει την αγιότητά του. Επιπροσθέτως, υπάρχουν αναφορές των θαυμαστών εμπειριών και των βιωμάτων που είχαν στον τάφο του γέροντα.
Αξίζει να θυμίσουμε ότι ο διεθνώς καταξιωμένος ιατροδικαστής, αείμνηστος Παναγιώτης Γιαμαρέλος, είχε χαρακτηρίσει το συμβάν «μέγα μυστήριο». Χαρακτηριστικά είπε ότι συγκλονίστηκε μόλις αντίκρισε το σώμα του γέροντα.
«Ηταν σαν να ήθελε να σου μιλήσει» περιέγραφε με σθένος, ενώ επεσήμαινε ότι, 50 χρόνια στον χώρο της ιατροδικαστικής, δεν είχε αντικρίσει ξανά κάτι αντίστοιχο. «Είδαμε έναν νεκρό με φυσιογνωμία αγία» είχε υπογραμμίσει και καλούσε τους πιστούς να περιμένουν δύο τρία χρόνια, αλλά «αν αυτός ο χρόνος δείξει ότι το σκήνωμα παραμένει άθικτο, τότε 10.000.000 Ελληνες πρέπει να πάρουμε μια λαμπάδα και να αναφωνήσουμε: “Εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε!” Πρόκειται περί θαύματος, περί αγίου. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε 50 ή 100 χρόνια».
Επιπλέον, επέμενε συγκλονισμένος πως το χρώμα του μακαριστού ήταν χρώμα ζωντανού και όχι πεθαμένου. Σήμερα, περισσότερο από 15 χρόνια μετά, το σώμα παραμένει το ίδιο άφθαρτο και συνεχίζει να ευωδιάζει. Αδιαμφισβήτητα, αυτό και μόνο το γεγονός είναι αρκετό ώστε να δικαιολογήσει την αγιοκατάταξή του και να εξαλείψει κάθε αμφιβολία.