Τρέμοντας από συγκίνηση, συγγενείς, φίλοι και συμφοιτητές των αδικοχαμένων τίμησαν χθες τη μνήμη τους στα Τέμπη και ζήτησαν ακόμα μία φορά απόδοση δικαιοσύνης
Ράγισαν και οι πέτρες στο μνημόσυνο για τον έναν χρόνο από τον άδικο χαμό των 57 συνανθρώπων μας οι οποίοι έχασαν τις ζωές τους στην ασύλληπτη σιδηροδρομική τραγωδία που γράφτηκε στα Τέμπη! Με την οδύνη αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, φορώντας στο στήθος ένα ασπρόμαυρο αυτοκόλλητο με μια μαύρη κορδέλα και τρέμοντας από συγκίνηση, συγγενείς, φίλοι και συμφοιτητές των θυμάτων άρχισαν να φτάνουν από νωρίς χθες το πρωί στο «σημείο μηδέν», όπου συγκρούστηκαν μετωπικά η επιβατική αμαξοστοιχία με την εμπορική, προκειμένου να τιμήσουν τη μνήμη των πολυαγαπημένων τους και να ζητήσουν ακόμα μία φορά απόδοση δικαιοσύνης.
Χαροκαμένοι γονείς, αδέρφια και σύζυγοι που έχασαν το άλλο τους μισό και αναγκάστηκαν από τη μία στιγμή στην άλλη να πορεύονται μόνοι στη ζωή, επιζώντες του σιδηροδρομικού δυστυχήματος που παλεύουν καθημερινά με τους εφιάλτες, αλλά και δεκάδες πολίτες οι οποίοι θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων, συντετριμμένοι, είτε άφηναν λουλούδια δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές όπου οι συνάνθρωποί μας άφησαν την τελευταία τους πνοή είτε άναβαν ένα κεράκι στο εκκλησάκι που ανεγέρθηκε στο σημείο του δυστυχήματος και φέρει τα ονόματα των θυμάτων. Σπαρακτικές σκηνές εκτυλίχθηκαν όταν μια μητέρα προσέγγισε το ένα από τα αυτοσχέδια μνήματα και φώναξε, απευθυνόμενη στο παιδί της που δεν βρίσκεται πια στη ζωή: «Αγάπη μου, δεν το πιστεύω ότι δεν θα σε ξαναδώ… Πού είσαι;»
Το «παρών» στο ετήσιο μνημόσυνο έδωσαν, επίσης, διασώστες που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους κατά τη μοιραία νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν ο χρόνος για δεκάδες οικογένειες πάγωσε στη ματωμένη κοιλάδα των Τεμπών. Ενας εξ αυτών ήταν ο εθελοντής διασώστης στη Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Μαγνησίας Βασίλης Ηλιόπουλος, ο οποίος ανέφερε, εμφανώς συγκινημένος: «Ηταν απόκοσμη η εικόνα που αντικρίσαμε, ήταν μια κατάσταση που δεν είχαμε ξαναζήσει. Καμένες σάρκες, λιωμένα σώματα… Οταν φτάσαμε, είχαν μαζέψει όλους τους τραυματίες και τους μετέφεραν στη Λάρισα. Αυτό που είχαμε να κάνουμε εμείς ήταν να βγάλουμε κομμάτια ή σορούς από το καμένο βαγόνι. Η χειρότερη κατάσταση ήταν τα ξημερώματα, όταν ήρθαν γονείς κρατώντας μία φωτογραφία στα χέρια, ζητώντας να μάθουν κάποια πληροφορία…»
Και οι πιο ψύχραιμοι λύγισαν
Το μνημόσυνο για την ανάπαυση των 57 ψυχών τελέστηκε στις 12 το μεσημέρι. Ακόμα και οι πιο ψύχραιμοι λύγισαν όταν άκουσαν τη φωνή του ιερέα, που διάβασε τα ονόματα των ανθρώπων που «έσβησαν» κατά τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών, να σπάει από συγκίνηση και, αμέσως μετά, τον είδαν να ξεσπάει σε λυγμούς.
