Η αντιεισαγγελέας Εφετών ζητά προκαταρκτική για ύπαρξη ευθυνών στο 2ο κύμα του κορονοϊού
Με διάταξη «βόμβα» η αντιεισαγγελέας Εφετών Θεσσαλονίκης ζητά τη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας προκειμένου να εξεταστεί η ύπαρξη τυχόν ευθυνών για την ανεξέλεγκτη διασπορά της πανδημίας κατά το δεύτερο κύμα κορονοϊού, όταν, δίχως υπερβολή, η Θεσσαλονίκη είχε κινδυνεύσει να γίνει… Μπέργκαμο.
Η εισαγγελική αυτή διάταξη στηρίζεται στη μήνυση κατά παντός υπευθύνου που είχε καταθέσει τον Ιανουάριο του 2021 ο ποινικολόγος Νικόλαος Διαλυνάς και η οποία είχε απορριφθεί με απόφαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Ωστόσο, η εισαγγελική λειτουργός, αφού εξέτασε εκ νέου τα στοιχεία-φωτιά που περιέχονταν στις 138 σελίδες της μηνυτήριας αναφοράς του δικηγόρου για τις παραλείψεις που οδήγησαν στην τραγωδία, αποφάσισε να τη βγάλει από το αρχείο και να επιστρέψει τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για συμπληρωματική προκαταρκτική εξέταση.
Στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης, με βάση το αίτημα της Εισαγγελίας Εφετών, θα τεθεί προς διερεύνηση τόσο το θέμα των νοσοκομειακών υποδομών και των συνθηκών που επικρατούσαν στα μέσα μαζικής μεταφοράς την περίοδο εκείνη όσο και οι διάφορες δημόσιες εκδηλώσεις και τα πάρτι στο ΑΠΘ, τα οποία εκτιμάται ότι επιβάρυναν την επιδημιολογική εικόνα και υπήρξαν εστίες υπερμετάδοσης, που πυροδότησαν την έξαρση της πανδημίας.
Ακόμη θα εξεταστεί αν υπήρξαν, λόγω των αυξημένων και επειγουσών συνθηκών που επικρατούσαν, νοσήσεις, άδειες, αύξηση νοσηλευομένων, έλλειψη προσωπικού και από πού θα μπορούσε να αναπληρωθεί και με απόφαση ποιου οργάνου.
Για το θέμα των συγκοινωνιών ζητείται να διευκρινισθεί ποιος ήταν ο συνολικός αριθμός των λεωφορείων που είχε στη διάθεσή του ο οργανισμός και πόσα τέθηκαν σε κυκλοφορία το επίμαχο χρονικό διάστημα, ενώ για το πολυπληθές πάρτι που διοργανώθηκε την περίοδο εκείνη στους χώρους του ΑΠΘ η εισαγγελία ζητά να διαπιστωθεί εάν είχε δοθεί άδεια ή εάν ήταν σε γνώση των πρυτανικών Αρχών.
Ωστόσο, τα εγκληματικά λάθη που δεδομένα έχουν συντελεστεί στη διαχείριση της πανδημίας από την πλευρά της κυβέρνησης, του ΕΟΔΥ και της επιτροπής των εμπειρογνωμόνων δύσκολα μπορούν να διερευνηθούν από την ελληνική Δικαιοσύνη. Γι’ αυτό άλλωστε φρόντισε η ίδια η κυβέρνηση, η οποία θέσπισε όχι μόνο το ακαταδίωκτο αλλά και τη δυνατότητα μη κατάθεσης από την πλευρά όσων πήραν αποφάσεις ούτε ως μάρτυρες ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης. Κοινώς, η κυβέρνηση, με μια απόφαση που καμία άλλη χώρα δεν έχει διανοηθεί να θεσπίσει, επί της ουσίας έχει καταδικάσει την ελληνική Δικαιοσύνη στο σκοτάδι, προσφέροντας σε όσους «εγκλημάτησαν» μια ιδιότυπη ασυλία.
Όσο όμως και αν κάποιοι επενδύουν στη συγκάλυψη τόσο οι οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν άδικα στις ψευδο-ΜΕΘ ή πέθαιναν ανήμποροι στους διαδρόμους θα ζητούν δικαίωση. Και μπορεί σήμερα οι πρώτοι να κερδίζουν, όμως η αδικία δεν γίνεται να κυριαρχεί για πάντα!